Band 
[Volumina VII et VIII.]
Seite
105
JPEG-Download
 

De ^Abusu Rescriptorum in Genere .

iOf

rum & impetratorum , qui Proce c\ ^ ^ ^tricatum dubium que reddunt. n ■ ^ „ u \ s

pendent, vel pofl provocat, provuum, " ; m oe-

lupplicaverit, & antequ.m R^™”: L

rmt» five uJ«* Rfr

fupplicaas * senremi« P t0, “f , V “hm<l»fcnpmm poitea lecmom. f n " 0 „ patt „ci-

ea , quae decreto terminata iunt ’ {\ibiecla ;

"««YT L W'1 - a ' ! r"a Phinei.-

msi vel actorum communium, P • ve l

“»'»> -L-w h. t. sententia '"«['T ° eme dio

definitiva: copia denegent’ ' „ do-

* 1 "» fnspdfivo tafifi» V* U-

Cl :1 per ,jnra reformari po6it> Relcri-

C H- 4 - n. 4S . Alias qui «^“^suoPto vel consultatione quX mnenl . litis ae-foftragio refricare conaturJ ™ n(ie nmandus; &ftimationem adversario suo

m n' ---

Ortinis

- venia deneganda , si quis contra hscUl Pplicare tentaverit d. I. 2. Que provisio cor-roboratur i. fi n , c. fentent. rescind. non pojfe. fci-ICet , Rescripta contra sententiam, qute transi-»'*■ in rem judicatam , de jure non valere,J u °g- Seraph. Olivar. Razzal. decif. 734- »- 4 -^^■Vol.u Resp. 55 .n. 2,2. & de resp. i8 -»-78-P e ndente lite inaudita altera parte pro nul-sis declarari, Wesenbec. P.7. conf.

r> ”■

Lev.

pr

12. n. 10.

Confil. 35. n. 80. Card. Tuich. 'Tom. 6. Iit.R’ comius. 21 4 . n . i. Pruckman. Vol. 2. conf. 21.

3 /■* - -

iendam esse in precibus litis pendentis,

...... wuuu.«'-

«■14. Sed si quid petatur , semjper mcntionenfäCienf^ uirr»

'-jvioa uberius tractant

cjUtcß. cent. 3. caf 202. & Lancellot. de AttenP. 2. c. 4. Ulat. 7scripta absq

Menoch. Arbitr. Jud.

11.729. Ex quo apparet Re-

jue pravia ctmsse cognitione

trata non stringere litigantes. Carpzov. • 1 •

tit. 9. Resp. 117. ». 1 Z. V t 4 - Cognitio .ent

causie a jure natura dependet, svadentis jalterius fine causa non esse tollendum, q ^fieret, si rescribens de negotio p eneinformatus, Etlichen de Sax. non prov.J /

n-i6.&ftq. Riminald. I. 4 - c ° n f p 2 ’ ^catio-

Deinde quoque ejus, qui licitam p - —^ica-nem omisit, & contra rem judicatantionis remedium intentare vult, pcenaC. «t st. pendent, est addita, quo causara

miam incurrat - , quamvis han r0 _

leviusculam & ita stricte non 0 e con f en tirenunciet Barbosa ad h. L- Z- cum T" Quod

videtur Christin. Vol 2. dm j:JD ^uhea-

autem sententia, qua tjjransiv ^ ratiotam nullo modo infringi queat ,redditur in L. ult.fi. pr»

§• pen. de Resmpt. quod Reipubh maxisit, ut litium aliquis reperi«ur finis. Rt^t

2. decif. 09. n . 228. .

§. 6. Verum quid qusefo frequentius, stut ^ocessus cum maximo litigantium meomodo Rdcriptis suspendatur, & 6ms coutroversite fere desperatus reddatur? Et si tandemipsum judicatum Rescriptis impugnari nqueat, ejus tamen exeeutio plerumque ° psto differtur, & itamaediantibus Rescriptis er-fectus judicati impeditur. NibU quipP e tamtrabali clavo fixum, quin vi diplomatica con-velli possit, aut certe labefactdri, si vanitatemendacio grassari litigatores diplomatum tu-stinuerint, quod plerique faciunt. Oooquisque enim litigator est, litem- Vol VII. Difp. VIII . Hali

Quotus-protrahers

volens , qui non obtrudat facili & benignoPrincipi mendacia. In re minime necessariaProcuratores cumulum rescriptorum insignilitigantium diipendio & referentium Proces-sus taedio extorquent; tm justissime conque-ritur Dn. Winther. in Partiten, litigios Lib. 1.c. 15.J1. 4. ' Recte igitur sentiunt, qui Rescri-pta Principis absque citatione & praevia causaecognitione contra jus & judiciarium ordinemelicita , pro non interpositis habenda asserunt.Carpzov. Lib. 2. Tit. 3. Resp. 4-6- «.23. Hocenim si in omnibus judiciis oblervaretur , necalter litigantium post alterum rescriptum ali-quod emendicaret, minor copia litium foret,neque tanta earundem confusio miseros liti-gantes turbaret. Ütilisiimum ergo foret, utfalsa litium Rescripta impetrantes acrius &quidem in duplum punirentur, vel supplican-tes ad Judicem , ubi causa pendet, remitte-rentur ; vel si tandem Rescripta concedenda,pars litigantium adversa vocaretur & priusaudiretur,; Sic enim pravia summaria infor-matione mulroties Rescripta denegarentur, &multte lites, earumque molestiae proscinderen-tur. Dn. Winther. d. lac. Confer. Valasc. Con-suit. 20. n. 13. in fin. Et hoc optime perpen-dit Sereniss. Elector Branden!), dum saluberri-ma constitutione - sua in Ordin. Polit. Alagdeb.cap. 2. §. 1. Rescriptis pendente lite impetra-tis vim omnem detraxit, & malitiosos suppli-cantes puniendos esse voluit, qui locus mere-tur , ut hic exprimatur, verba concepta hocsunt : Wir wollen auf der Partheyen Supplicirenkeine Rescripta ergehen lassen , sondern zusorderftderer' Gerichts Collegiorum und Judiciumschriftlichen Bericht erfordern , und darauf erst ,was denen Acten und Rechten getnxß verfügen ,auch nach Befinden diejenigen Supplicanten, diecontra Acta falsa narriret oder die Wahrheitverschwiegen , empfindlich bestrafenda auch einund anderer sub & obrepti tie etwas erhaltenwürde, soll es den Lauf der fuftitz nicht hemmen ,und der Richter dennoch in der Sachen Proceß-mä-ßig fortzufahren hiemit befehlicht seyn.

§. 7. Porro Rescripta justitio eorumque abu-sum perpendentibus fele offert L. 10. C. de Te-stament. in qua Impp. Dioclet. & Maximil. ere esse putarunt ,riit Constantini sententiam inl.t.C.de SS. Ecclef. prolatam de novo confirma-rent: scilicet quod nihil hominibus magis de-beatur, quam ut supremo voluntatis (postquamjam aliud velle non possunt) liber sit stylus,& licitum, quod iterum non redit arbitrium.Ideoque ab iis provisum, quod testamentumjure factum , & in quo heres capax institutus,autoritate Rescripti rescindi non oporteat d.I. 10. Ad cujus declarationem hunc cum Dau-thio ad d. I. 10. C. de Tefiam. n. 1. ponimus ca-sum : Testator condidit testamentum, ut legi-time nati libi succedant, illegitimos vero pe-nitus excludit, postea Princeps hosce legiti-mat. Qnter. an legitimando testatoris volun-tatem evertere possit ? & videtur affirman-dum , quia testamenta Juri Civ. & consequen-ter Principis dispositioni A potestati, subjectaprasumuntur. Verum negativa opinio veriorest, cum facultas testandi Juris Gentium sit,& propterea privatorum testamenta de jurefacta ljullam dispensationem agnoscant, Mev.

0 ad