4 p 2)e Jure Fjus Quod
ce' 'ffak rn a tl ^ 1 n ° n f uertnt > me reprafentaturum,^ * Ur * s z{\ U £ ea f t ' ri l >ta notum tibi facio. J am5 ’ " ne s mandati transgrediendos
l ’ 0| 'fid e ; ,!nrst.' et> d- quajriturergo, fihocca-1 ''°» Ur s„_ njandaflet creditori St
Fit Fericulo ^Alterius.
66 j
S
' ut f u ls =umanslaHet creditori Sem-t 3t 3 erv?Jr er ^ cu ^° crederet Publio Mevio,
ati
■tty q_> / j, — «vi vuv.is .1 i. uunu xtjlv » i v»
, aftiu et > quam quod ei mandatum e*hf ^affi rt ^ 1{ln ^ at i nihilominus locum habe--N, r™«id Scsvola , sine dubio
'o ,:>a
ex ea
C' $ f ae per mandatum sit satisfa-
jj 11 Mandantia, quam per fidejusi
• s tam
r 't<liff e en . ädhuc (3) in jure Romano
•erilis
>/«o^«Uain 1.2%. ff. mandat.quod man-K 'J' 1 ' 8. o*^ tetlcatur ' fidejussor vero nomine
**<ä.o E , imc|uuui
! C riS ll0 'c u bLBaä - Necpu_.......
^t>dej P f U " lc nihil interesie: Ulpianus
lutes in
effe
en ’ man datorem debitoris sol-J Ure l ' eu m non liberare , propterau,. 1111 ^ u nm solvit, & suo nomine,^ U ° ttomine solvit, non de-
^ ^ w iAl I AI A %J AVAL J V A XIX A V A V
'X”w° rern non bberat ipso jures 3 Ide fi cie i-.& mandat. sed° ive itc ??^onis: ast fidejussor reo prin-l n'. c «>n 0 ■ Aratur ipso jur zpr.J.quib.mod.%[ ‘'jXe.5^ §.2.jf. desolut. Conf. Huber.lj e ^e i nt p °tf- 2 5- imo aliud in effectu sub-re ^ e ’ postea docebitur.
Modernam si hactenus di-^ > vix aberrabimus, ficum Dn-K t ^^Udar ’‘7 si dicamus, in foro nostro i-fidejussoris differe
( (i:
depender, haudr. e * e & usorpatam,prssertim cum
^ J jp e ti9n I1U< ^° P a ^-° subsistat, vid. cit. /.§.
. c °Uimat Dn. Hoppius in not. adittt^ 'A .specie tradens, hodie nullum
Pfc
Mi
;■ terfia .*fvvie rraaens,1^^di^^^ores §t illos, qui suo peri-
ci^^^dant, discrimen superesse,
am distinctionem inter nego-a ka q U]] | UriS non agnoscant fora nostra,
fchNst>'Pp-
p'’ ni 1 tr o p r ^; ,,u uium toriKomam civer-
Imo
(h^om^. tls «- etiam lecundumpnn-r §o a i’ ftl ^ a teri cogitur: non multum re-w\a' llls diff ' 0 ^odo tamen adhuc refert,H ^' n ^ ra dicetur) prafensquis
p I1L . ^ hK Cat > «n absens mandet, scil.quoadjMh aClarn obligandi.
'»n iteris rtUmexinde est>qui periculo
\ se sp aC,ere ro S ar > intercessionis quan-'X? 1 PerLc,,?' Cleni > ratione indemnitatis,C^Xl' 8, S ° a ' Cer * us aliquid facit, serve-' C s4 p,, st creditam pecuniam\ ( 'k' 9 t1 ut 'one tI j ctares 1 nec urgeres debito-°inn e ’ P^st'nloquemeo pecuniamy«tL^ per t ,- norn inis periculum debet adh N, fij Si peti^ T<t 12 S- 1 4- mand. Imo in
a tc f rater meus ’ ? et0 > ^ es el
We °’ äderte in l. Lucius Titius
J Ur strbesse intercessionem ibi:S !' #e ‘ n te> C.eod. dicitur manda-°stt m ^onfhdev. P. 8- decif. 1 20.
(Kr quoddam, quod
Nill'Wr a ne evertere, vel saltim re-
M ,,‘ftis . * „ Posse
iet enim quis inferre ex)j/i Mandati hoc genus est spe-Jg ' *XX. Hali.
cies cujusdam inrercesiionis, si fidejuffoni pro-pe accedit, si denique hodie non adeo est diffe-rentia in effectu utrum quisfidejusserit, an veromandaverit suo periculo credi pecuniam, sequi-tur ut etiam exceptio SCti Vellejani mulierimandanti ita prodesse debeat. Ast audiquse 37Africanus in/. Tutor. 1 y.pr.ff.ad SCt. Vellej, nobisobjicit: Referam ejus verba : Tutor pupilli decesse-rat barede inflituto Titio. Cum de adeunda heredita-te deliberaret quoniam male gefla tutela exiflitnaretur ,persuadente matre pupilli ut suo peruulo adiret , adiitstipulat usque de eacaufa eft , indemnem Je eo nominepTäftan. Si ex eacaufa Titius pupillo aliquid prasti-ti Jf et, is que matrem conveniret , negavit exceptioniSCti locum cjfe , quando vix fit , ut aliqua apud eun-dem -pro eo ip/o intenejjijfe intelligi poßt. Quid igi- Z 8tur dicemus? num Africanus & Julianus sibicontradicunt 7 Jamjam ex L32.Jf.mand. vidimus,Julianum, non multum referre dixisse, utrumquis fidejubeat, an mandet, ast ita multum uti-que refert. Verum ipse Africanus provocat addecisionem Juliani in §. 1. cit. I. ubi non dissimi-lis casos habetur , cum enim vir Praetorius de-ceisissetduobus filiis superstitibus, quorum alterimpubes & alter legitimus tutor fratri esset, &cum hsereditate paterna abstinere vellet, man-daro uxoris defuncti, matris pupilli abstentopupillo solus se hereditati miscuit, Julianus re-spondisse fertur, si ex ea causa agente pupillodamnum eo nomine passus esset, non impedirieum SCto, quo minus rem a muliere servaret.Astita , mi Juliane, multum inrerest in effectu,utrum quis fidejubeat, an mandet, imo adhuchodie quoad hunc passam intererit. Et deni-que minus recte videtur hoc mandati genus adspeciem inrercesiionis relatum esse a nobis.Num ergo vela retrahemus? Sed videamus, qua 39ratione mulier intercedens juvetur SCto Velle-jano. Scii.non aliter juvatur mulier, quam ubialiena obligationis accessoria illius obligatio /. 2.
C. ad SCt Vellej. Hoc vero genus contractus 40vel obligationis ad ista minime pertinet, ubi sinereceptione alienae obligationis ferner mulier ob-strinxit etsi alterius causa hoc fecerit/. 1. C.eod,
Ubi autem necverus nec nova alteriusobliga-tioest, quam mulier suscipit, sed ipsa istamcontrahit vel antequam alter obligatur vel sepa-rarim fine accesiione non est SCto locus /. st ad-versus 10. C. eod. Cujusmodispecies etiam hocest, quando alicui mulier indemnitatem promit-tit A rem suo periculo fore dicit,ut eum ad con-trahendum cum alteroinducatMev.P.4.(/c s ,2c,g.Eleganter in simili casu loquitur Ulp. in/, quam- 41vis 8. §. 1 .Jf.ad SCt. Vellej. Nullam alienam obliga-tionem recepit mulier , neque veterem , neque novam,sed ipsa fecit hanc obligationem, quo & referri me-retur 1.1. C. st mater indemntt. promis. Sed dehisce casibus commodius agetur Gap. Sequ. »-54. feq. _ ^
Reliquum ergo est, ut dicamus hujus obliga- 42
tionis speciem esse quandam intercelsionem,astnon talem, quae principaliter sed solummodo perconsequentiam fit. At vero illa solummodo adSCt. Vellej, pertinet Gorhofr. innot.adcit.l. i p.
§.3 .lit. a. Unde & quoties ex promissione in-43demniraris principaliter intercessio oritur, aliudsine dubio dicendum. Veluti, si Titius propter-ea de adeunda hsereditate dubitet, quod parumidonea nomina videret, m ulter vero hociplumP P pp 2 repro-