Ifl"

f'

■Z?e Casibus , in quibus Mors Loco Jurisjur. valet.

t(i Ese, ut (i) suspicionibus reus

C, ^ fe - Ve P r °bationes ei deficiant L.'f 'Sia. e J Ure dom. impetr. (2) persona sitSt^ ^ ^ ont ' Pex Innocentius III. in’*tp er i» s ' Xl - X. de purg. can. sedulo pr®-fjtjjj^Ur, q 0 ® honesta; ad purgationem ad-Sii n obii^j auter n in plurium concursutt^Hoc •* . Cu sato, quam ignobili purga-ta, v " ^^iatusf lan ^ llm a podice deferendum% . ta si eo S s ' P er fvasir, pnefumt. 48. circa*'*, lntl oce n . entan eum esse non puro, quoit ,1^0] ,- tla c omes est non tam dignita-h. .. Artutis

St

».'

Quamvis Borellus lib.

1.

]H^|J U t j * w * V^UdUIVlS» UUICUUb itu. i.

^s, ^ tra diderit hoc jusjuraudum

Hi s V eri) ^ sentum esse ob personas egre-ky.SHit p | U ’ C satisfieri potest ex princi-pridfi 66 ■' ^ >n ‘ D J 0, Samuel Strykius\ l fe qq etTl tn Disp. de interrogatoriis ineptis\ lla '' S ) ^"posuit. (3) ne adsit ea causa^d^ii’git - ad P 060301 corporis adflicti-?t,j sufficientia ad torturam in-

,} ^ ar pzovius in Pratt. Crim. P. 3.

^d’i-^od 6 * Euhium aliquod mihi hic in-tr>o^'^"o removendum est; Scili-^P'care > ergo non opus esse^ 0 purgatorio. Verum ad istud

<jUs j Cll . niCn supponi, quod post mor-

r ^ä'lest 6 1 - n ^ Uent * S P un * r * potest, utiV H ciL .?*' 8 crimen, ( 2) sententiam in

^ tlili ° a tlltisir> a 1.._ __J»i:_

«t.K

t(H's* m . -

. ...j, . a Cf . ’ttone latam contra delinquenK.'ptw ' nii ne sibi impacto per jusjuran-S ' «ri t .ct 1, Ex his planum atque per’ , reus intra teifminum a judi-hoc juramentum adsigna-^ ' dummodo id praestare non re-siooque mortem effectumV } ent ‘ obtenturum esse. Equidem\ r. finde 1100 tamen crimine convictusJ ers on $ conditio juvat pr®sum-bo c 6 - ni0 . r ^ arn : honesta, non inho-h\ f ^° n^l Us i Uran dum admittitur. De

'iN,

i' Pr-^r J auuuni suillini

'\. 'j'tttw Umet > eumdem divinae gratiaes 1,1 » e ^ e ad vitandum aliquod intamen infra capitis peri-%f u ' Scio D11. de Puffendorff in

L%\>^r ,,s - a -

i % de fisndit ' ,JUO pautls eam an,mi

pft, a, h D- .j ut mortem oppetere ma-t ’V s * n eno Ur * Urn COmm ^ tere ' Sed talis4 n .°to 8 „si. rrtles cadit peccatores, quos

ess rmes .

C V° r3 hin? CUp *° > quorum peccata tan-

^1

quanto diutius miseram eo-'Sunr. Fac, plures morta-Ore • Itionem non habere ex pu-ni uilominus istud nemo nega-ar inap; tRet h gehennae saltim perjuriafC*: IV" Tr*. mm.

c Um s>° r - tUrts a d art - 2 5 - c - 0 . §. 37.

qu. 46. n. 5.. C. C.

'u causis civilibus juramen-

Hei°^ US e ^ e postit Mevius pr. IV.Ciw*’ <W g,Us P t- ?«• 4 °■ «■ 2 5 - Carp-^ento ' 27 " ^ e f‘ 1 5- eo citius ibi mors'K'h * Peri„ re P lUar i poterit, quominus

snbest - '

OA Ul » r»> tern morte ago supplente\\ ah h P a r gat ° rium ' uihil inane aut^ ?i' ^ ir,^ /^ a rcria me prolaturum esse'■Sene 1 tlndi confessionem purgato-

2,1 ffi-

ero.

Siquidem Callistratus in

L. Divus Alarcus 2. ff. ai SC. Sil. casum deJulio Donato vulnerato Domino narrat , quitestamento condito purgavit officium servo-rum. Circa istam purgationem ostensurussum , quod effectum absolutionis habuerit,neque hanc servis inique praestiterit. Nam ex-hibuit'dominum, in mortis articulo versantem,qui non praesumitur in sui injuriam quidpiamadseruisse, nedum adversarium suum temereabsolvisse, sed omnia animo sincero ac fide in-tegra egisse. Quodsi igitur mors squipara-tur juramento ob praefumtam salutis memo-riam , multo magis credendum est, mori entemin purgatoria confessione quam maxime sibi amendacio tanquam peccato mortali cavisse, &liquidam veritatem dixisse. Polydorus Ripade Aäis in mortis articulo c. 29. Hahnius adWesenbecium tit. de Confeßs n. 7. p. 735. Cau-terum his ita expositis non repugnat Ulpianusin sequente L. fi quis 3. §.j. ff. ad SC. Silan.negans, morientis effato credendum esse ; Cumdiversus sit casus : in priori lege de liberatio-ne; in posteriore de adeusatione agitur. Juraautem semper procliviora sunt ad liberandum,quam ad obligandum L. Arrianus 47. ff. de O.iä A. Prseterea mirum non est, de paganisdominis meliora non praesumsisse Ulpianum,qui ipse paganus erat JCtus. Apud illos enimexigua aut plane nulla spes immortalitatiserat, tantum abest, ut prtesumtio salutis eisadfulgere possit. E contrario inter Christiannos spes melioris vitae omnibus promissa est,& propterea nemo ipsorum in novissimo vir®spatio mendacium , quod aeterna privat salute,dixisse praesumitur. Natta in Conf 537. n. 20.Moderanda tamen ha?c praesumptio est, tumratione personae laesae , quae pia sit ac fide di-gna, tum ratione ipsius laedentis, qui contrase suspicionem habere possit, tum ratione alia-rum circumstantiarum, loci, temporis, modi& similium. Vid. Dn. Strykius in Disput, deEffatis Agoniz.antium cap.IV. n. 3. feqq. Quaretandem concludo , totius esse pro purgatoria,quam adeusatoria morientis confessione pro-nunciare.

H. 11. Ex his porro ferendum est judiciumde Antonii Heringii opinione, quam in Tr. deFidejufforibus c. 20. ». 7. tuetur, nempe fidejus-sorem , qui in mortis Articulo constitutus te-stamentum confecit, & in eo scribi curavit, sepro principali debitore pecuni® debit® sum-mam pr®stitisse, tunc per illud testamentumsolutionem satis probasse, ae si juramentumintervenisset. Sed advertendum hoc erat, pro-cedere tunc vim mortis, confirmantis solutio-nem , si fidejussor homo bon® fidei & fam®fuit, & confessioni su® in ultima voluntate eascircumstantias adjecit, ex quibus faciles con-jectur® duci possunt, pecuniam exsolutam esse.Conf. Excell. Dn. Christ. Ferdinandus Har-precht in differt, de Conjetturat<e solutionis & pra-scripta differentia. Pr®terea, ut sspe in multisterris fieri lolet, quod testatores omnes intestamentis suis aliisque ultimae voluntatis ge-neribus , contentas res sub amissione salutisanim® su® veras esse confitentur , sie nehmenes auff ihre letzte Hinfahrt; ita & eo casu Ju-dex religionem testatoris, alias hominis perse probi & minime diffamati sequi potest;

H z tametsi