i 4 a
qu. 5. hoc unicum sufficiat., haud quaquamScabinorum Saxonicorum sententias, etsi velmaxime per modum justae appellationis latas,tantam in Silefia habuisse autoritatem , ut sim-pliciter eas tanquam Litis decisorias agnoscerenecestum fuerit, nulloque modo ab iis recederejudicibus licuerit; honorarium enim tantum hocfuisse arbitrium , quodque non pius vim plena sen-tentia quam a 'pudice enuntiatum habuerit , elegan-ter annotavit Henelius Siles.c. %.p. tot. Insigneadmodum hujus rei exemplum legas apudSchickfusium Chr.lib. 3 .c. 22.p. 250. ubi quo-ad jura Sax. ab Henrico III. Vratislaviensibusconcessa, expresse haec verba leguntur: Doch jolldie Deutung derselben Aiagdeburgischen Rechten denTür fi en und den Bürgern zu Breßlau zu vorbehal-ten seyn. Ita quoque apud Schifordegheruminvenias exemplum deHenrico, forte VI. (utiex Anno 1327. qui ibi legitur colligere licet)quidum in casu ibi proposito se sententiam de-finitivam a Magdeburgensibus accersivisse pro-fitetur , tandem in fine adhuc subjicit : Quamsententiam ratificamus prafentiumPi firmavimus pertenorem. Ut adeo verissimum sit,Jura Saxonicaratione originis penitus ad Silesiam non perti-nere, sed omnem ejus autorirtatem ex lola ibireceptione dependere, plane ad exemplum Ju-ris Civilis Justinianei, cujus in Germania valoreodem nititur fundamento, vid. omnino Dn.Strykiust» Pracog. fur. p. 43. conf. huc quoqueIllustr. Dn. Rhetius fur.pubi. lib. 2. tit. 3. §. 25.f- 3 8 5. Quemadmodum vero haec receptio peromnem fese extendens Silesiam, usum simul ipsi-us Juris Sax. frequentiffimum reddebat, ita hicipse insignis adeo applausus tandem effecit, utJuris Communis A nomen & valorem in hunc«sque diem ibidem acceperit, in quam rem,
Disput. PUL Cap. ili. ^0
ibi penitus abrogatum est? certe h
dum consequentia nondum nPP arC r LvV 0
_:_1_11- _
fhac ulla militabit prae»»“’cum , Ct , ® ltUr a si e gami probare, } i>S sffc
cum tuncremporig ifa inm)dv ß v m & je
LJ aX T CUm P^ in istis terris £C j
dic / r^° C en ‘ m ne mo negaverit ia ßßounn aü ^ PrOUt sem P cr teri debet, fj'9 vque Ducanbus ad lura statutaris # ß
2 m neS -! rOVinCiaIes P™ recurre^>;>
quam quidem ad Jus Commune, cu®P£»s m casibus tantum in sub fidius /rehqua proximiora Jura silent, P e fjuic potem esse derogatum.
Le S e ß Provinchhs ad deci*^ ß
gantmm causas sufficiunt, tam diu fsjt,
r. „m
J3- - - -——" t - yir *
Juris Communis cessabit, etsi ß L uS n» 1
.llvvvl nUnn nnn wol«...» isl C — rill
illud plane non valere, quia in
. - . “ c Aere P
entibus ejus subsidio superie"
Ex quojam patet,cum apud W ein ^- era t0 r 'p,
Div. fur. üb. I. p. 33. generaliter a )jeI1 |i, ,
Ducatibus ibi recensitis, puta'- ; |T j C 3 1tibor. &c. item Oelsnensi J urä s)uC atl)l1non valere, quod cuivis horum y - t \ e s, ^culiares sint ordinationes Tros 11 [ r v sf°ß.
omnia eo restringenda este, si
situs in dictis ordinationibus alit er
tibus am- - utfl '% f|
Ovile «-><« r"*
_ fß
quia huic Provinciae maximecialibus & Electoralibus profp e " jztamen verisiimum sit, in defeci" J $.Juri Romano locum relinquitur ipsi JCti Saxon. Hartm. Pi* i 'n. 8. Coler, detis Gern. 1; 5 - n s ]} sß f‘ßt
natur;
alias enim Jus Civile ^ l, "’" n oii f l ,jir
xonia quoque in subsidium v!> j er ^i)tis r ,v ^
\<t
0
c. 16.des. 15. conf. &Schroer. l n ß'
6 '
- --- i - > — I —.— - S.w. xi. p. 61. &p. x. qu. t 5 ■ .ifjo‘311 1 *
quia reliquae conclusiones fere non omnes inde dit & hoc,quod haud facile Privis.» .
n_ \ __:_ :n_.... i- ß 1 n- ■ nnflit,
d'
fluunt , tanquam praecipuum illarum funda- aut alia Constitutio adduci P 0 ^Vmentum paulo distinctius jam inquirendum presse abrogatum fuerit Jus«fit. tibus, ut potius in ipsis Legib" s - , r e
§. z. Si de omnibus Silesiae Ducatibus indi- varia stibindereperiantur, q"® estincte probari possit, introductionem Juri? co desumpta, ad statum ist arU,11 j aSaxonici in illis solennster factam esse, res per carum applicata fuerunt. ^ r0 bo { f. fl l^se clara esset, illud ipsum furis Communis au- nus dicta quam efficaciffime jpiil'Vxi)'
toritatem modo quodam eminentiori prome- testimonium Divi Imperatoris < er ge n ^reri, sed quia hoc per cap. praeced. dicta de qui- Qui in Privilegio Ducatui
busdam Silesiae inprimis superioris Ducatibus no 1570. concesso non solum J P' a£ l. „1 __ _- ... • j - _ _ raun’
adeo clare monstrari nequit, dubium videri davit , ut in dijudicandis ca ^ l ’ 0{ sttdposset, an JusSaxonicumpro tali inSilesiaha- Jura attendatur, sed simul ad c H>’) ßberi queat, quia non ubique introductum? in- tius Silesiae praxin provocaJ ,c &’
primis cum essentiale Juris Comrsrunis hoc sit, hierin erkannt und gehandelt ß
ut non magis haec vel illa pars Provinciae, sed nen und Sachsen Recht in gf ntZ jpotius illa ipsa tota, cujus respectu ita dicitur, brauch &c. Vid. hoc Privil- a P^ a ^
illud pro communi agnoscat. Enimvero si negari non potest, nominatos quoque DucatusSee. ad minimum XIII. antequam ad Bohemiamtransirent, cum Silesiis aut etiam Polonis JuraSax. agnovisse cum utrique illo jam uterenturconf. supra cap. 2, §. 6. non video, dum non ma-gis ipsa receptio quam potius folennior con-firmatio his Ducatibus deesse videtur, cur ideoJus Sax. pro communi totius Silesiae haberi npndebeat, cum vel solus usus ad hoc sufficiat. Po-itiamus vero multa postmodum ex Jure Bohe-jtnico ibi obtinuisse , ponamus etiam per ipsasordinationes Provinciales & statuta particulariaMi maximam partem derogatum fuisse, annevero inde infeci potest; Ergo JusSaxonicura
c. 30 .p. 502. it. Weingart. tt -* 0 J Jubi igitur de tota Silesia h 1 ®. nt: ob ail0 -Ar
facile sine sofficienti contra J(nominatos Ducatus a praxij"
quam subsidiaria eximas,
. §- 4 - Quodsi jam ipsi«txones Provinciales,
, • • . r ■ eor"" J
lo penitius inspicere , «
entiam cum Jure Saxonico e ofl i0> ^ ( o .
manifeste pateret, fere oon . r ur edam reperiri, quae tantuM ^ f£ jrivanda sunt. Exempla P a J {ü riv faisjin materia successionis ° ca j
non solum videas, passi*esse, ut fi casus eveniant, 9
''o
hi.
ich
^0
K
s
l 0
!»’»
0i
%
Ni
■\
s
\
k
h
%
\
"»!
X
'h
%
>
X
tL
N;
k ■'«Oi. \
A
S\
o
V: