'»tl!

%

%

De Origine & Trogrefs. fur. Sax. in Sileßa.

q., ffle . ~-------O-”

• •kiest . 1 P. en,tUs exclusis tonstitmicmbus,

Jure Communi Saxooicointelligen-

IffC

s 3(3 s^liajura in se comprehendunt, ht filiis ” atn nostram plane non pertinere,v ^ lea Prob at i° ne indiget, quo certius est,Pt K 1 »»is ratUm ne q u idem in ipsa Saxonia eaft'Vasit 1 eorundem receptio sufficienterj’ ^*; la de re paffim ipsi JCti Sax. te-jj 0 ^stesia vero illa unquam recepta11 ’Uagis verum est ac illud, Silesios

I 4 l

unquam Saxoni* Electoribus subditos fuisse,conf. omnino Mauritius Part. 11 . Cotis. 7. ».3.Vid, H Conr. Sine. Diff. Epiß. de Orig. Gertn.LL. p. 35. Juris inierim Saxonici Feudalisquod nullam plane mentionem injecerimus ra-tio haud fuit, quod forsitan usus illius in Silesi*nullus esset,quin potius quod omnia quae hic dicipotuissent plenius jam exposita sint in Dissert.supra cit. de Feud. Ducat. Siles. Scbmd, EF Jaur,Civis nostri Dn. Schobert.

CAPUT III.

Z>E

^Toritate juris saxonici in silesia.

h

S U M M R I ^4.

4 y^ Utn lutato Provocationis Judicio non!f * f ^ nfcy tU>n ' Ql*°d probatur. §.

1.

'■ deceptione. Tanquam Jus Commune.

{* ‘ n ' lli{, ett s r ’ Et probatur ex Teßimonio Afaxi-

3-

4 iti t fl e . statutorum cum Jure Sax. §. 4.

0 t s9t . Princi Pes- §■ 5-d Urt <* Suprema. §- 6 .aientibus fiatutis& ordinat.Prov§.J.

prafertur Juri Civili Romano. §. 8-Etiam in Contradiäorio. Cum in dubio pro Jure Sax.pr a fumatur. Dejiciente Jur. Sax. & ejus ratione aiJus Rom. recurritur. K. 9.

Statuta ex Jure Sax. interpretanda. Prafertim ßstatutum fiat favorabile. §. 10.

De Consuetudinibus Sax. Valent, in Sileßa, fi non fintnovi Juris Jnduäiva. De Glossis. §. n.

De Praxi moderna. §. 12.

De observantia Recejfuum Imperii. §, iz.

§-

(X* o

te t] ^ tl1n * s noster in hoc capite labor eoV' Vai Q ere debeat, ut quantum fieri possitti 0 Na Sa y & vim obligandi monstremus,\ t e ^Uar n * Ca ' n Silesia habere possint, qu®-^ f( j. C ' ^ 1 P r ®judicialis adhuc enodanda est,P er laudatissimum ImperatoremNe s omnes per omnem Silesiam Pro-0 U>ttttl t ^ axon i ca judicia inhibebantur,\ ^ ^ Ura Saxonica abrogata fuerint ?\h° t '^et ^^Atur, quousque quid valeat, si

Nl Au §u(v!r penitus ^t ^ ane

Jus. 'ffe n . 'ssnnum Imper. quam hoc ipsum

^ 0 l^ , Utr rn e ^‘ Uoc sc. alias notissimia bquaaut consuetudo, qua*9 d'i c - ? I1US invaluerat per novas LegesjjtJ ss ^ e ^ t ’ 'Pi~ a Erogatio expressis

P ' ^runnem. Com.inCod. Conflit.

P- 2.«. 5. Quodsi igitur ad ipsum[\{N cg i Rescriptum attendimus, cujusr |^' ta , Schifordcgherus Tr. cit. qu. 6 .\ p*t, ^^’stnam horum aliquid ibi depre-\ 11 . S en P 0tl ns quam saluberrime sanci-Ntn 11111 cr, atUrn i >ra gensem noviter ibidem( Se loci gn ° scere debere secundum uniusfi^° res ^ Leges; unde jam sua/ShSlW' 10 P r °nunciando mores Provin-

l V Ua nf a i? ec]Ueant ' eo 5 P so P otius sta '

INSab ^ ^Saturn fuisse Jus Saxonicum%qh S e .- ntl quo tempore receptum , id\ A^Sjg^Jnri conveniens est, ut Judex

is.

e°i 1 p u ^ CneatUr judicare secundum sta-

\

C :^f,,^ tll ^ nes Judiciorum a quibusHe p lt- c onf. Dn. Strykius Differt.

n - Atque adeo cum nulla‘ o!’' n °n rti atlSContrar i a dispositio monstra-^li a inutiliter quam temere age-c ontra mentem LLatoris effin-

gere non erubesceret, cujus tamen volunta*nobis inviolabilis esse debet, conf. huc quoqueL. %.ff. dePubl. inrem Aä. Quid quod htec argu-mentandi ratio maxime vacillaret, si a mutatoprovocationis modo ad jura mutata quis con-cluderet, cum hifc plane diversissima sint, &ordo tractandi causas in Judiciis innumeris mo-dis variari queat, salvis iisdem Juribus & con-suetudinibus ; cum ergo a diversis ad divers»nulla valeat consequentia, multo minus hoc iainterpretatione LL. a summo Principe datarumprocedet, qu* maxime in prohibitivis tanquamodiosis ultra casus expressos non sunt exten-denda? conf. iterum B. Dn. Brunnem. ad L. un.C. de Colon- Tbrac. lib. II. add. c. odia de R. J. in 6.unde potius notissimsJurisCivilisregula; quoadJus Saxonicum in Silesia semper locus erit, quodillud adhuc firmum stare debear quia non abro-gatum L. Sancimus 27. C. de Te fi.

§. 2. Dum igitur huic Juri valorem suum in

Silesia asserimus, videndum jam erit, quo fun-damento ille potissimum nitatur, &quousquefese extendar. Quod prius attinet, indubiumest, Jus Saxonicum ratione principii fui nul-lam obligandi vim unquam in Silesia habuisse.Qua ratione antiquis temporibus illud sensimsenfimque ex mero utentium beneplacito, Prin-cipum postea Privilegiis munito , in Silesia in-valuerit, cap. prseced. diximus, ut adeo e*hac spontanea prorsus receptione ad vim obli-gandi extraneam argumentari frustraneumim»absurdum foret. Taceo Silesiam nunquam Sa-xoni* paruisse , taceo ipsos Silesi* Duces, qui-bus in sibi subditos plenissima Jurisdictio invillis *que ac Civitatibus competebat, vid.Schiford. de Jurisd. qua fuit olim in Siles qu. x. pag.430. septus per Privilegia & Rescripta expreflehuic Juri derogasse, vid. Id. Difp.for. 1 . 1. tr. 30.S z qu. 5 .