id®

Thfiput. X. Cap, II,

solet, a potiori adhuc solet dici titulus lucrati-vus, quanquam in effectibus juris dijudicandimerito ad onus impositum respici debeat. Sicitaque si onus legato adjectum fere responde-ret quantitati legatae, magis esset dicendus ti-tulus onerosus; veluti si legatum esset relictum,ut quis magnaj molis tutelam susciperet. L. 2.§. 2. de his qua ut indign. L. 3 6. pr. deExcufi. Tift.Hillig. ad Donell. Lib. 3. c. 9. in f. Sic itaque adcausas lucrativas adhuc quodammodo referrideberet concessio rei magni valoris, pro modi-co admodum pretio , quia hic nulla fere daturcompensatio. Cardin. Tusch. cit. I. n. 4.

§. 4. Porro facile apparet, quid dicendumde quaestione , an & quatenus donatio sub mo-do facta ad titulum lucrativum vel onerosumreferri postit V Recte videtur hic incedere Ni-col. Burgundus i« Tr. de Eviä. c. 17. n. 17. di-stinguendo, utrum modus rei donatae aestima-tioni quodammodo respondeat, necne. Po-steriori casu , quatenus donatio modum exce-dit , lucrativa causa esse videtur, & simplicemreferre, secus ac priori casu, quia alter ex ne-cessitate obligatur, ad tequivalens praestandum.Et huc commode quoque referri videtur dotisdatio, quam maritus itidem non ex lucrativo,sed oneroso titulo accipit, cum eum in finemmarito offeratur, ut eo facilius & lubentiusonera matrimonii sustineat. L. m. C. de impoti,lucrat, defer, verfi. fi vero. Unde in L. 19. ff. deO. iß A. dicitur: Ex promissione dotis non videturlucrativa causa effe, sed quodammodo creditor autemtor intelligitur , scii, intuitu mariti: L. 47.Aland. L. 8- §. 1 3. quiit, mod.pign. licet respectuuxoris, ad quam ab extraneo constituta ali-quando dos est reditura, postit dici titulus lu-crativus. Gothofr. ad cit. L un. circa fin■ conf.Mev. p. 9. D. 26. Dn. Hertius de convent. domin.transl.%. 7. Pctr.Mulier . in not. adStruv. Ex. 27.th. 17. Iit. d.

§. 5. De remuneratoria donatione graviorinspectio est, utrum in classem titulorum lu-crativorum, an onerosorum possit referri? E-quidem si verum fateri volo , quemadmodumNicol. Burgund. Tr. de Eviä. c. 18- in defectupeccare videtur, quod eandem.simplicem do-nationem esse a sierat ; ita quoque identidemin excessu peccant, qui eandem per omnia ti.tulo oneroso exaequatam esse tradunt. Pruck-mann. Conf. 39. n. 84. Anton. Perez. praleä. inlib. 8- G. Iit. 54. tu 1. Steph. Gratian. Dific. for.cap. 3§6.«. 10. Nam ex natura (\) bene me-ritorum & eorum valore morali, (2) quanti-tate donationis, hoc inprimis dijudicandumesse, colligi potest, videlicet, merita alia essevel vulgaria vel extraordinaria. Ida dicuntur ta-lia , ad quae quis ex officiis humanitatis gratispraestanda obligatur, adeoque ita comparatasunt, ut ordinarie inter homines compensarinon soleant, atque huc non spectant. Extraor-dinaria autem dicuntur, quae ita comparatasunt , ut inter homines ordinarie soleant, &debeant compensari, adeoque pecunia aestimaripoffint; & haec proprie talia sunt , quae re-munerationem aliquam naturaliter exigunt.■Mascard. de Probat. Conci. 18 6. ».4. Bachov. adTreutl.vol.2. Difip , 19.1/;. 2. Ut. a. Steph. Fagun-dez. adpracept. 4. Decal lib. 4. cap■ 18- num. 16.Franzk. deEvifi.n.$o6. Tib. Decian. Vol.i. Resp,

Et hinc pro leV ‘° r Jrf

25.«,31. Richter. Vel. 2.Gfl»/29^''j[ )U s ( l ll, 'i»

!»!

Gtm/ 29.7

ad gratitudinem quis obligatur, ^ j 0cte, L. 25. §. 11. de Petit. bare 'remunerationem , L. 27. f d'dam subsit obligatio naturalis P 1 ^ses Difp.de bene meritis C. 3 ,w '* jsuos adhuc habet effectus, vid. P’indeb. L. 26. §. 12. L. 64. eod. L- *?' ß, / mDonat. Ex quo jam concludi P° u jtu^bene mene meritorum insigni ufI1 ^

perinde sit, ac si permutatum e p. [it

tur in I.25.§.n. de petit. j^e J >1que in tantum remuneratio l Ppquod etiam agnoscere videturStruv. Ex. 40. tb. 17. Ut- P- ^ U [

§. 6. Praemittenda ha;c fueru 01 ’ ^ jJ

us a thesi ad hypothesin prog 1 ^

possim, qutenam possint dici Pf Jdoneroso quaesita? Ubi id jarn exfacile apparet, privilegia i nter C e |fe, 1

impetrata, merita huc referen

nus pecunia, vel aliud pecu» 1 ® jlCe (f oI1 J

aliquo modo respondere possita Principe. Unde etiam

quis contractus vel conventio,.privilegium est quaefitum; 9 u0 1 hfgia dicuntur conventionalia, & c ° ,ram sapere. Roland, a Valle * a fr* 1 jln- 12. kF 13. Alio quin enim °praeponderat , aliud videtur 1 , - ä \$\uycit. L Sed cum haec non adeo e jlc yrsint, ad alia, quae altiorUm“ 3 » $

tur, progredior.

■ §. 7. Quaeritur itaque, a° ?ante Investitura concessa ad ea , 0 d % 0

quae titulo oneroso quaesita?

• ' - - 4 ’ dicatur

exinde esse posset, quod

benevola aäio feudum. 2. Fetid . 1 3 ’ 1

ali^

us"

& 4 - i- F. iq.pr Unde z lxä ™.Tp e ifi 'j;/appellatur. Anton. JusFetid- dtjp. te $f. r fi'ht.b. Verum cum non sit ab l ’ tbeneficium, sed adjunctamnem ad singularem fidelitate 01 ti t 11 Jih

standa, qualia beneficia Seo eChinc magis accedit titulis onero J v eiit lJ ^ fiaiist Hnnario mnslalis. K

st r- v ^

quo donatio modalis. Hi slt ’

niae feudum comparari p° te .

conf. Anton. cit. I. Unde i

uti in acquisitis ex titulo o° er .

. -n- 1 _noml° c ’

f ,

«fl’V;

evictio, ita quoque feudt 0<1 U j S f*

_i/_• __ pviW u

fp

aliena in feudum data , eVlC ' l ‘ u pf.Domino necessaria sit. 2.

Exam. Jur. Feud. c. 8- qu- 8-, ^ tr r nf 'sa° P P \F,ui. C 5.». 5.tanäi in sauciis Francis occu v'cmnis ad servitia obligatio c f^ ^ 0 -mutandam sententiam nec 11 ^j ? jjgati° jjss 1 -quoniam nihilominus manet ^ ^iß ßfiratem, & tantum cenfe° tlU . ca fu n f. s etss/

vulgaria, quL tamen adh°e a |j 3 s

itidem sunt prsstanda, ^ u,a ^ybe°'delitas vasallitica. vid. D°-

c. 3-§. 1. Rittersh. 1. F‘

6 O TnnrJmi'cvProhuC *P ,; a eß

M'

§. 8. Inprimis vero hue Pjja ell e J«P.,bene merita concessa , si u!E pOt £ , .sii,facile ex antecedentibus comis vero quoad privilegia 0

rateprius ponderandum er

s

“f.

s

-