H

2)e Obligatione Affirmantis circa Statum Hominum»

189

p 0f fe obligandi inter homines consi- qua? verba non requirunt, nutus etiam sufficit.ffh. [ ’ quam sermo. Bene Grot. deffur. ad arguendum consensum vel distensum i. 48'

> nö C §* 3* J urts effeäus, qui ab animo

de Obi 8 slä. adeoque muti per nutum contra-

. Prurit tamen adsolum animi aäum hei e potiunt, Paul Montan deTutel.c- 9. n. 44.a ^ US fi& nis quibusdam indicatus fit , MsehaSor.de Coelis,Surd. &A 4 ut c. 37.«. 2, imo^- S 'S n a hrec de actibus voluntatis no-

%

,{ at

& sponsalia quoque celebrare-& matrimoniuminire; cum& hic vel nutus sufficiat, cap tua fra»ternitati .. 5 X- de fponfal. I. mutus. 7 3. de jure dot.'Thomas Actius dt Pnvileg. infirm. p i.c. 12 0-7«DnusPtaefes de jure jenf diff.4 . eap. 2. n. 2. 9 .&fieqq. n&m lit sit Pontifex aü. text. quod mutus^Pa sit efficacia, ut adeoque id, verbis non potest, signis valet declarare. Cse-

terum , cvm prater nutum etiam alia fepe

jj^pto^.^ant certitudinem mathematicam,jHon,} 1 ern > cum & verbis aliud eloqui pos-» itu? 85 c i Uam stuod volunt & sentiunt;' Ce Orotio alleg. §. in fin. natura hu-n ° n d atltur i ut actibus mimi fijficun-

3 dv 0t ? r * nc ^* caturn e "» P r0 vero haberi

(^ t Vati 0 ^ Ver ^ 1S eum > qui indicavit, quo ipso signa a mutis adhiberi soieant , quibus praeter1 ' e °nh b Mentales ah aliis alias approbatae affirmationem aliquid declarent, curnnoniem-ar< i- Leffium intr. deffufl.&J- Ub.2. per absoluta sit affirmatio , utile & ut cognatibl* ”■ 47. &Theophil Ratnaud./«^. ejus adhibeantur, qui nutuum & signorum no-^ er al.) merito rejiciendae veniunt titiam habent, quo alteri contrahentium volun-k, C 'b n i ^ * 4 - Dn. Praeses de Jur. feuj. disp. ' ~

seqq.

Hjy ”• 26 .

, Praeses de ffur.fins disp.Quae cum ita sim per le,

tatem ipsius exponere poffinr. Angel. Aretin.iȤ mutus Infi de inuiil.jhpul n. 4.

commune illud principium, §. 5. Sed & tacens la-pe affirmat/. 142.demum implantatum, promista sunt Reg.ffur.l. 2.§.2. fol.matr- praesertim, fi in tali

3. q _ negotio quis acquiescit & tacet,ubi tamen quam

i ara khesi de sermonis usu maxime contradicere debnilser, prout i« l. 18.(jjKlSiojj S ^Öum est , in specie quoque ad ff. Aland. & l. 6 o. dc R. ff. Hinc Grorius de ff. B.V^tipo ' qua: principaliter sermone fit, V P- /• 2. c. 4 §. 5. dicit: Sub fictis mor aliter veni-4 Haec enim eum in finem in- unt&nonfifia, considerata cum debitis circumflan-uiberi solet , ut ei cujus intercst, tiis, sie qui sciens & praeiens tacet, videtur con-

X'

\u

ie q‘ jrantan > cui fidere pojjit, ingeram opinio-ant ?a vel adhuc dubitavit , vel non

\C Hs W

\ JUr >s

t-

certuserat. Cum itaque prin-

sentire. Quo eleganter spectat eap. 30. v. 12,& 1 5. numeror, a Gi otio in supra citato loto al-legatum Quemadmodum enim reliqua signa

%

i^^turae quoque sit, ut cum altero, recepta sunt inter homines , ut consensus &3g 3tll 0 ^ tsl te humana vivo, bona fide & memis nostrae faciant indicium, ita quoque,Ut, \ ? ta quoque eodem jure quilibet ubi taciturnitas inter homines pro signo affir-Hi*bla demum affirmanda & aheri mante copmuniter habetur, ibi etiam merito*li(! U *. Cum animi fui sententia con- habetur pro affirmatione. Imprimis vero tunc

i!S

^ >ude discrepent, alterque pro affirmante & consentiente habetur tacens,

; Sci e P at iatur, merito ad damnum il- quando quis ibi tacuit, ubi scivit aliquid gen ine tn - Utl1 a Ermans tenetur. Hanc suum praejudicium , quod sua contradictionevoluisse ipse Salvator in- potuislet impedire, e. g. qui non prohibet proEfio sermo vefler me na, se intervenire, mandate creditur, l.fubail 60.

de R ff. Duo ergo requiruntur, i.utaliquidgeratur in praesens & certum ejuspraqudicium,& ita maxtffie in judicialibus tacens sibi pra-ju-dicat. Tiraq. de ffure ecnnub gl 7 n- 37. Surd.Vecif. 47.»- 9. Jac, Cancer, variar. resolut, lib. 1.c.io.n. 21. Hinc utiliter protestari solent ad-vocati, quod tacendo noluerint affirmare illa,[- -j-n-ti u f Ur P are conflttuerit , sufficit er- quae altera pars proposuit : Sie wollen dem Ge*u * fid e} * tlon i vel negationi illud addere, ve - gentheil mit St iüfihn eigen nichts eingeräumet haben.t(V| ^ßabif tls f actat s qui refponfione ejus non Quodsi autem tacentis pradens praquditium,ta tem. Quo ipso praeterea af- non adsit, pro affirmatione taciturnitas habe-(V'^ntu tem erari° juramento stipatte ri nequit. Proinde taciturnitas agnati non prae-tf^^^be I -’ r rnax,me I" causis extrajudi- judicat agnato, fi adsitfeudi alienationi, cumC c CNue\ 0lit£e ’ Cum Euim affirmatio ad eum feudi sncceffio non fit devoluta. Gotho-Vl aa ddirione juramenti,iisdem fred. Anton. disp. send. 9. th. 4. lit. c. nec credi-^ l * s ^ p ü ^rirojuramentaeatenuS pro toriobest, sieoprafente & tacenrefundusipsi

V ’ 33 - --j .

u ^ tr a hac est ex malo, quod & repe-y N C . 12 - q^ud ita homo sincere agereter °, ut qute affivmanda sint, af-.

AI» 1 '* Ile g a nda, negentur. Unde &\j\ie Strom. p. 729. lit.b. hoc

’ f et1, ne q ue (Christianus) eat,b ( j \ ‘«tione quidem , ita vel efi , in nega-

V i P er fluis habenda & sic repro- oppignoratus venditus fit, I. cajus. 39. depigtior..

C ^°teh *8- /- 8 § 15 - q ut dus mod. pig n . folv quia sciebar,

jusiuum nihilominus durare; idem de jure re-tractus dicendum , quod non tollitur scientia(pra?finirio tempore non elapso) Carpzov. p. 2.]|i '■ /y Lvjiuiui c. 32. d. 3 nec pra?lenna & silentio, siraquell«.

® en fi f 4- ca P- l - K- 2. dicens: deretraä. §. 1 .gl. 9. n. 148.© 153. 2. ut potue-1 e od enj . Ca pite modice inclinato aliquid rit contradicendo actum impedire , alias con-

a utem affirmatio vario modo. MtUs Urn quidem sit sermone , sediSq 1 'nd' -Eque receptum inter hominesest. Id quoque testatur

X

V “bo ' ^ atere toneujfo, negemus , V sentire & affirmare non videtur /.39 ff. depign.tgp re spfiamus , quo ipso etiam aft. Menoch. conf. 120. n. 10. Steph. Gratia».

- a ^ rma tio deprehenditur, difeept. forenfi c 38. ».21. saepe enim potentia

*>hb, 3. 1. g. j n his itaque, aliorum impedit, quominus contradicere hi, de

Aa 3 £uo*