iP4

XII.

„es

filium instituto, interim avus ad alimenta con-demnatur. Dn. Praes, cit. I. ad Brunn. verb. in hu-jus bona immittenda, Imo licet avus maternusconcurrat,non tamen eo ipso avus paternus libe-ratur , ad hunc enim , non ad illum onus alendispectat, Carpz.rh./. n. ii. Nec obstat, quodfa-cto alieno quis non debeat praegravari, cum fatisconstet, per indirectum aliquando hoc ad-mitti , praecipue si aequitas naturalis concur-rat.

§. 24. Alia quaestio est, an sola affirmatio pa-tris poffit filium facere legitimum, qui spuriusest? Si enim er sola affirmatione ne quidem profilio habetur, sed tantum hactenus in sola quasipossessione constituendus, multo minus patrisaffirmatio filium revera spurium Iegitimare po-terit ; hinc eleganter dicitur in l. 5. God. de testam,neque professio , neque asseveratio , nuncupantiumfiliorum , qui non sunt , veritati prajudicat. Estenim tantum privata & domestica quaedam aii-notatio, quae aliis destituta adminiculis profi-cit /. 5. Cod. de probat. Hinc nominatio filio-rum non est species legitimationis, sed tantumaliqua potest este declaratio , quod matrempro legitima uxore habuerit, Brunn. Cent. $.dec.58■ Hilliger .adDonellum lib. 2 .c. 21./ss. / Illudtamen permistum est, ut pater poffit filios il-legitimos nominare legitimos in testamento;accedente enim postea confirmatione Principis,liberi hi sunt legitimi,ita ut etiamsi post mortemconfirmatio Principis accedat, his tamen liberisdebeatur successio Nov, 74. c. 2. §- 1. Imo &affirmatio patris filium esse legitimum,quandampraesumtionem operatur. Stephan, ad cit. Nov.

titur, quae eandem inspiciant, dcQne agitur in L 1. §. 10. ff. deQuodsi vero mulieri qu« se P r f^. 0 nf e Pl;affirmavit, ex post facto gravidatur , videndum est, utrum per cadixerit, an bona fide justo errore ^ri casu si dolose impetraverit V-, I .§-rirestituenda est cum omni utiliff te ' oI # ^deventr. inpofsejs. mittend, imo ill jS ' j «Xterest, insuper ad Interesse tenet %fX%ff. fi mulier ventr. nom. & praeterea jn/,

tatur /• 15. V 19. /. de his , P** fto”/quod si patris dolus concurrat, " ”

ne tenetur. /. un. infin. ff. fi W u s e !Posteriori vero casu cum bona n ^ e , ^rem affirmavit, non tenetur e ° n °^ 0 ]■

ut alimenta per hoc tempus, duM ^ i Afuit, percepta non teneatur .re«

3.* C«rl,l'dig.u. S.s/><p 4 .mittend, cum ex justissimo titulo *

rit. Excludit vero prcesumtione

si deferente haerede mulier ff 6 ^ #/jj'mento se praegnantem affirmavi 1, kmulier.ventr.nom.I. 3.$. 3 .de jureffribus Excellent. Dn. Pachenst ec n e ^ventrep. 3. infin. _

$.27. Quando nunc circa nu .

lice, de negotiis a filiofamili äS c£ ß )stio oritur, hoc quidem certus. ®cum aliis quosvis contractus vah& ex omnibus causis tanquat« r fatui

obligari,/. 39. ff.

o"

• j. ■" 1 hon a fa»

44. de peccat, licet, quanoo_•_/1__ vafris tlJn

exeeutio post mortem patris dJ y- eJ :Wj

n- 10. 11.

$.25. Caeterum ex jure Romano etiam extacita affirmatione poterat obligatio alendideduci, quae post divortium maxime se exse-rebat. Quando enim mulier se praegnantemesse credebat, tunc intra 30. dies post divor-tium connumerandos marito denuncieredebebat, se ex eo praegnantem esse; ubi ma-ritus aut contra denunciare ,& quondam uxoricontradicere debebat , aut ex suo silentio seobligabat ad alimentorum praestationem; dumenim non contra denunciabat, videbatur taci-te affirmare uxoris denunciantis affirmatio-nem l. 1. §. 1. fiqq. ff. de agnofc. U alend. liber.Multum enim facit pro legitimitate confessiopatris vel expressa vel tacita l. 1. §. 12. eod.Sed cum haec ad mores nostros parum quidemcongruant, ideo illa solummodo tetigisse suffe-cerit.

§. 26. Illa utilior est consideratio, quandopost mortem mariti se vidua praegnantem af-firmat; nam aut de eo satis constat, aut non:Priori casu res clara est , & eidem competit

bonorum possessio ventris nomine, /. i.§. 17.27. ff. de ventre inpoffeff. mittend, modo is, quiin ventre, talis sit, qui si natus esset, inter de-functi suos haeredes connumeraretur, /. i. §.2.§. 11. U 13. eod. hoc est, ut indubitatum jussuccedendi habeat; nam ubicunque ab intesta-to admittitur quis, illic & venter admittendus,i-7.pr.ff. eod. Posteriori vero casu sola affir-matio mulieris non sufficit, si se praegnantem &gravidam dicat, sed causa summariter cogno-scenda , ubi ipsa fcemina obstetricibus commic-

c. ii*

n 0°

Zanger de exception. p. 3. i. * - fi[)tuo diversa est ratio, quia ex hoc fJ ßjp

tur, ob SCtum Macedonianum> ^ o!Är

SCtum Afacedon. quamvis na tuta ^ f |j,

adsit/. 10. ff.eod. ' " ‘

Sed tamen e"

tio suos peculiares effectus pr° a iy ^pff

liusfamilias se patremfamilia S e r ;,/ /■ /j.,/• «^urr‘ r „eft j

UUOJ.U11UUUO iW pauv*»**— ifflt atV* I

qua de re clara dispositio ° cC , ji;bu Sad SCtum Alacedon. his nota , j e (,

J

fat’

filiusfamilias cum in potestate f .a te pecuniam accepit, cum seps M

,tepecuniam accepit, .... ,ejus affirmationi credidisse tejufi* ig'^de v ^,

exceptio ei denegabitur. , E»®'£ u0l ilin s .

affirmationis est, quod fib uS . 5#i

J-_...» __ovceDtl 011

de obligetur , excusa exce PL 90 te Lniani. Requiritur tamen h 0^ ,0 dsta ratione affirmationi fl t V /tn !! rs , r n» 11 V rtt ia* L-inde colligitur, quod credi toj 0 r^plicitate deceptus,

quia publice paterfamiba® P t> fi c< l; d^ { -

tur, sic agebat, sic contr f\ eS faoMf^ l( t'

ribus fungebatur/. 3-P r -£'\, a nod c fje0

si itaque simplici ejus afflt qjjt d

rito sibi hoc imputare ^

dulus fuit & simplicitate

§.7. ff.eod. neque enim de ur ate J . fl( 1#./

fidem habere, sedP ot ‘ u f p ä re vo^ lll j’cß

nem ejusquocumcontran r en a^ J

Donell. lib. 12. c. 26. D«-

don. Seit. J- §. 4 - cum >f,A

jure saepius annumeretur 0-

quemfatt • erit , quo mtn. ‘ -Hj slö ^ 1.1'

c- 77-c- - M«-3• 9 uX a H aS f H

dam curiositas incredito .