rr8

Disput.

d. 2. F. 45. in fi». Struv. c. 3. tb • 2.«. 5. adeoque a-gnatis jus, quod ex prima investitura habent,hic salvum manere,ita ut citra eorum consensumnon valeatalienatio. C.Alienatio.2.Feud.^c>.tit.dealienat, feud. Patern.

L Cum autem ex jure Feudali certum sit, filium,

fi haeres Patris este nolit, sed allodium cum seu-do repudiare velit , ad ses alienum paternumsolvendum non 0bligari2.Fca4.45. quod vero hte-reditatem adierit, vel se immiscuerit, hoc in fa-cto consistit, & hinc ab allegante probandumest. Gail ..Lib. 2. Obs. 128. n. 1. Struv. Exercit.

% 34. tb. 22. Nec dici poterit , quod hoccasu pro haerede se gesserit , dum creditorispaterni jura sibi cedi curavit; quia hoc citranomen haeredis facere potuit, quo casu ex e-jusmodi gesto non praesumitur haereditatis adi-tio, Per d. L. Pro harede. 20. §. penult.ff. de aequi -

9 rend. bared. Et hoc eo magis inde apparet,quod idem creditor antea judicialiter convene-

xiy. . A

ritTiburtium, ad hoc tes glisnuw ^ubi cum hic opponeret, quod nUllC l u ®feudis se immiscuerit , pronunciatu p 0 fs®|nec ad tes alienum obstrictus sit; e */j nt ».J

quitur , quod paternum nomen, "fr~ J - j: _.„«rlr CU* 1 ’ _ gtß v

sed ut extraneo cedi curaverit

iute

P *

e cesso creditoris utatur, de hoc )'

j ra ” r, °' eadem libertate,

Gus, dj -°? r dC hocseudo disponere pote^'

a ^^ US Pc st habentibus apparet,

am p r, o rem in hac lh[i Zsformandam e ss e , nec agnato jus conf >eram dispositionem deiure cesso v I,$r (e h>'

Si ess di: SaIvUm kamen agnfO^i-e 1 9 Uo etiam contra ipsi lsn, ' Utpose editoris jure seucU>m >-

bärur ’ Uriposs «> mpronunci ^ 0

X. ^

Inhibitio pendente appellatione facta, an & quando pro attentato repulvocanda sit?

S ü M M R 1 >A.

Rationes decidendi, n. 5.

Decisio, n. 13.

s'Afus. n.i.seqq.

Rationes dubitandi, n. 3. feqq.

1 tN casu jam adducto, cum Plato pro novaces- sive non, feudum cessum jamjn ^ „j-

sione pecuniam promissam nondum solvis- erat, & hinc exeeutio hac ration e ^set, ipse appellans per judicem inferiorem , a redditur, praesertim cum & eed en ® er() !

quo appellatum erat, arrestum pretio huicim- rius fatis posteffionati sinr, utinU jote sfiä „cH 1poni curavit, subjuncta inhibitione ad Plato- cutio sine difficultate fieri posti 1,nem, ne pretium pro cesiione solveret Tibur- non leve praejudicium per hanc sr e jt.

2 tio.Hic pro attentato illud venditavit, & ea pro- Appellanti inferebatur, quiper

pter ejus revocationem ante omnia fieri debere nem impeditus fuit, quo minus p e jJeifl’Lt«desideravit, secundum jura notoria, in tit.jf. Ni- bita libere uti posfit.Regerebaturq ^0 { j,hil. nov. appcl. interpofit. Mev. P.$.Decif. 66 . Quae- ipse appellans hic aliquid intente^p,j^caPj; j,frebatur an fundata ejus sit intentio ? appellatione pecuniam exigendo, . UL^,

Quamvis autem Dd. in ea opinione sint, quod lationi renunciasse censeatur, WJudex a quo, in illis, qua ad faciliorem exitum », <yO. Menoch.. recup. pojf.ReWwsJ^atf^

>- f .' r n ' i - . - . ■ •*-7. s-r-M notie v S l

appellationis lpectant , citra vitium attentati Part. 5. Decif 264. Verum rep‘' - tU r!^ ll ii>,

pendente appellatione disponere postit.Hieron. nihil innovare,qui jus suum p er 4 jptdffld' ( t

Manfred, de Attentat. Lib. i.Part. i.n. 4. quor- id, quod ipsi per sententiam UtcfPH\„(t h

Jiviuwiivu- HP L • x l . ft. q • IU) lJl.lL/vl ijJU AC1I IC**U°** 0t*’fs 1

sum & inhibitio spectare videtur, ut scilicet eo arg L.'un. §. 11 .ff. nihil.novar.Aff ei ^ 0 ie‘ßfacilior sit sententite in instantia appellationis culantis de Attentatis cap. 5 ’latas exeeutio, quo ipso appellanti prtejudicium fi jus suum ob contradictio» etT1 a ^ratione processus appellatorii non contingit; mitteret. Herculanus d.cap. 3 ’ n \ perg' 1 *,/' i'.a

4 quatenus vero factum non tendit in pneiudi- attentat qui libertate naturali utl f jH®cium litis, pro attentato non habetur, nec revo- iamposseffionemsuamcontitfU 31 ’ a pp e ‘ ^ i?catur. Mev. P^trt. 3. Decif. zn-n.’q. iß Part. 4. Decif 102. Offerebat se ^

Decif 310. n. 8. cautionem, qute ordinarium^ g 9 j).^

5 Cum vero judicis inferioris potestas post in- restum vel inhibitionem tollc n f e

terpositam a sententia definitiva appellationem Jmp. c. 2. n. 7. Mev. Part. Z- ^ jnpenitus suspensa, & ipsius maaus ligatae sint, l sl-nmv A »

Herculan. de Attentat, c. 3. »• 2. Lancellot. deAttentat. Part. 2. c. 12. n. 2 2. Mev. Part. 2. Decif.

6 198.». 1. per consequentiam nec potestas in-hibendi ipsi amplius salva esse poterit; quia hanc

fi causa; necessitas exegisset, post appellationem sponte illa oblata fuit, ^ ^

interpositam a superiore judice petere debuisset, da est, Mev.P^tf. 5. Vtcif 5 ?’ t j a 0^

7 Guido Papae de Appellat, n. 5. Nec dici potest senti casu majoris securitatis ghanc inhibitionem ad faciliorem sententiae exe- tionis prxstatio injungebatur-cutionem pertinere, sive enim hsec facta fuerit,

Hinc decidebatur,arrestum ve**•_

pendente appellatione factam ite r ° p u iF’„resse, & utut cautione hic opus a °alias nemo superflua cautione g r ^ ptamen utut illa necessaria nq n

snnnfp ,)ln nlilafi, Aiir. recipies.^ ^

P

P‘