V
De Jure Successionis in Revocandis Donis Familit•
445
t»r^^ verba universalia negativa
stem casum excludant, & nullam restrictio-. 1,1 > limitationem vel modificationem admit-, nt> vel recipiant, Harrm. Pistor, qmst. feud.q *• ^5- V qmst. 44. n. 10. Schrader. Vol. r.
h ° n i- I. ». 272
J^erselis
Mio.,
(s 1 236. Eodem modo dictionegativa, keinerley Weife , hoc est,
commixta essent bona allodialia & patrimonia-lia; h®c enim accessorii naturam induunt , &per consequens diverso jure non censentur ,sed & ipsa ad solos masculos transeunt, Menoch.d. Conf.204. n. 16. Peregrinus d.art. 25.».46.in fin.
Prohibitio alienationis & hinc pro-
ra.
0 ^-stiodo, est lata; sententia*, qu® praecisam fluens fideicommissaria dispositio exinde etiamf n mo significationem habet , & omnem di- colligitur ? quando testator incommodorum ," n * 3 tionem , distinctionem atque exceptio- quae ex divisione & distractione bonorum utplu-
^ 'st excludit, Tiraquell- in repet. I. fi unquamitis reve *tatur. n. 91,. C. de revoc. donat, undeer ttnt, qyod orario universalis negativa sem-* r plus habeat virium & roboris , efficacius-j ^ obliget, quam universalis affirmativa, Ti-^quell. loc. alleg. Sichard. in l.filiberis. 18. ». 3.t j '^bon.ant.nupt. Ruding. d.Obf. 17. ut sic dictapusula: nullo modo, habeat vim annuliativam,q "stportet ipsam annullationem , Riminald
rimum provenire solent, mentionem injicit,deinde vero subjungit, quod bona sua indivisamanere debeant, ad ejusmodi incommoda prae-cavenda, Er wolle, daß zu Verhütung hochfcbxd-licber Zerrüttung die Güter , oder Lande , unzer -theilt beysammen gehalten rverden mögen. Scilicetverbum, unzertheilt, non tantum ad argumen-tum desiderii & voluntatis ipsius testatoris cir-L , ca magis honorabilem conservationem bono-
272. n. 6. Gozadin. Conf. 25. ».9* Cravett. rum& familiae opponitur, Curt. Jun. Consi 14.
Veritas assertionum ex «. 19. sed etiam ejusmodi verbis , unzertheilt
beysammen bleiben, omnis divisio & alienatio pro-hibita censetur, Cothmann. Vol. 5. Resp. 3. n. 45.kF Resp. 4. n. 110. Imo recte statuit Klock.tom. 1. conf. 7. n. 798. N 8 1 6. quod per illa ver-ba: unzertrennt vel unzertheilt , ipsum jus pri-
tJ' 1,Co »/ I0 5- » Z-
u ra rei ipsorumque vocabulorum saris clarehs 3ret ’ ostendunt enim illa enixam testato-
U voluntatem, cui contravenire nefas meritoStur.
^ 5 ; n. Tacitum porro fideicommiflum in-
^stvir , quando disponens mentionem fecit mogenitur® inter descendentes testatoris ne-^ °‘is masculis, vel linea masculina, quoniam cessatio introducatur, quamvis primogenitu-0 " r 1 r ‘' ree in specie expressa mentio non fiat, cum ci-
tra eandem testator scopum suum obtinere mi-nime postit. Quod si vero illa clausula, proutnunc modo ostendimus, divisionem bonoruminter eas ipsas personas prohibet, qu® tamen
dispositio ad eum finem facta prassumi-
ut provideatur & consulatur familiae &
^5 lationi, & ut bona per continuam succeffio-‘stin linea masculina & agnatione conserven-. !> & fcemin® excludantur , v. g. si dixerit
j^ ator , quod bona deferri debeant demerstge- ejusdem omnino familiae & masculi eoam sunt:
quanto magis translationem in personas planeextraneas prohibebit, cum inter conjunctas... .. w n Mutn , um tum nucitum- spes aliqua adsit, quo post divisionem factam
»a 0 famili® jus primogenitur® conjunctun^ (ubi scilicet illa permissa est) bona futuro tem-v - Fusar- de fideicomm. substit. qu. 346. n. 3. pore per modum succestionis iterum coalescere
« - w,
i e l nen Sohn , der eines Lehnsfxhig, nach Ablebenyfl'wen abermahls dem erstgebohrnen , und also im-^. r lprtvon Erben zu Erben , ubi cum fideicom-
%
je,
Quamvis vero testator in subsequentibusjj btutionibus descendentium , vel haeredum5 ^;Pliciter , v. g. von Erben zu Erben , absquef^ e ^ione vocabuli masculorum , mentioneml; tg v>t, nihilominus tamen masculinitatis qua-ii)|p re P e tita censetur , modo testator in primaf c 'itione ad succestionem suam filios & de-^ n dentes masculos vocaverit , Molina de Hi-«rft Ftmogen. I. 3. c. 5. n. 5 6. Bartol .adl.fin.ff.
Trebell. Menoch. l.4.prxfumt.%q.n,<y.^ j a enim dispositionis ex procedentibus suntflanda & interpretanda, & disponens ejus^ . e prssumitur mentis ac voluntatis, cujus}( n i ,n 'st 0 in institutione fuisse deprehenditur,subiit, de fideicomm. sam. cap. 6.n.n 5. Bar-^■l.fin. ad SC. Trebell. n. 2. Imo , quo-t 5| ^pstque ex natura rei soli masculi, non au-svi c ^uiino in re illa, de qwa testator disposuit,JUj.- ^. er ent, veluti in primogeniis feudalibus,itj ß st^ionalibus & majoratibus, tunc erectio4 tz^ 5 ")uam masculi pro se & filiis & descen-suis liberis, aut posteris, intelligiturttCr masculis , & hoc casu, quia di-kiiji e st r atio masculorum & fceminarum, ma-PHai p* 11 ^mininum non comprehendit, Ce-?«. ' 0 °»/. ! 5 g.». y. Tiraquell. de jur. primogen.' n ’ t6. Menoch. Conf. 204. n. 8- N 29.
Peregrinus de fideicomm. art. 2 5. n. 46..'/at, licercum ejusmodi feudalibus, pri-, jurisdictionalibus & majoratibus
queant , qualis spes tamen , si extraneus par-tem bonorum ad se pertrahit, nullo modo fun-data est, v. Gozadin. conf 5 2. n. 3. Ruin. in l. hoceditto. H. nunciatio. n. 199. ff- de nov. oper. nunc.Mascard. de probat, conci. 776. n. 23. Knipschilt.cap. 6. n. 124.
§. 13. Sola etiam voluntas testatoris , utbona sua conserventur in familia, vel in descen-dentibus, absolutum fideicommissum inducit,quamvis .testator clausulam aliquam , prohibi-tionem alienationis involventem, dispositionisu® non inseruerit, ex ratione manifesta, quo-niam, si successoribus de bonis in eas devolu-tis pro lubitu disponere liceret , conservatiobonorum in familia obtineri non posset, v. Be-sold. P. 5 Conf. 221. n, 20. Fach in. controv. jur.i. 4. c. 49. Bursat. /. 2. conf. 202. n. 22. & lib. 3.conf. 22q.1t. 14. feqq. Kellenbentz. d renuntiat,qu. 21. n. x 3. Ab uno casu ergo ad alterum, idest, a prohibitione alienationis ad conservatio-nem in familia, & vicisiim a conservatione bo-norum in familia ad prohibitionem alienationisfirma procedit consequentia. Hinc P. Anton,de Petra in traä. de fideicomm. qu. -5. n. 5 6. V 7.sequentem in modum hac de re disserit: scilicet,quando dixit restator, quod velit bona sua cor-servari in familia, vel bona sua perpetuo per-manere intra familiam suam , considerandumesse dicit, quod non sit differentia , an e/iamdixerit, quod non vult ea exir« de familia, velKkk 3 quod.