104

2)isp»t. lis* Cetf. /.

* 5 hominis & civis juxta legem naturalem. Verum na-turale hoc officium nostra? tractationis in prae-senti non est, cum de officio LL. civilibus aut hu-manis injuncto hi,c loci praecipue agendum.

Alterum rubrica membrum est Neceffitas,cujus vocabuli Etymon vulgo notum est, quod*7 descendar a necesse. Hoc vero derivatur non&nec Sc ejfe , nec elfe enim, non ens involvit, ne-

*6

neceffirate definitionum & denlonfirätioniiih?vel 3- necessitate physica, qua natura indidit o'mnibus rebus, ut hunc vel illum effectum h»'beant, vel 4. necessitate consequentia?, ubi seihnecessitas consequentia? est , non ipsius rei ne-cessitas (cum illa sit natura mutabilis & contin-gens) sed illius quod ad rem illam positam sequi'*. Cui conrradiftinguitur neceffitas conlc'

tur

cesse autem quam maxime est, quippe quod nec quentis, qute suum habet principium in ipsa re,esse aliter potest quam est , sed a particula ne , & extra omnem syllogismum vi enuntiationis

quatenus negandi vim habet , < 5 r pro non po- thematis simplicis, non vero conclusionis dedu ;nitur, & verbo ceffo, quasi in eo non sit cessan- ctte ex enunciatiouibus aliis prioribus, sequitur.

*8 dum. Matth. Martin in Lex.Etym Qua; derivatio saris commoda est ad nostrum propositum,ubi neceffitas officii exigit, ne quis cessat in hoc,quod officii ratione sibi incumbebat.

*9 Homonymiam quod attinet, haec varia est.

*0 I. Sumitur pro externa & corporali quadam co-

vid. Scharff. difp. Metaph. 10 .th. 56. Qua ra-tione vero .neceffitas antecedentis vel conlc-quentis libertati actionis obicem ponat, elegan-ter deduxit Joseph. Giballin. Scient. Canon, feHieropolit . tom. 3. lib. R. c. 2. P. 5. n. 2. Ex Theo-log. Haveman. de Jur■ Epifc. lib. 7. §. 10. & ex

'•y

actione, quae animum sure spontis esse non pati- JCris Freundeberg. Trabt de Refiript.morat, cone

tur, sed nos aliquid facere vel pati praeter animivoluntatem cogit. I. 19. §. 2. £>. de Negot.gefi. &hoc sensu vi proxima est; imo vis nihil aliud est,quam neceffitas imposita, contraria voluntati,qua; repelli non potest, & viceverfa neceffitasvis contraria voluntati, cui inviti succumbimus.1 . 4 j.§.ult. D. deExcus. Barbos. Locupl. I 1 2. c. s.

S1 axiom. 12. II. Pro necessitudine sive vinculoillo, quo cognati invicem obligati sunt. Caesar.lib. 1. de Bell. Civ. cap. g. hinc necessaria? personaequi .sanguine vel affinitate nobis juncta;. /. 3. T).de Liber, causl. 27. C. de Donat. I. 30. C. adL.Jul.de Adult. III. Pro indigentia & defectu rerum,quibus opus ad vita? cultum usumque est. I. tR.D. de Adim. vel Transf. Leg. Deut. 15. v. 10. Necquisquam ages callide in ejus necessitatibus fublevan-

*3 dis. Tacir. de Morib. Germ. cap. 15. IV. Pro 0-pere seu onere publico , quod alioquin pro Res-publicae utilitate esset faciendum. Deut. 24. v.Cum acceperit homo nuper uxorem non procedat ad bel-lum, nec ei quicquam necejßtatis injungetur publica.Quo sensu etiam capitur- /. 1 o, C. de Annon. VTrib. I.2.C. de Privil. dorn. Augufl. V. Pro casu

3 ?

22. n. 46. necessitatem distinguunt in absqlutnrn*pracisam coactionis & compulsionis, qua; necplane evitari potest, nec mediis.praevalentibuslisti : Et causativam vel respectivam , qua- aliiSremediis evitari potest. Dn. Becman. in Doärit)Mord. triplicem format, Extremam , qute cunsinevitabili vita? discrimine conjuncta est; Oppor -tunam, quam occasio suppeditat, adeo ut hac ne-glecta, ne ipsa etiam haud potituri simus, & Pro-ficuam , sine qua utiliter vivere non possumus. ^Donellus adi. 2. C. de Hared. velact. vend. n. 29. ?Cujae, in Recit. adi. 1. D. de Aäion. vend. & Wil-helm- de Freundeberg. de Morat, refiript■ tit. 7•conci. 22. n. 46. distinguunt illam in absolutam &cum adjuncto seu consequentia, sive cuMcxce- .ptione. Porro dantur quffidam necessitates ce- 3 'nonica? & staturae, ubi per Canones necessitas in-jungitur aliquid faciendi vel eminendi, confer-can.generaliter. 40. verf. placet, catis- 1C qu. >. & ^ i,B&rbos. Lacupl. lib. 12.cap- 5.ax.10. DedivifiO' 7 ■ne necessitatis in naturalem, fatalem & culpo- isam videatur Dn. Fritsch. differt, de Jur. Neceff. .'■»Seci. 1. Cravetta Conf. 1000. n. 94. Nobis in pra> V H

i-

& adversitate in quam incidimus &: ferre neces senti integrum non est omnia haec adduc er

&

se est. Seneca Epist. 12. Malum efl inneceßitatevivere , sed in nec effit at e vivere neceffitas nulla efl.Suetonius in vit. Tiber. c. 47. negavit se aliis sub-venturum, nisi Senatui necessitatum justas cau-* 5 fas probassent. VI. Pro infallibilitate seu cer-ta ista notitia, ob quam falli judicium alicujusnequit, de quo late Mart. Martin, in Lex. Etymol .

deducere, pra?cipue cum in ejusmodi distinctio-nibus fingendis quisque suo indulgeat ingenio,re siepius eodem recidente, aliis tantummodosubstitutis terminis. Plnra videri possunt, apud 4Menoch. de A. I. Q. lib. 2 .caf. 182. quorsum Ee-ctorem remitto. Hoc tantum ad proposituro ^nostrum facit, quod aliqui necessitatem divi-

2 VII. Pro collatione. 1 . 7. C. de Dignit-l.y - C. Theod. dant in publicam, de qua/. 40.ff. cleLL. & l. 1622 7 de Oper. Pubi. VIII. Pro functionibus munici- de Reg. Jur. intelligunr. Mev. in difi. levam. inop- +palibus&curialibus. l.6y. / 71.C. Theod,dcDecur. debit. cap.4. Sec.^.n. 25. & privatam. Publ;<-U f*8 Briss.rfr Verb. Signis. IX. Pro eo,quod muneris aut iterum est, vel quae communiter omnibus, siv® ;officii causa necessario obeundum e,B. I. 2. C.de facto, sive generali Superioris placito immmet -Delator. I. 26. c. de Admin. tut.: Vel qua? cerris tantum personis, automate pU' |

29 Necessitati quam maxime affinia sunt, angu- blica injuncta, qua ad speciales quasdam functi'stia , difficultas , afflictio , impulsus, coactio, ones constringuntur. Omne enim quod alito- ijDenotatur etiam per verbum debet, oportet, te- ritate Superioris Civi injungitur , necessarios Jnetur- Barbos ■ trabt, de DUtion. ufufreq. dibt 242. fit ratione illius/cui injunctum,ut hinc vi officii, 4Z0V4O6. Quod pracipue obtinet, si particula propter concurrentem conscienti« obligatio' -omnino sit adjuncta Vtvbo debet: Sic enim illa di- nem, nonaliter facere possimus, quam facimus'

ctio praecisa &necessitariva est, & formam im-portat. arg.c. Exeo . de Elell. 'm 6x0. Bero. vol. 2»fonfil. 23. n. y.feqq.

Zi Secundum communem Doctorum opinio-nem non uniformis est generis, hinc varie a va-32 riis dispescitur. Philosophi necessitatis aliquidesse perhibent, x. vel necessitate absoluta, 2. vel

aut si ali ter faciamus,poenam incurramus. On 1(lCenim illud in officio publico constituto imposs'bile, quod Legibus, qua functio ipsi comrmssjQjadverssrur. arg.l. filius. 1 5. ff. de Condit Infiit. H iS jsuppositis, intellectu non erit difficile, quidnecessitatem officii intelligamus, scii, vinculo’ 11illud quo constringimur, ut functioni nobis

ciU»*