43 §. 2s. (VIII.) Accedit tandem communis Dd.opinio, quam superius adduxi §. 15. Commu-nis vero opinionis tanra auctori ras , ut ubi illamhabemus, singulares Dd. opiniones non atten-damus. Besold. P. l. Consii. 10. #. 117. Unde& in jure nostro crebrior opinio attendituf. /. 1«pr. I- ibi sane crebrior apud Veteres opinio, ff. de Offic.quast.l. 12. §. 27. ibi. quam sententiam quotidie in-crebescere, ff. de Instruä. & Inflrum. legat. Menoch.lib. 2. prasumt. 71. n. 2. Eapropter opinionemcommunem tattquam Jus servari debere dicunt.Barb oi.locupll. iz.r. 25.8-a qua in judican-do non recedendum.

44 §.26. Verum his omnibus, quae jam adductasunt, non obstantibus, in puncto Juris verioremputo sententiam , quae praesentiam testatorispraecise non exigit, sed sufficere puto, si vel perLibellum supplicem, vel Procuratorem seu No-tarium, sufficienti mandato instructum, aut te-stibus duobus fide dignis stipatum, qui manda-tum ex ore testatoris audiverint, Principi velJudici testamentum offeratur, quod rationibusmihi probandum incumbet.

45 tz- 27. Et (1.)quidem notiffimijuris est,quodProcurator in omni negotio civili admittatur, fispeciali mandato instructus; adeo, ut Actus ae-que subsistat gestus a procuratore , quam si abipso Principali, e. Qui facit per alium. 72.deR.ff.in 6.1. z.§. sin. ff. de donat, int. vir. &ux. I. f. §< 3.

de admin. &peric. tut. Et omne negotium,quod non apparet in specie exceptum, per pro-curatorem expediri potest. Mozz. Tr.de Contrait.Ttt. de Aiandato. cap. de Reb. in quib. causa mandat.Carpz.lib.f.Refp. 5 6.«. 12. ubi addit, quod quiprose regulam habet, habeat quoque intentio-nem fundatam. Nec est, utexcipias, non pro-cedere regulam in actibus personaliffimis; re-manet enim controversia, an testamentum Prin-cipi oblatum pro actu personalissimo sit haben-dum i hoc enim nullo juris textu hucusqueprobatum. Nec in actu aliquo praesumiturpersonae industria electa , nisi id probetur. Re-buft. ad c. Extirpanda. 30. §.Qui vero. n. 14. X.de pr abend.

46 §. 28. Facit (II.) pro hac sententia eviden-tiffimus textus in l. Omnium. i<j.C.de Teflam. ubiexpresse dicitur, subsistere testamentum, quodper supplicationem auribus Imp. intimatur. Et post-ea circa finem d. I. oblatis precibus succefforem de-clarare. Cui respondet Novella Theodosii &Valentiniani Lib. 1. Ttt. 4. Quisquis maluerit dela-ta nobis supplicatione te ßari , liberam habeat potesta-

47 tem. Ex quo sua sponte fluit Argumentum :Quicunque Actus per supplicationem aut obla-tas preces poterit expediri, ille non exigit prae-sentiam persone ; Atqui Testamenti oblatioPrincipi facta per supplicationem poterit expe-diri » E. Majoris connexio fatis liquida est; Fru-stra enim persona accedit ad hoc negotium, ubisupplicatio sufficit; Etsi tandem persona prae-cise requireretur , quid opus esset precibus :Sane alterutrum esset frustraneum, quale quida lege requisitum esse, praesumendum non est.Minorem propositionem in dubium vocat Ber-lich. quando P. Z • Conci. 4 n. 3 4. verba illa d-l. 19«per supplicationem auribus nostris intimatur , ita ex-plicat : quod non intelligenda de literis suppli-cibus , sed de precibus in propria persona persestatoren» Imp. oblatis : Verum nescio , ait

phrasis illa, preces offerre , uiiqiiafn in Pf e . ficapiatur, quam de supplicatione iii s cr 'P U f ^lata, cujus rei fidem facit Rübrica Cod. » e r Lbuslmp. offerendis , U de quibus rebusceat. Quod Basilica hoc modo efferunt - ,

ß«<r»A« %reoa<pe^ofj,tvm ubi V er ^etrfOo-<p/p«v supponit, aliquid antea eX * a { yef?ad Imperatorem transferri poffir. Qu°° fihoc ipso praesentia personae indigitetur > ^piam apparet; potius contrarium liquit* 0 ^sum ini. Univerßs. 6. C. de Prec.Imp. offer■ ß.citur: Non requirendam effe , per qUem P reC f £ t?t£. Quae lex eo magis praesenti coiitrov esl) ' ,o<plicanda, quod eosdem Impp. agnoscires, qui 1. 19. C. de Teflam. Conditores f unt ’ e [jn'Honor. & Theodosi Hoc vero, quod de 1 fimento Principi oblato dictum , paritet ny*candum ad testamentum judiciale , cUl ^ fijudicentur ad paria. Philipp, ad DecifObfl 1.». 29. fi

§. 29. Huc facit (III.) quod nihil advel essentiam negotii civilisperrineat, f 1 ? -jjjjtt*lege est expressum, dum enim legesnegotiis formam proscribant, quae re* 1 * a . c i,catinesse, eidemque det subsistere &necessum omnino est, ut detur Lex, q üie V

deberi

i(t» '

formam expresserit. Non enim aene**- ^ad formam vel substantiam rei exigere ,

Lex ipsa exigit. Harpprecht. ad §. 3 .I#ß‘ * fi 1»■ 236. Barbos, locuplet. lib. 6. cap. 20. V c jp* ‘qui vero in testamento sive Actis sive yoblato nullibi tale quippiam exigitur-sed^jiilTestatoris sufficere dicuntur; Ergo noU^ ^Favor ultimarum voluntatum, ur pr£ elsentiam testatoris desideremus.

' sl

§.30. Accedit (IV.) quod in testamed 1 .dpi oblato omnisSolennitas, quaealsoss". ji o cstamento exigebatur , si remissa , qu’Pj /, t?'omnes Solennitates superare dicitur i" ^ t fipr. C. de Teflam. Ubi non additur, c P i °'^ vsolennitates superet, si ipse Testatos 0 #sed fi mera fide precibus insertum. Quidpiius hic exigemus,quam si constet, P* eC£ fci$[testatoris esse exaratas vel subscriptas ’mentum manu ejus confirmatum, f e \constet, quid proderit vel fiocebit, » c cst *testator offerat, vel mandato eju stor; Manet enim & hoc casu certa ( .precibus inserta. ^ {fi'

$.31. (V.) Omnino huc faciunt V er ^

lia d. 1 .1 9. ubi dicitur: Nec institutus ^^mescat, cum oblatas preces secundum fi

funäi idoneis testibus posisit approbare . ’

fi simpliciffima interpretatione expoli sfiStentiam nostram probant liquide.riorsit, proponemus terminorum neX g p o^ }fcunque haeres idoneis testibus P r0£> aipreces secundum voluntatem derun .esse, ille non pertimescere necessum ^ ^ f jjlicet quod lucro haereditario privando , (nexio hujus propositionis ex textu j

Eapropter sobsumo: Atqui quando re '

procuratorem duobus testibus islon e1 ^ |

testamentum Prindpi obtulit, h* r fe c eS 5 Ipoterit, secundum ejus voluntatem Pmoblatas. Quae sobsurntio parir erquäd Shün magis ad prvbakivueM &