44© 2)ijjwtat. XIL Jfrfemb. 11. Seil. 11.

Trima, videtur JCtum declarare voluisse, ju- ruisse aJCto opponi. Tunc enim

i“ 5 .!!?

te civili non pratorio, talem donationem esse ir-revocabilem ;idque probabile per verba,V civi-lis fit obligatio. Constat vero zxAIembr. i. Sect-i* Jus Civile appellari -ipsum jus , ubi eidemoppositum jusprastorium- Altera, quia JCtusdeclarare voluit, non opus esse, ut expresso te-stamento (facto juris subditi extrajudiciali) con-firmetur donatio, quae facta ab uxore marito,Lut vice versa, constante matrimonio inita erat,sed jure ipso ita esse, ut pro confirmata habea-tur, licet non expresse testamento eandem con-firmaverit. Idque probabile videtur verbis:Cui locum ita fore opinor , quasi teflamento confir-matum fit , quod donatum est. Non ergo, diceretquis, testamento confirmatam fuisse donatio-nem, exinde apparet, i. e. ( Effectu, ac si testa-mento confirmata disponente sic jure ; Nonforma, ac si testamentum revera conditum suis-set, eodemque donatio fconfirmata. Verumlonge alia mens est d. verborum , cui locum itafore opinor &'c. Quoniam namque in contri-butionem donatio inter vivos non venit, ubi di-spicitur, num in legatis Lex Falcidia sit obser-vata, an non; Sed solummodo donationes mor-tis causa, mortis causa capiones, legata & fidei-commissa, oportuit, ut fictione aliqua fideicom-misii jus donationi isti inter conjuges sactre &morte confirmatte conciliaretur. Fingi ita-que JCtus d. L. 32. voluit , quasi testamentoconfirmatum , quod conjugi inter vivos do-natum , sed nunquam revocatum. Hac sub-tilitate illud, quod donatum, haberi potuit,ac si legatum. Huc spectare puto verba L.t i.,C. ad L. Falcidiam : In donationibus inter vi-rum & uxorem faäis, Legem Falcidiam habere locum,quando fideicommissi partibus fungitur, nonnul-lis juris placitis comprehensum est. Accommoda-ta vero praedicta fictione , fideicommissi parti-bus fungitur talis donatio. Verum tunc sal-tem ista fictione opus puto, ubi dispiciendum,num defunctus legando excesserit dodrantem.Non ubi de Lege Falcidia observata, nullumest dubium. Nam L. 2 3. C. de Donat, inter Vir.& Uxor, per silentium confirmari talem dona-tionem statuitur, nec non expressa confirmati-one inserta testamento. Non opus vero fuis-set testamentariam exigere confirmationem adeffectu diversum a confirmatione per silentium,qui d. L.2 3. expressus, fi femper testamento ean-dem confirmari fingeretur. Idemque patetex tenore Sanctionis Severi Imperatoris , (adquam Ulpianus d.L. 23. provocat) Requisivitenim, uti patet ex L. 10. C. d.t. ut in voluntatead mortem duraverit. Hoc quoque eum con-tigisse dici poterit, ubi defunctus donationenon revocata, censendum confirmationem ex-tra fictionem istam haberi. Igitur licet Ulpi-anus d.L 23. removendo verbis ipso jure ejus fie-ri expressa confirmationis necessitatem, nonrespexerit verba ista , quafi testamento confirma-tum; Attamen aliud jus respicere potuit, quodconfirmatione expressa non opus esse ait, scii,quod d.l. 10. refertur; Apparet itaque JCtumremoto eo, quod videri poterat jus factum sub-diti extrajudiciale, confirmationem, requirere,dicere potuisse, ipso jure rem donatam conju-gis factam. Sed diceres, voluntate dominiumnon transire. Ergo jus ipsum eidem non po-

facto subditi extrajudiciali ( ’PP oslJ Ästdoctrina animadvertere licuit, cumalias ille erat effectus, qui refertur £juris. Voluntate vero sola non tr t e j^dominium, quod tamen d.l. 32. J^ tUipso pras-dicat. Refpond. non pro ntltäte confirmationem illam, sive p?^^

fiat, sive per fictam illam confirmatio^ st

mentariam declarata, habendam, V fetstsisse traditionem. Instas, &c conve ntl °ß piirtio erant contra Leges,ideoque inane s > ^e»minus perseverantia voluntatis s£ a ,]liU c lconjugis conjugi jus permisit, veruM 1 "la voluntate dominium transire. ^ {F,

ctione brevis manus voluntati accctionem. Nam dum perdurat ultim®^, $mento in animo donandi, conclude^

mum quoque isto momento perdura ’

natam relinquendi. Ubi vero quisquit penes illum, qui eandem prius hssadfuerit animus transferendi domimanus fictione censetur eandem ^

didijfe. S§d vero, quid respondena U j.| esretur, fictionem brevis manus nou ^ t lcedere, quam si quis potuerat ^

pere, & eandem relinquere. Jam s ^ st' } .natio inter conjuges fiat, contra .

bentem, oportet ut ultimo vitae stl< Lrcta. Hoc vero non admittit, ut ./f lic^Vac corpore censeatur animadverto Zrem repetendi, ac habuisse potenti®di ac restituendi. Necesse ergo üt jj;fictionem brevis manus procedere,

voluntas adfuerit transferendi & ‘Ti?#

non opus esse, ut facultatemlern rem receptam restituendi- Srslg #re licet; Nam potest quis dici depisse, licet ipse non habuerit vire S d ^>i>v.g. Si struem lignorum emat, fi

pium L 51. de A. R. D. tractat 1 ^° st? stnamque potest injungere, quol. 37. Si ultimum verum, poteu ‘Ljugi illud fieri. Quod factum st'dum, ubi confirmat expresse don atl g e t>

jux illud exequitur, dum retinet- ^

dic?

nim est tradere L 28. C. de Dofstf

ni 1 '

IV

nere quoque est accipere. Tr a ‘ 0) , f „.

accipiretiam momento vitae

dem animus retinendi durat. t e stl l

sufficere ad utrumque d. L 28- . e j-e P V

Probat subtilitas h$c, JCtum re>?

translationem rei donatae, quam ^

supposuit ex jure ‘ordinario 1- ^ esl jr, e j|tf’

siibdiri iuris extraiudiriale inf er fi 1

,sl

v

subditi juris extrajudicialeque postmodum remoto a tra .quam a jure extra illud factus i 'juconfirmationem, & exinde pr£» unem brevis manus) peragi pi ’ 0tleundem ipso jure rem donatamsuperstitis , dicere potuisse- ‘ ^ 1'nis istius ratio videri posset, Jj f .voluisse, non opus esse, ut tra , st /d

sed jus ipsum favore conjugii f a0 ^ a ctulisse in conjugem eodem p esst 1 JL,

9. i?.

ie dominium devolutum V e ^/lJ\

Nempe dominium devolutumquamprimum conjux mortuus*^versi casus ffi d. /.p.&hac/. 3 2 -

c-