458

ÜD/Jp. XII. Sed. II.

i es'

§.28. hujus Seäionis ejusdem habussi* 1 ' , -ypium ex L. 17. ff. pro fodo. Nec n ° jo«J'ex L. 9. §. 1. ff. deDißraä. Pignor• fifißrem Pronominis haec est : Juriscoiu u . ^Auctores, dum ipso jure id ita cffintimare voluerunt, non jus ad J jj 1

re

successionem, alteri paganicorum, pariter proqualitate seu origine ista debita distribuat. Sedipso jure jam ita esse, ut castrensia debita, siveactiva, sive passiva incumbant castrensium suc-cessori: Et sic pariter paganica. Sed quid sirespecunia castris promerita vendatur, & pretium ,

defuncto debeatur; Quaeritur an haeres castren- ipso jure fieri asseruerant, factu* 11siumillud sibi possit arrogare? Refpotid.fi filius- expressum (quod factum oritur, clI ?)y3ii'> Afamilias fuerit miles, & decesserit, uni peculii quam dixerat, eosdem tibi decemadventitii extraordinarii successionem determi- presse adjicit, & decem illi aureis £dej)hnando, alteri paganici, castrensium lueres pre- volo esse obligatus ,non pro parte, 1 0 fitium petere poterit. Nam quaecunque pecu- beneficio divisionis utens) adhibe) e >nia castrensi comparata, spectant ad peculium psum ita cavere interpretando scm c g ^castrense. L. 3. ff.de pecul. Gaftrcnf L.i. G.eod. promittentis, eosdem decem aut®? j sAliud si miles fuerit Paterfamilias. Pecunia re. Magnum hoc, quod paucis ^ ^

enim impensa facit , ut res eadem emta juris nus dixi, lhomentum doctrina; c r

•ites 1

communis habeatur. Objiüd quod de Patrefa- ipso jure. sJl ._ {|

milias peculium castrense non possit praedicari. H. XXXII- L. 26. ff. de Fidejujf ■ P. J 0 'fi-Rejpopd. Peculium de Patrefamilias non prae- jectum elaborationi ejus, quod m ^

dicari. Praedicari tamen de eodem posse res ca, suppeditat. Verba ejusdem h* c1 “ fit^strenses £,.23. ibi idem etsiPaterfamilias de ca- ter Fidejussores non ipso jure rfkriss* ^strensibus rebussaltemtestaturjf.de Testament. ex EpiftoU D. Hadriani , & ideo J 1 tfif it’milit. , ante exadatn a fe partem ßne hart de l ‘ ( j,

§. XXXI. Quaeritur, An duobus correis de- ad inopiam pervenerit, pars ejus fibendi aut stipulandi existentibus ipso jure sin- nus respuit. Negative JConsulss^j, ^gulim solidum debeant aut debeantur? Affirma- psius juris opposuit facto juris f ub ' pii° j/tur id L. 2. ff. de duobus Reis. Ratio pronomi- sionem obligationis producentis,nis sequens videtur. Ubi a duobus diversis tem cur jus non diviserit obligati 0 * 1 ^stipulationibus decem (tanrillo enim numero in forum, hanc conjecto fuisse: Sine eJ . e c0^f

vere : Interroganti

1 Afcvi decem $ ^ > , (i {

(id est, si alter non solvit) )j|f

Sf**

mihi debet ? respondit Mevius, .fidejussorum pariter interrogatu^ qifisj'verbis ; Semproni, time decem { ii<e Adebet , tua fide dare spondes ? & relss) ^ sol 1 ■«deo. Hac forma verborum

pollicetur, sed non ut unus exeo* yei 1 A

..

L.26. valde obstat. L. 1. §. i- ff'/sjftff 5

Quod fi duo

/titpv t>Y. duOv^ . „Ati /d'

summis incertis exprimendis ordinarie JCti fidejussores sic stipulatione proruiuti solent. Cujus rationem nec non ejus, quodpro conditione eventuali exprimenda dicaturcommuniter, fi navis ex Afia redierit, & pro fa-cto impossibili , fi centaurum mihi dabis, vide apudRobertum Recept. 1. sentent. 15.) aurei legitimomodo , de quo Tit. 1. de duobus Reis promissi,licet non adjectum a stipulantibus , ut quisquein solidum id est in decem aureos sit obstrictus;

Attamen jure ipso ita esse,ut singuli insolidum jus dividere obligationem noluit-teneantur. Idem est in duobus correis cre-dendi; Sed ubinam jus illud extat, quod inso-lidum singulos obligat? An illud demum d. L.2.peractum ? Non. Sed dum stipulatio sic ini-tur, Adevi, decem ne mihi dabis ? & postmodumalter interrogatur; Semproni eosdem decem darespondes ? perspicue satis quilibet in decem feobstringit. Ergo & tenetur; Sed quoniamadjiciendum eosdem decem, sensus verborum or-dinarius prodit,non aliud actum , quam de de-cem lemel praestandis. Itaque d.L. 2. pro ef- , ^_ ^_

sectu solidi ipso jure singulis impositi refertur, magnitudine obligationis derunquod uno solvente solidum,correus obligatione tingit. Respondeo. Notabilis \ jS -sit solutus. Sed vero objiceres, si ex sensu sed nostrae assensioni non c ° n ss ä qjuScommuni verborum, quibus ut retuli duo cor- enim ipsius sensus est: p,

'. -- - - - r - - ' - k,,cra (u ■/

. ^ Vi M

h 1

Qmnia quae jus facit per subditum, tam juri unus haeredum obligari dici ^quatti subdito possunt adseribi. Quod quis genuinam d. L. 29. judicoenim per alium facit civiliter, ipse fecisse cen- subtilem. .

setur. Naturaliter vero ille, qui mandatura §. XXXIII. £. 26, C. dePf l f lS ' c (i°' >V '^4 xecutus. Prout itaque libuerit legislatori, C. Famil. herciscund. V ulibi ip °^ e s f 1 !’ 1 jjc st yeffectus iste aut de jure praedicari poterit, aut activa quam passiva interde facto ipsius subditi. Priori modo non tan- Cujus non alius sensus , 9 ua ^ A 1

tum h.L.2. effectus iste praedicatur; sed jam stator non diviserit nomi 113

alia haec verba

fuerint in viginth tS alter ex duob> iS ffr (ltetius fidejussoris totum creditoribit quidem decem, qua ex ipso j uredtäionem, an autem U alia quinf^possit, &c. Sratui hic videtur,cem reliqua millia non debuiss e ’ 1 NrJ 1 *debitum divisum inter fidejusfff e ^ sfi i (enim tanta obligatione devhss ^haeredes; Quibus quantum jis^c^

. >14

''V

rei promittendi uti debent, colligendum, inso- millia obligatus erat, quisobbA 3 .Iulum le singulos obstrinxisse, cur illud d. L. 2. inter fidejussores non dividis ‘imputatur ipsi juri ? Ad quod faüum illud colla- redes ergo ipsius pariter tenebris j,tum , qwd jus alias producendi obligationem requi - ti; Sed quoniam obligatio deh ,s ’ jt-nt. illud non did potest jure evenire. Respond. redes dividitur ipso jure p r0 ^

•t ßjf