(tj^, De Imputatione Fufii Alieni in Ddifiis , ?• s

J<'l i n ^^ikur, de quo agitur in c. i. de qui poterat : jam vero notum est, omnem is-V«W • Barbos in Colleäan. cujus lum, qui versatur in re illicita, irj dolo esteo t ^Cl lr - r PUs utriusque rot® imponatur: prassumi, l. fi non convicii. 5, C. delnjur. nec ab\ pretio indu.verit ad alterum hoc ipsum liberare poreritprotestario de horni -

Iit stitit]. 1 quidem Assassinium non ne non occidendo . nam h id serio voluisset,

H^al' ^ tanien > cum eadem ratio sub- nec vulnerationem mandare debuisset. Facit 2 *^ S }' r ' a concurrat, merito ean- huc argumentum ex l. quoniam 6. C. ad £. Jul. de

~ Vi pubi, ubi si super possessione ahcujus praediiad arma deventum , & hac occasione homo oc-cisus fuerit, in eum supplicium exerceri dici-tur, non praecise qui occidit, sed qui alterumpani malorum causam frebuerit : si hoc, non vi-deo rationem, quare directo vulnerationem

Facile

&ht

ia concurrat, merito ean-lu ic casui applicare solent. Fa-ss 22- Decian, 7 V.

Aio ’■

"jx_i j -

Meo,,, 1 ' 22 - Decian, Tr. Crim.l.y.c. 30.Prolixius egit Carpz. Pr. Crim. P. 1.

\

k a ’ !>n ; eni i §f av siqr hic ventilatur contro-.. ^'ctis factum Mandatarii eous-

lln putandum, ut quamvis Man-nihilomi-

Mandati excesserit

hte t ' llu ' s mand

' «Oc

poenam teneatur? E.g.

quare

mandans non debeat rapi ad mortem,enim cogitare poterat, ictus & vulnera nonsemper ad mensuram inferri, & in mandatarii

n rr •. ' _J-- .„,1

a vit, ut Cajus Mevium vul- potestate non esse, ita expedire mandatum vul-Cc fliiT"" n - 1S CUm P rseter sirrentionern nerandi, ne quicquam majoris damni contio

, (j- ‘ et > ita ut vulnerato exinde mo-> ( l ll jritur, an hic mandanti pariter,att i ri^ tar r° pcena gladii dictanda ? Ne-

P auc i tuentur, inter quos est Fa-> n v ‘ ^ ontrov ' 3 6- Harppr. ad §• 5 -I-deor . Menoc h- de A. L QJ .--«/-3 5r ®cipue nituntur fundamentis, quia

u p{g j- — »uumuruiiiuaim;

S'° Cci täeh3 ahomicidi i afficiendus,»qui non\/ e<s W 1 ardrnurn /. t.pr.&§. 3. j f. ad fi.l slj$ j^rqui vero de. mandante, qui

\Nusn ^ ed oceidere prohibuit,

l H\' II11 ^ds t rf' eaiCar ' ne q u i f > cum animum con-

)„ Cu | eC ^ arav orit. f 2.) mandantem tan-

0 . P a , quod vulnerare mandaverit,

ceff tU * tU ’pfi us homicidii : cessante

- ac pcena Legis Corneli® l- 6, ff. adc ar. b 3

antibus , si modo status con-cernetur, contrarium verius essee ' 1 ' rri Qysstio est de casu, übi pla-

!V/>1

V- Kl

1« '° a i

Ni>o.

“Jw'Pfiatj, llai genere utitur Mandatarius,Vt^ssiaij ante eommissum, e.g. si quis\i’ ^ tai^ Ueni baculo parvo vel manu per-V\ Ca fu Cn Mandatarius ense occiderit:

% 'ji dh 0 n landa| is de excessu mandati non' «f re «o

NJin

i^Ni?5 Us Potestate fuit, non excedere1 ^ sia homicidium evitare. Bostmse ( ^ / land. ad homicid. n. 10. Carpz.

e °un alter contra mandatum

S

^f^; Eademra,i0C,y,uis

10 Ccesim alterum offendat,ipse vero puuctirn

itidn Vel occidat : quod enim ipsili\ ittin, 0rtem Penitus non tendebat

,i^o tare debeat, quod planeVicino i„st Aali expedierit mandat

C c

^c.»>k,

Hui

alio

„ —. expedierit mandatum.

3(5 a e st decisio Deciani in Tr.No^jufh ' defendentis delinquentem,:, t{ 1 a d an f sa j^eretricis faciem cultello' tam andas pennas parato, ccefim

bn p ^Psiip-p 11 , Cu siellum illum nunctim in

XSolL', 01 * 0 M U i icrem „ cc ; dErM .

r \Kp erise vels.? S de dl °’ qui mandavitV’ <ti aVe ret c| °peto, ita tamen , ut ne-st forte pra:ter opinio-^ tn 0r ^ a . ndatar si 5 infelicius cesse-^ a nd^ Actita, annon tunc^ Lio- ar ' US Poena ordinaria pari-k «ok M nus ° c affirmandum existimamus.

Pierre mandat, tale nego-’ j 1 UÖ probabiliter mors le-

gat. Nec obstant rationes in contrarium addtt- 2 §ct® ; dolus enim & occidendi animus ex ipsofacto illicito sua sponte elucescunt: & si sola il-la ratio sufficeret, mandantem animum occi-dendi non habuisse, idem de ipso mandatarioaffirmandum foret, qui pariter tantum habetanimum vulnerandi, non occidendi: imo raris-sima forent supplicia in homicidio, quia vixcentesimus, qui aliquem stricto gladio invadit»occidendi animum habet, sed vulnus saltem in-ferre cupit Adversario; eapropter tamen nun-quam excusatur, si eo instrumentorum genereusus sit, ex quo mors sequi possit. Et haec sen- 3 4tentia magis recepta veritatique convenienfforest. Dn.Brunnem. adlnftit.Exerc. 21, §. 7. n 6.Carpzov. Prax. Crim. Qu. 14. n. 21. Decian. Tr.Crimin. 1 .9. c. 3 2. n. 4. Anton. Matthaei de Crim./.48- tff.;. 5.3. «.i6. Farinae. Qu.13 5. n.t (-,{]. feq.

Sed quid si ipse mandatarius, alterum vi 2 Smandati vulnerare volens, occidatur ab 'illo »cui vim inferre volebat, an & haec mors in tan-tum imputanda mandanti, ut homicidii reus po-stulari possit ? Hoc certum esse puto, ab Ira- 2 6putatione delicti se liberare non posse mandan-tem, eum tale quippiam mandaverit, ubi prje-videre poterat vel debebat, alterum resiffurum,

& vim quocunque modo aversurum ; an veroeapropter doli vel culpae reussir, dubium vi-detur c sane existimat Zoes. adff. fit. ad L. Corn.de Sicar. n. 24. non teneri mandantem ordinariaL. Cornelia? pcena ob cessantem dolum, nam utnon pofiit dici vacare culpa , mandando rem periculo-sam , etiam monendo , ut fibi caveat mandatarius ,cum ea monitio non removeat periculum , cujus effe-tius e fi subsecutus , nonpotefi tamen dici indole suis-se mandans , qui non intendebat mortem mandatarii ,sed alterius , ut res ista arbitraria poena veniat pu-nienda. Sed parum concludit hncc Zcesii argu-27trientario : non intendebat mortem mandatarii,

E. h®e illi non imputanda. Sufficit enim, quodmortem hominis intenderit : quippe qui Me-vium occidere voluit, fi Sempronium occidat,a pcena homicidii non liberatur arg. L. eum quinocentem 18, §. fi injuria ff. de Injur . I. 4 5 - §- d- ff-ad L. Aquil. 1 .7 C. ad L. Corn. unde poenam gla-dii taii casu dictaram esse, attestatur Carpz. Pr.Crim.'Qu. 5. n. 15. Non ergo video, quare ob jgalsam,.scii, mandatarii personam occisam ahordinaria pcena debeat liberari ; qui'enim cau-sam dedit violentia;, in qua alter occisus , tene-tur pcena mortis. L 6 . C. de fftpubi.

D

Hoc