10
Disputat. /. Cap. V.
99 Qui non revelando ad aliena delicta^ concur-runt , si tales personae sint, quibus specialis pro-hibendi neceffiras non incumbit, (alias enim pri-or Decisio & hic locum inveniret) ablmputa-1 tione criminis se quidem eximere nequeunt,cum crimina committenda retinenda non sint,ne quidem ab Eccles. Minisiro, ubi in fconfes-sione forte id revelaverat delinquens, vid. Dn.Pries. D\sp. de Credenti* Revelat, cap. 5. n. 2. seqq.
10(0 Non tamen eapropter mox ordinaria pcena affi-ciendus tacens, sed arbitraria saltem, nisi taledelictum sit, ubi sola scientia aequali pcemesubjicitur, qualia exempla proposita ante sunt.
101 Gvterum illam revelationis intermissionem,quaecommislb jam delicto contingit, plerumque im-punitam esse, certum est, cum nec in conscien-tia aliquis obligetur ad delictorum denunciatio-nem & accusationem, t. t. G. ut nemo invitus
102 a g e re vel accus. teneatur. Nisi tamen jussus Supe-rioris accedat, ut unusquisque, qui scientiamdelicti habet, illud revelet, qualia mandata ap-pellantur monitoria, sic enim sine pcena tacerenequit, vid. Petr. Ant. Lazar. Tr. de Aionitoriis
0 .
da; inter liberos enim hornisl es ^jncip'fp-tionem ordinata charitas, a se ss 1
:.de Serviti
vix admittet/. Präses 6. C.
r
tura enim xta comparatum, Ul 001 §lius velint, quam alteri. Eleg allte2. de Benef. cap. 15. succurram , al( ’ /j jnut ipse non peream. Neque ea
aut membra sua facultas est, ut * n !Lre
«vii. mviuui a lua xavui Lslswu ) — ' *
ti pro lubitu postit se subjicere.dubius, an absque dispendio P r0 i 0 ia l! jti .
sPrJilTl nnsTr .
- P'
terum defendere postit, defe* 1 ^ 0 ^ usi ,;i
non modo pcena de Jure Civ. nul a c o$ st R'
tuta reperitur, sed & securum j° ^ C^a
illum fore certum est. vid. Vasq ulU mJ'
illußr, 9. n. 5. & 6. Andreas Gerh ar
Quast. 6. Grotius lib. 2. c. 25- n ‘ 1 ’ „„mU 1
In subditis tamen, cum vitam P 1 ^Principisque salute j,uramento
Iis’
5 q U "jjli'
tantum, sed & salus publica exig at ’, i: c je W Jt
r rr r- • r r ■ VMOC0 itni*
si postit, sanguine suo omnia R el P
est- ' fis
nentia mala avertat; alia ratio —at 6 ^
%
|*l
' 0 ,.
S
'C fe
Seä. 1. Qu. 2. n. 1. Nevizan. in Sjlva nuptial. lib.-s,.
103
n. 28. seqq. Menoch. de A. I, QAib. 2. cas. 355.Farin- Qu. 51. n. 115.
Tandem non succurrendo contrahit quis de-lictum , sed sub pari distinctione, qua in inter-mista prohibitione utebamur. Aliqui enim exmajori vinculo obligantur ad succurrendum, aliitantum ex vinculo Socialitatis generali. Sie spe-ci atim Servi obligantur, ut succurant Dominisl. 1. pr. ff.ad SCt.Sfdan. quae necessitas in tan-tum ipsis incumbit, ut suam salutem Domino-rum saluti debeant postponere'st 1.1. §. 28. st t.
I0 4 Haec ipsa tamen obligatio ad duram Servorumconditionem apud Romanos merito restringen-
Vasallus non succurrendo Domst^p^ 1 ^^nitur, .si certo'sciat, se posse a “ $
in extremo periculo constitutum » fi
forte mortem sibi imminere vi e: .. }t q a ' e -Vasallus simul sit subditus. N arn n° n e (i'plici vinculo seudali alteri oblig a f^ ^
tur cum dispendio vitae p r0 ? r s 1 c . t°' o\stSchrad. P.6. C.6.n. 36. Rosen 1 a ' M-16. n.2Q. Andr. Kohl. P- 4 - n ' %adhuc de Vasallo, Domino ^
adduci possent, hanc materiam op^ fifl (tia, sed cum haec jam tum c0 f ».
Praeside in speciali Disp. de Va}^
2. kF 3. laborem semel exansi atUlo, sed eo me remitto.
vt
\
>0
"«t]
>■
%
'tS
H
\
CAPUT VI.
IMPUTATIONE FACTI ALIENI IN JUDICIA L1P
\
X
%
S
b
S U M M.A R 1 ^
/*"' 1 Onnexto. n. 1.
Diftinäio capitis, n. 2.
Quanam Advocatis imputari soleant ? n. 2,.seqq."Error Advocatorum quando imputetur Parti ? n. 6.Pactum Procuratoris quando mceatPnncipalP.n.qsqq.Quando judicatum inter alios tertio fit imputandum ?».14. seqq.
Faäum Judicis qua ratione ccnßatur sablum Partis?n.iq.seqq.
Judici Imputatur damnum exn. 20.
Idemfiarrestum non decernat. }t ' 31
De transmijfione Actorum mutd orii!nDe tortura inique illata, n. 2 3 -De mora in inquirendo commisiConclusio, n. 25.
,%ecd
0 (
cfi'
F'
X
s-
S
\\
,1
r 4 '
.Jffi
turt 10 * Vi
/ > C0 ptU st 1) % Xst
Advocatis imputatur (w fijen tU [ido vel fraudulenta con ^, .° n dum ’ Ld Kstinstruxerint ad ahquid ^ r£ü iatf’dum, negandum vel alie
0
' Ecuti fumus huc usque Justiniani nostri Methodum in Institutis propositam; nihil jam tio vel fraudulentarestat,quam ut circa judicialia inquiramus,quando hic alieni facti Imputatio sibi locum vin-dicet- Verum, cum pneter intentionem excre-verit Disputatio, adfinemproperandum.Qua-
re saltem, ut methodo sadsnat, illa, quae circa Uarpz. P. 1. G. 1. v- fl ' 0 di Ji *'' j.''judicialia prolixe deduci potuissent, hic per in- bent enim abstinere ab e i us L j, \dicem demonstrabimus, ad Autores, pluribus Cam. P. 1. T64. L4 ‘ ' 1
ä hac de re agentes, B. L, ablegaturi. Caput candide agere l, 14ipsum vero in haec distinguemus membra, spe-
ciatim visuri, quae Advocatis, quae partibus, qu« wiuu .
Tertio,&qu» demum ipsi Judici sint imputanda, Ord, Cam. c, l. ad da/rmum
nullo modo habet.
verb. Advocati n. 21 -frq. a P v , 5 ' l
wauuiuc ugciv. x, y . nu* 1 *
sententia condemnatori > ^
Jt<d-
c
J
S
S
«si
ti
llSlN
!i>c'
:ntia condemnatum^, - .declinare potuissent, /• t sp Q <$$ ^
' .nlim l® 1 “