2fr

Disput. XL Caput 11.

ubi est Pontifex Roussel. lib. z.HiftM'

ex Historiis desunt. v. gr. Ottonis III. in Ma

riamConjugem, Henrici VI. inConstantise fuse tif. cap. 12. alii vero Curiam Imperr----"adulterium, & Sigismundi in barbaros fuse Bar- solum pro Comitiis ; sed pro Aula <J ll0t l r>barae mores severius inquirentium. Buxtorf. ad faris accipiunt, quos inter Schutz, t -lA. B. & Limn; ad A. B. c. I. Obf. 3. Iit. g. quae sententia rationem habet. .^us >

*5 Addendum quoque de loco , ubi Palatinus Unum adhuc restat, nempe ut pj-afl 1

hoc Judicium exercere debeat; non enim ubi an mos ille conveniendi Imperator ^et?

ipsi visum est, sed olim ad Rheni fluminis ripam, Palatino ImperatoriamMajestatem nonFreher. ad Petr. de Andlo in f. hodie in Curia Ita quidem nobis obtrectat Bodin . lib- *• ge-Imperiali illud exercendum, uti habent verba c. 8. Sed confundi potest exemplis* u0 ^cap. 5. A. B. inf. non alibi quam Imperiali Cura , ubi gum, qui sibi coram Parlamente , fl U ° xe pipi°'Imp. seu Rex Romanorum prasens exfiiterit. Quas tias est, jus dici patiuntur, quorum ^ Qylectio utpote Authentica versioni Germanicae, rum meminit Bodinus d. I. dum ait: R -flequas ita habet: Denn an einem Kajferl. Hoff,oder , rioni decimam exsolvere damnatum‘ u . p [0'sto derKayfer oder R'öm- Koniggegenwärtig ifl. me- cio Curiae Parisiorum, & cum negbg e .,0g 0 r 'rito praeferenda. Neque aversatur, quod versio curatoris vadimonium deseruisset, P ßj t u ese ”Germanica una cum Recess Imperii privilegio dinario diplomate, ut in integrum r . e ^ p t°'Caesareo munita prodierit, & sic Authentica sit tur Curiam autem Regem de rog a11 . ß\fßfacta ; Imperialis enim Autoritas textui fidem posita depulisse. Et tamen per ^ oC jsflef :C ^inullam conciliat, sed privilegium tantum im- non imminui-, vult ipse Bodinus l. 3 - . qU°,primendi concernit. Hinc concludit Limn. Suffragatur huic sententia etiam ili 13 ' 1d.l. 3. c. v>. 77. per Curiam Imperialem tantum non civili tantum , sed etiam natura tfntelligi Comitia, non vero Aulam Imperato- conveniens sit, nequis in propria ca° y 3 |ea rlris ; quia alias frustra additum fuisset, tum de- dicat, & elegans Impp. Theodosi’ ®mum conveniri posse , ubi praesens extiterit, niani l.fin. C- de Appell, assertum, Sal ya { jsquiasempar praesens est Imperator in Aula, & tis nostrae reverentia jus nobis cum e^jptt^ 1 'ibi Aula Imperatoris, ubi ipse Imperator est, dedignahiuressecomune. ConfBuxt.^

quemadmodum & Curia Romana esse dicitur, tb.$o. Limn.d.l.n.43. Strauch. Diff^* 9 *’*

CAPUT III.

DE

FORO PRINCIPUM IMPERII A C

MATRIMONIALIBUS.S U JfrC Jtt R 1 ^A.

. ADDICTORüM ^

T~\Ifpen[andi potestas in matrimonialibus olim Im-

^ per at ori competit, n. 1 .

Nunc vero Pontifici in Afatrimoniis Principum Ca-tholicorum. n. 2.

Ubi Principes Aug. Confeff. dispensationem impe-trent ? «. 3.

Duo considerantur casus, n. 4.

Priori casu Principes nulla dispensatione indigent, n. 5.

Nist dubitetur , an matrimonium jure natura vel di-vino permiffumfit, nec ne ? 11. 6.

Altero casu , fi lis tantum sit de accidentalibus ma-trimonii , adeundus est judex ordinarius, n. 7.

De substantialibus vero varia sunt Dd.sententia.n.%.

Prima, n.9.

Secunda, n. 10.

Tertia, n.11.

Quarta, n. 12.

Quinta, n, 13.

Sexta, n. 14.

Septima & Ultima, n. 15Epicrists. n. x 6.

pir

n. r8

di * 0 * 1

4tr

D

^Ilpensandi potestatem in gradibus illici-tis & prohibitis olim Imperatori com-petiisse constat exl.21.ff. de Rit. Nupt.ISI. 57. §. 1. d.t. ubi Marcus & Lucius Impp.Flaviae Tertulliae, qua; diu in matrimonio A-vunculi ignara fuit, indulserunt, ut in eodempermaneret. Hanc dispensandi potestatem Prin-cipi etiam tribuunt Pruckm. 7 r.tfe Absolut. Pot-est. c. 4. Alembr. I. effeä. 2. per tot. Besold, de A 4 a-" jest. Seä. 2. c. 5. #• 4. Goldast. de Regn. Bohemial. 4. c. 9.». 12. ubi exemplum Primislai Ottocari2 ab Imperatore judicati recenset. Postquamvero una cum jure circa sacra dispensandi quo-que facultas in Pontifices Romanos transiit,

Uxor Principis, ex capite adulterii fotUd 1 (cipe sortitur, n. 17.

Quid in malitio/a desertione ?

Uxor Principis ob adulterium marittre nequit, n. 19.

Quomodo uxori consultum contra

reml n. 20. .

• . .. .. ’Principes aliique Imperii Rorn. ^site 0

tus, qui Catholicam Religionen 1 .

dispensationem matrimoniale 01 in j t pqO e

mana impetrare tenentur. Sol° S ca uf a | p

tifex inter illos dispensat, aut pr° l

vis vel levis, Nunciis Apostol’ clS ’ q 0 q & „p

scopis aut Episcopis eam deleget- ^ j0 , (• .

hoc textus in Jure Canon, expre - a

quast. 6.

11. X. de Excejf. - - - - f „deAfatrim. lib. g. disp. 6 - n. 14-Ehrenbaclr. in Gamolog. Ci'A.tb. i- tlf .f' f i 3 >

tem Pontificis hac in re poteflaten 1 _jj ^ ffvin gradibus Jure naturali & fu c»* ö .,j 0

non quidem id jus abrogando , H

w

le s