2)e Usu Regul& in ^ffSlibus inter Vivos.

djj.

b e „ ®P ta & connexa perficere possunt & de-p e y tc ' ar g-l- ;> §. S-/. 37* $■ i. ff. de Adminifir. V«U t ' Nam quicunque contractus fui na-°tiis ^ c s e ^ es non transeunt, illi tamen in neg-t ü(n Cce ptis heredem obligant ad implemen-Q ' Exemplum est in Tutela, Mandato &c.t) n p s ° ac h- in Compend. Juris h. t. Iit. e. in fin. Ur ®f ad illum. Er sic Regula procedet: Si

Z0<

Htr ls ? Patrem , etiam vinco filium in locum pa-^ Perfi ,U - CCe ^ entern * Habilitas tamen personae adCjtj e ”da ccepta requiritur. Sic si filius Advo-tu t 1 ^ juribus operam non dedisset, jubere-Si c p° nt inuare processum, sane non teneretur.

1 tUt or reliquisset filium minorem, non ad-iu a n t . Ur > & fic non procedit. Aliud tamen estCas *°nibus, quas transeunt ad heredes, quo){ Regula locum habebit,e lc m materia jurisdictionis procedit Regula{vSaxonia vulgata controversia est : Aritw pus, qui Nobiles citare potest, etiam eo-H aiJ . u bditos immediate & neglecta prima in-| ( 15 3 d judicium vocare queat ? Et videturl>i] e .um Regulam quod sic, quoniam per No-% v,nc it rusticos. Verum unicuique patet,H ^rationem hic fieri inter diversas persoriasC^s as jurisdictiones, quod argumentandicij e s,1 onprocedit.NamPraefectusNobiles vin-^ r * ma instantia, quam nobiles ibidem sor-^ contrario rustici a nobilibus non perW^innem Praefecti, sed per propriam vin-^ip s Hinc Regula hic officium suum perdit,f, tio uri monitum, idemjus & eandem

l ' 1 e tl ertl vincendi utrinque requirit, quae ta-hoc casu est diversa. Et ita Praesectus inMobiles quidem Amtsaffios,sed non sub-. W ®° r um citare potest, uti judicatum refert^ i-Dee. 59. Dn. Brunn, ad l. 14. ff. de& temp. Prafcr. n. 3. Idem judicium esto‘Ustionibus,an vasallus tui vasalli sit tuus\ ^; socius mei socii sit quoque meus so-^ts^ 1Ver si eni ni adsunt contractus, adeoquea ratio vincendi, quam Regula non admit-ti ji

prssentis Regule usus se exerit in effe-Judicatae, Utut enim res inter alios acta’% 0 J Cata aliis non noceat. L 2. C. Qmb. res Jud.f®, a " Attamen si per sententiam illum vice-sSor ■ 0 tu causam habes, etiam te vicisie intel-Mh£* lta > Ut & tibi exceptio Rei judicata? obstet.v ipra?sentis Regula? casum decidit, ubif/ 1 Possessorio redintegrandae pro certo ali-!% a ^° agebat, sed adversarius per senten-%ir. livebatur, quae postmodum confirma-\ f ^erum actor post latam primam senten-Nhyt Umi st ll m alteri scienti litem motam inNta r concesserat, qui emphyteuta di-

j Prip,. ^ resuscitare pergebat. Quia verosuccubuerat, & emphyteuta sci*k f 11 ^ lata, nocebat etiam ipsi emphy-Sv ? nt * cau ^ am a b Ipso domino directo ,(jN, t *i at p Si vinco vincentem te , fortius te|j^ v^ e le Po Ludo vici Tom. 2. Decif. 14. Equi-J 5 ^o ta tU *; secus dicendum, si emphyteuta de; »j* 11 . scivisset, sic enim sententia lata

h - A »Arietarium , ipsi non nocuisset,k r ' S ip Judic. Ast quoniam nemo plus1 d. j te !p Um transferre potest, quam ipse\ pr °A' (le -dequir.rex. dorn. 1 . 54. ff. de R. I.

& conditio poffidentis per talem concessionemdeterior reddi non debet, l.j^.ff. de R I. puta-rem tales sententias etiam emphyteuta? igno-ranti praejudicare, quia causam habet a pro-prietario. Et si vel maxime ipse egisset, cer-to tamen succubuisset. Dn. Brunnem. ad d. U63. n.

Pari modo Regula nostra applicatur, si cre- 100ditor rei vindicatione conventus patiatur debi-torem de proprietate pignoris agere & succum-bere , quo casu & ipsi res judicata obstabit- Im-putet enim sibi creditor, quod sciens passus sitdebitorem agere, & ipse defensionem in se nonreceperit, exceptionesque, quas forte habuit,opposuerit.Barbos. in l. 33. w.i 60. ff. Solut. matr*quando res judicata creditori non obstet, vid.ap. Bachov. de Pignorib. lib. 3. c. 15.». x. V 2.in quo cap. etiam explicat, /. 16. ff. Qui pot. inpign. quam supra ».16. exhibuimus, limitatio-nesque Reguke subjicit, n. 3. 4. V 5- Idem est, x 0 jquando causa tractatur cum legitimo contradi-ctore vel defensore, qui primas habet agendi& defendendi partes, a quo jus aliorum depen-det, quod maxime accidit in causis praejudiciali-bus de statu per/. 2 5.Stas.2 7. §.i.ff.de iozL ib. cauf. Nec aliud sentiendffisi quis alterius juraimpugnans nihil obtinuerit sententia contra sedata, qua repellendus postea quoque est alius,si ex eodem fundamento experiri velit.Omnibusenim his casibus Regula nostra optime proce-dit, quod praejudicio approbat Carpz. P. 1. C.

2 6. Des. 16. Quid vero si sententia feratur in-103ter creditores quosdam & heredem defuncti, inqua heres cum beneficio inventarii reus^pro-nunciatur, an & illa sententia stringet alios cre-ditores non auditos, nec vocatos ? Et ex anteadictis patet, etiam hic Regulam nostram locuminvenire, quia sententia ea afficit statum & con-ditionem personte, de qua in procedentibus di-ctum, /.4. ff.de Afinor. Nisi sententia lata sit 104per collusionem, aut gratiam l. 1. ff. de alien.jud. mut. cauf.faä. quo casu reliquis praejudica-ri nequit. Carpz. d.C. 26. Des. 17. Ex eodem iqjfundamento vasallus prsjudicat domino, si illeegerit sciente domino : videtur enim mandasse.

Si ergo adversarius vicerit vasallum vincentemdominum, pariter & vincet dominum. Rosen-thal. de Feud. c. 9. conci. 26. n. 15. Sic si pater 106rem filii scientis defendit, aut de ea agit, & suc-cumbit, filio praejudicat per Regulam: si vinco&c. Mev. Part. 5. Dec. 31. Dn. Brunnem. ad d.

I. 63. ff. deReJudic. Procedit etiam Regula per 107modum retentionis & exceptionis. Nam siquis non dominus conventus a domino super re,quam possidet, fuit absolutus, dominus qui-dem non transtulit in ipsum dominum , sed be-ne jus retinendi, & sicuti vincit excipiendo do-minum , ita multo magis non dominum, quiactione ipsum pulsaret, quia non refert, quodnon sit dominus, cum vincat ex jure excipien-di. Castrensi lib. 2. Confil. 2 2. Tusch, tom- 8- Pr.

Conci. 208. Ut. V. In ea quaestione : an debi- j 0 gtore victo ejus debitorem excutere poffim ?Argumentum Regulae ideo non videtur proce-dere , quod in /. z. C. de Obi. & AR. injuriosumhoc esse dicitur 1 . 13. & 15. C. fi cert. pet. Astquoniam in his legibus non simpliciter haec fa-cultas creditori adimitur, sed tantum, ut ordi-Qjj nem