S E C V L r XVII.
_ 489
uit dissertationem astronomicam, occasione deliquii lunaris a. 1638,tanquam manuductionem ad cognoscendum 1. statum astrono-miae, praesertim Lansbergianae, & 2. nouorum phaenomenorumexortum öc interitum. Quemadmodum ille prima opuseuli hu-ius parte examen astronomiae Lansbergianae susceperit, supra §.4 6 dictum fuit. Parte altera describit obse'ruationem stellae mi-rae in fidere ceti , anno 1638 a se conspectae, quae paullo postdisparuit, iterumque rediit: eaque occasione de nouarum stella-rum phaenomeno disterit. Eandem olim norauerat dav. Fabri-ci vs. uid. HEVELii historia mirae stellae ceti. p. 147. 168. Scri-psit etiam philosophiam coelestem , laudatam ab hevelio de faciesaturni p. 2, & epitomen astronomiae reformatae 1654.
8. Acumen ingenii & eruditionem eius maximopere collaudatBVLi.iAi.Dvs in astronomia Philol. Lib. XI. p. 400. (*)
LXXIV. A. 1650 Olsnae Silesiorum f. typis excusum estopus, quod inscribitur: MARIAE CVNIT1AE, Vraniapro-pitia, seu tabulae astronomicae mire faciles , uim bypothefium pbyfi-carum Kepleri complexae, facillimo calculandi compendio , absque lo-garithmis , praemisso usu tabularum , latino uernaculo idiomate.
Maria Cunitia filia erat natu maior Henr. Cunitii, mediciSuidnicensis, uxor uero ELIAE a LOEWEN, seu a Leoni-bus, medici Pitschensis, in Ducatu Briegensi. A teneris Cunitiastudiis bonarum 1 i terar um uacauit; praeter linguas septem, histo-riam quoque < 5 c astronomiam tractauerat, sic ut astrologi ca thema-ta posset componere: praeterea eleganter pingebat. Mariti' iti-
Qct q dem
(*) A. 1649. Neapoli 4. philippi finellae speculum astronomicum lucemaspexisse tripartitum, medicis neceßarium , agriculturae n animationi profi-cuum. sed plenus est liber nugarum astrologicarum. Pauca libro III. c.10. p. 91. seq- de signis futurarum tempestatum, quae tum ex aeris con-templatione, tum ab animalibus suggeruntur, habet, quae experimentisnon inutilibus occasionem praebere possunt. Taceo alium eiusdem aucto-ris librum Neapoli. 1649. 4. de planetaria naturali Phyfiognomia , qui ni-hil de planetis habet, (cd tantum uaria ex aspectu hominis de animo eius in-dicia, e penu astrologica depromit.