DAPHNIS ECLOGA,illa caelicolis nam tempestate suilleAuxilio Satyros, Silenorumque phalangem,

Evantes in asellis cum Bacchaeo ululatu,

Thyrsis armatos, tectos colocynthide parma.

Parvus ut interea volucer cum matre CupidoVenerit Assyrii fugiens Euphratis ad undam;Induerintque gregis (Syriae post numina genti)Squammigerum formas, gemini nunc aurea PiscesLumina, ngniferum Capricorno juncta per orbem,

Ni fufa medius secernat Aquarius Vrna;

Deucalioneos neque non edisserit imbres,

Nectaris aut qüartti Ganymedes pocula verset;

Sive sit is Cecrops, peplo prarsignis AtheUL;

Pastor Aristaeus seu plena alvearia gestet.

Quae lubter volitetis apes examine denso.

Qualiter & pandus vectarit Ariona Delphin,

Ac aliter vectum Danaeium Persea narrat;

Cephcaquc, Andromedenque, & mcestam Caffiepeiatti jIniercumque polo vastum Pistricis hiatum:

Quem Phaethonteus longo sinuamine propterFulgeat Eridanus declivi proximus Austro:

Nuper ad occulti Batavos ubi verticis axemIntuitos nova squammigerum simulacra micare :Sollertes Batavos, imo Teu gurgite piscemVenari sit opus, vel in alto sidera Coelo.

Tum canit, ut Daphnis sacra sub rupe docentemViderit Vranien: argutas carmina silvas,

Et repetita cavos ediscere carmina montes:

Vt Chaldaea vetus, mira dulcedine capti,

Stent auditores circum, <8c Babylonia turba;

Dein quos Graia tulit, quos aut Nilotica tellus,

Itala quos, ac pulchra suo cum Caelare Roma;

Post Arabum de stirpe viri & regnator Iberus;

Ac tandem quos consultos Germania misitAstrorum coelique , fure qui sidera terrae;

Inferior nullis ut item neque Gallia desit;

Gallia magnanimi Regis Iplendore superba,

Borbonios ignes cui parturit arduus aether:

Tum Dea quo Daphnin, Divam quo Daphnis amöreComplexus, quanti non conscia Latmia saxa;