mero 19. currentem apponenda ſunt 12. cum ad alias tantum 11. ad-

dantur, ad procreandam Epactam inſequentis anni, vt proxime oſten-dimus. Quòd ſi vnitas tunc non adderetur, offerrent ſuperfſui illi diesEpactam vna vnitate minorem, eam videlicet, quæ ex additione 11.ad ſuperiorẽ Epactã efficeretur, quemadmodũſit in alijs, nõ autẽ eam,quæ gignitur ex additione 12. quod abſurdum eſt. Excipiuntur tamẽ hęduæ Epactæ xviij.& xix. quæ ſi vnà cũ aureo numero 19. in vſu ſunt, noaddenda eſt vnitas diebus illis ſuperflſuis, ſed ipſi dies ſuperflui Epactãinſequentis anni exhibent: quia tunc Lunationibus duarum harum E-pactarum in Decembri adimitur vnus dies, ita vt fiant dierum dunta-xat 29. cum alias ſemper complectantur dies 30. Quo fit, ut uno die ci-tius tunc Lunatio utriuſque Epactæ in Decembri terminetur; quàm o-porteret, ac ptoinde ſuperſit ille dies in ſine Decembris, qui alioquindeberet alijs diebus ſuperfluis adijci. Cut autem, currente aureonumero 19. cum duabus illis Epactis, earum Lunationes menſe De-cembri contineant tantum 29. dies, proximo Capite, in quo de Embo-liſmis agetur, explicabimus.. a 181IAM verò ſi poſt aliquot ſecula elapſa ab Aſtronomis alia diuerſaab ea, quam nunc fe equimur, anni magnitudo inueniatur, ita ut annusAlphonſinus non amplius medius ſit inter maximum annum, ac mini-mum, ac proinde omiſſio crium dierum intercalarium quolibet 400. annorum ſpatio Æquinoctium vernum longius à die 21. Martij cogat re-cedere, ita vt ad eum reuerti nequeatz reſtituendum exit Æquinoctiumad diem 21. Martij per intercalationem, ſiue omiſſionem tot dierumextra ordinem in aliquo anno, quot diebus ipſum verſus finem menſis,vel verſus principium a zx. die diſceſſerit, yt Capite v. ſuperioris libridocuimus. Reſtituto autem hac ratione Æquinoctio, reſumenda ite-rum erit æquatio noſtra anni Solaris, quæ ſpatio quouis 400. annorum

ternos dies intercalares iubet omitti, vel alia magis commoda inſti-

tuenda, pro anni Solaris noua magnitudine inuenta. Deinde innouanda exit Æquationis tabula hoc modo. Si, ut æquinoctium ad diem 21.

Martij reduceretur, intercalati fuerint aliquot dies, aſcendendum erit

in tabula expanſa ab ea linea Epactarum, quæ tum in yſu eſt, per tot li-neas, quot dies intercalares interpoſiti fuerint, ita vt in vſum adhibea-tur ea linea, cuius Epactæ tot vnitatibus maiores ſint Epactis alterius

Qua ratione in-ſtauranda fit ta-bula æquationisEpactarũ, ſi for-re alia anni ma-gvitudo inuenia-tur.

liner quæ ante intercalationem illam extraordina riam vfüurpabatur,quot dies fuerint intercalatiʒ quia videlicet totidem diebus Nouilunia

citius contingent, quàm antea, propter aſcititios illos dies anno extraordinem adiectos. Si verò ad reſtituendum Aquinoctium in diem21. Martij, exempti fuerint aliquot dies ex anno deſcendendum eritin tabula expanſa per tot lineas ab ea linea Epactarum, quæ tunc yſumhabet, quot dies ex anno fuerint exempti, ita yt ad Nouilunia inueſti-ganda recipiatur ea linea, quæ Epaclas contineat tot vnitatibds mino-res Epactis alterius linec quæ ante hang dierum exemptionem in vfuerat; quot dies exempti fuerint ꝑroprerea quod totidem Ane No-— ullunia