Aua rõne inſtau ·radu ſir tabula æ-duatiouis Epactaü„ fi forte Lunanon in annis 312gd dimidio, ſedgel in pauciorib.pluribuſve anttzeipare unum disdeprehendatur.

Apactas in Calẽ-dario loca uß nutare, eriãſi tabulaæquatlonis Eha-carũ ppter aliabortaſsis unni maguitadiné inuen-tz, uel ꝓpter aliãLunationũ periodum innouetur.

152 L IB. SEC VND].

Uilunia tardius contingunt, quàm antea, ob dies illos ex anno extra or-dinem detractos. Litera poſtea huic lineæ Epactarum adſcripta, adquam uſque factus eſt aſcenſus, deſcenſusve, præſigenda eſt in tabulaæquationis illi anno, in quo extraordinaria illa dierum intercalatio, uelexemptio facta fuerit. Poſtremo vltra eum annum continuanda exitæquationis tabula ex præceptis ante traditis, initio facto à centeſimoanno, qui illi anno, in quo æquinoctium reſtitutum fuerit, ſi non ſitcenteſimus, proximus exit: ita vt quando Solaris annus æquationeeget, non autem Lunaris; deſcenſus fiat in tabula expanſa ad proximeinferiorem lineam: quando autem Lunaris annus æquationem deſi-derat, Solaris non item, aſcendatur ad lineam proxime ſuperiorem':quando denique neuter annus, vel vterque æquandus eſt, in eademUnea Epactarum perſiſtatur, vtſupra in triplici illa regula dictum eſt.QO ſ fortè defectus aliquis tabulæ in æquatione Lunæ depre-henũs fuerit, ita vt Luna non annis 3 1 2. per diem vnum ſedes ſuasamteuertat in Calendario, ſed paucioribus, pluri busve, mutari pote-rit facile ratio æquationis Lunæ in tabula, obſeruando diligenter,quando anni in centeſimis omiſſi ſummam r. annorum conficiant,ut cunc æquatio Lunæ in proximum centeſimum differatur.

Es autem poſt aliquot ſeculorum lapſum neceſſario tabula ęquationis eo, quem diximus, modo, ex auctoritate Romani Pontificisper Aſtronomos pexitos cerrigenda ſit, nulla tamen in ipſo Calenda-rio propterea mutatio facienda erit, ſed diſpoſitio Epactarum, quamſupra deſcripſimus, intacta prorſus, atque illæſa eſt permanſura. Namcum Epactæ ita in dies anni digeſtæ fint, vt nulla dies relinquatur va-cua lit vt, ſiue Nouilunia in Calendario deſcendant, ſiue aſcendant,aliæ Epactæ eiſdem ſemper aureis numeris reſpondentes, ad eorum

inueſtigationem, aſſumi poſſint, prout æquationis tabula præcipiet,

Cour auteus numerus, uel alius quivis cyclus omnialoca Calendarijnon repleus, nonpoſsit eſſe in Ca-lendario im mutapilis.

abſque vlla earum in Calendario mutatione. Quæ res neque in au-reum numerum, neque in vllum alium Cyclum, qui in Calendariodiſpoſitus non omnia eius loca expleat, quadrare poteſt. Nam ſi No-uilania propter æquationem aſcendere debent, aut deſcendere, add ealoca Calendarij, quæ vacua ſunt,& numeris Cyeli deſtitutas carebi-mus neceſſario numeris Nouiluniorum indicibus niſi aliter Cyclusdiſponatur, ita nimirum, vt numerus Nouiluniorum tunc index in lo-ca Illa vacua, ad quæ delapſa ſunt Nouilunia, incidat;: qua rationeeonficienda forent 30. Calendaria, rot nimirumo quot diebus Noui-lunia aſcendere poſſunt, ac deſcendere: de quibus 30. Calendarijsmox hoc eodem Cap. diſleremus. Quod ſi dicat quis, neceſſe non eſſe,vt Cyclus aliter in Calendario digeratur, ſed ſatis oſſe, vt numerusillis locis vacuis proximus aſſumatur ad Nouilunia indaganda; nequeenim ex hac re notabilis error committi poteſt, cum Cyclus non poſ⸗-ſit exquiſite, ac ſubtiliter monſtrare Nouilunia; quocunque ille modein Calendario collocetur, ſed neceſſe ſit eum interdum Nouilunia ci-

dus, aut tardius indicare. Qudd ſiʒ inquam, ita quis dicat, quis*videt: