100
VITA
gium , jaindudum facundia 6c doctrina da-rum, Argentorato Heidelbergam evocavit, utEvangelu doctrina exteris prxiret.
Verum cum Cxldr fortuna prospera utere-tur; ct in Germania triumpharet: quod in-choatum in Palatinam fuit, totum intercidit.
Interca temporis libros non paucos partu-riebat; quosdoctis&ctinguxHebrxx studio-sis utiles futuros judicabat. Unde paulo posti Bucero, Aiartyri (fr Hedmii ,ordinariis Theo-
logias Profelloribus visum ; ut septimanisalternis Theologiam extraordinarie doceret,atque, illis vel occupatis vel aegris , vicariamoperam subiret.
taterTagii Dum ista fiunt, morituri Fagii pater submoritur. t autumnum anni millefimi quingentesimi qua-dragesmi oPlavi : eoque tempore EcclesiisChristi Interimifiica j^/w'»A*tyrannicc[obtru-J c * debatur, exilium fidis ministris paflim inten-tabatur, iisque maxime, qui jam u(u rerumEccleliasticarum prxstabant; & Antichristo seTerftcutio instar muri opponebant. Intercos, po!t Bu-storum do. cerum , haud postremus Fagius luit: qui ta-iiorum in mcn „ihil quicquam ventus PontificiorumGermania. m j naSj perpetuo constans in profellionc man-sit. Cxterum tot piorum in Germania pe-ricula nationes exteras latere diutius haud po-■ In AngliS terant, unde factum; ut & Bucerus 6c Fugitu,Vocatur DEO lic providente, ab Archiepiscopo Can-Tagiue. tuarienii, Anglixprimate, ThomaCrammcroin Angliam, quali in tutum receptum iterum
* Fugio tn. iterumque serio vocarentur. Dimisll*iraqueterdtHum ^ Magistratu Argentinenli , licet invito tk*dz°Mart temporum necessitatibusadacto, anno mille-j 5 4 9 . ßmo quingemesmo quadragismo nono ,calen-
* Vel ut dis Aprilis * iter ingredi, in Angliam,ringen-Crus. d. 4. tibus hostibus, salvi atque incolumes perve-dlpd* nerunt. In Archiepiscopi illius aula novi &
diu expetiti hospites Germani , honorificeexcipiebantur, multisque diebus ibi, non abs-que pietatis incremento, detinebantur.
Sub id vero tempus fubingredi sunt dies,quibus in Academiis istius regionis, anni ferequartam partem profellores a prxlectionibusferiabantur. Ea fuit causa, cur Bucerus &Fagius suis ministeriis tempestivius non de-stinarentur. Interim amore Qrammero inprxdarum opus erant intenti: ut integra Bi-blia non tantum proprietate sermonis, sedbrevi interpretatione , locorumque pugnan-tium aut difficilium enodatione illustrata ede-Fiblia rentur. Ac Bucerus quidem in explicationetransferre Novi Testamenti, Fagius in Veteris clucida-mcipiiint. t j OI1 c elaborabant. Sed progrelUim hujus la-boris morbus utriusque mox intercepit 6c Fa-
t 4 •£* « j» *"N.T \
gu mors imperata pronus evertit. Nam cumavide expeterent scire, ubilibi docendum, at-Morbta q ue designata ipsis tandem Cantabrigia eilet,FagtiCan- p auc j s p 0 st diebus uterque morbo corripitur.
* sertu r* Fagius sub finem canicularium acutissima se-J ' bri Londint correptus, mutandi aeris ergo ,Cantabrigiam omnino deportari voluit. Se-cutus cum Bucerus ante nonas demum No»vembr. cum eo ultimos dies decem variislanctiflimisquc consolationibus transmisit.
FAGII.
Tandem ex morbi vehementia viribus natu- .ralibusplane destitutus Idibus, hoc est, oiedecimo Novembris, anni milltfimi quin- tur 'gentefmi quinquagefinu, vitam hanc caducamcum sempiterna commutans , anno artatisquadrageßmo quinto , placide in Chi isto ob-dormivit, non line veneni suspicione, &' po-stridie in sede D. Michaelis honorifice lepul-tuseft.
Quomodo autem postea , anno quinqua- cAsfßmo sexto supra fcfquimillefimum, hxreieos, <y u ,, r^temporibus Marianis, damnatus: cadaver ejus l" p ‘ &tffollum inque emeeres redactum , tandem P ‘* ,MElildbetha, ad regium lolium evecta, in inte-grum restisutus ipse sit,in vita Buceri,fidelis .
ejus trvvipyis, dicetur. Ex carminibus Epita- Fp‘ ta r!phiis unum subjicere placet Cuihelmi Daii, * tr o l
.V.odCch.ba:' S* JJ
Bucero primas dedimus, tibi, Paule, fecundasEt damus, Hebraa gloria prima schola.
Hoc um inferior Bucero , Paule , fuißi,
Quod prior extremum cernis adese diem. j.
Perum illo major Bucero, Paule, fuißi, ifil
Quod prior sterno jufftts adese Deo. c CSl
In reliquo ßmilem duxifii tempore vitam, i e n,
Ambo Jdlutiferi buccrna fida Dei.
Ambo ßelliferi jparßßis femina ream:
Semina, proventu non caritur asuo.
Unde utrumque Deus magno dignatus honore,
Utrumqne ad fit peri tranfiu/it afira poli.
Et ne vefira queant commati a fata putari ,
Qualia sunt qua nos, vasus mane • ferunt:
Morspoßquam e vita , solita Pos Uge tulisset,
‘Bfifilituit sacris offa cremanda fotis.
Non ut confeffi tantum fcd ut ultima paffi,
Scandatis celfi fydera fitmma poli.
Felices anima , superas licet itflis ad oras,
A nobis veflrstm nomen abire nequit.
Eximia femper vivetis laude perennes :
Quam canet Aoniis nvßra Thalia modis.
Ex Hebraica lingua, qua* impressa sunt, Scriptstranslata ä Fagio liare, Thisbttes liehst, quili-berab autofeThisbi vocatus est,a numero vo-cum D CC XII. qux in hoc opere explican-tur Capitula aut Apophthegmata Patrum, quxveterum Hebrxorum lapientum pias utiles—que sententias continent, cum Icholiis d seadditis: Sententia Morales ordine AlphabetiBen Syrancpoth, utjudxi credunt,Hici emix ScnProphetx, cum commentario. Tobias Hebrai-cus exurbe Constantinopolitana tunc recenstransmissus: Precationes Hebraica, quibus nlolenmioribus festis utuntur Judxi, ex quovidere licet vestigia qtixdam ritus veteris po-puli, quern&c Christus ia coena sua, ut eamEvangelist^, prxsertim Lucas , delcnbunt,in quibusdam observavit, parvus trablatulusex libro fidei Judxi cujusdain ad Christianis-mum conversi ante annos ducentos. Expo-sitio diUtonum Hebraicarum, literalis & sim-plex in quatuor Capita Genefios, pro studio-sis linguxHebrxx, cui adjicitur Paraphra-sis Chaldaica * Onkeh in eadem capita cumverlionc Fagii. Liber fidet veritatis, quem vec***'
doctus