VITA MELANCHTHONIS.

BarnabO,iV reutFojjd.

161

redeuntis d teBarnaba Poret Voj]& t intellexi eti -

Aniiö trigesimo nond , crnri Protestantes A n '

am ,

te boc (J/orti perbibenti animo susceptu- principes Francosurti ad Ma-num convenis

• Confil.yheolog.sag. 25

rum, uti ad nos primo qdocg tempore te confer as,deijj unione doctrinarum eum filetiti aliquotnostratibus DotioribtU hic apkd nos coram dis-serat , atq 3 rationes ine As ; quo resarciri possitpulcherrima illa Eccicfiafticapohtia harmonia ,qua una etiam quum ego mihi nihil usquamunquam majore cura , budio,solicitudine ani-mi amplexandum esse duxerim , committerenolui: quin hunc statim Pore um Fojsam ad tedimitterem * cum his veluti publica fidei obfidi -bus Uterti i obtefiarer etiam , abduci te ulliusperfuajione ut ne fin,ts ab hei pio , santioq ! in*JhtutOi Venies omnino mihi gratissimus , seuprivato tuo , seu publico vestratium nomirteadveneris , meq f re ipfd experienti & priva-tim Germania ve/lra dignitatis , dr publica itiuniversum quietis ante omnia ejst ( atq, adbitesmper sui ) (htdiostsimumi Pale ex cppidoGit se i die a 3. mensis 'funii, Anno -Dominimille fimo , qutngentefimo * tricefimo quinto ,

Hac de vocatiorte & quid eatrt consecu-tum (it, ipse Mclanclithott indicat epistola*quadam ad Conradum Heresbachtum : RexGallia non obscure significavit fibi meum con

Ce

tut ‘

%

An. 1 ( 36 .Inviftsitos Me-lanchtbonDe scalislabitur.

An. 1537 ,

Conven-tus Smal .tald.

Melancht. filiam probari. Alifit Rdmam , mc<j j vocavit:

re b ts mi audiret, sed Dux Sa -ctsllum xOnia noluit me dimittere. Nolunt privatumqiienquam pacisci cum Hio de Reptibl, Sic en. niloquuntur : S\siKoi j' nasrn-ni dis auditura*Tuenti Kdd-KfUySsh uAfV /sexiuv , K9im-v iY.ee , Kj 7iohdtnov <f>^ovsrr<so Cedamus igitur~ fatis. Nunc Angliis me vocat. Sed alus de

rebus , iyd /uaJSoy TiXo/saj euaj Qv/ujutt%@-fTTHtNdfoVTosv u&iv «i' ijuwoiAt traioiil t»{ixnXrcIcii-

Ad ipsum etiam regem Galli* litetas de-dit , quibus ejus studium ac voluntatem fa-nanda’ eccldix commendavit: araVicque neid deponeret - timui veniam fu* emansionis> precatus.

Anrto tricefimo sexti j ad suos Melanch-thon excurrit , invisendorum amicorum advaletudinis cau(a , quod in suspicionem va-nistimaut quidam rapuerunt. De icalis eti-am lapsus, os sacrum dorsi graviter afflixit*&: aliquot diebus cruciatus gravissimos per-tulit , postea tamen Feliciter restitutus' An-no subsecuto conventus Theologorumfuit indictus Schmalcaldia duabus de causis.Primum ut collatio fieret accurata de doctri-na i & tollerentur dissidia. Deinde ut deli-beraretur t qui articuli ad extremum defen-dendi 8c anteponendi estent omnibus rebushumanis : qui vero concedendi Pontifici (cecclesiastico TroXirev/xctTi propter pacem i (cad communem ecclesia.’ concordiam restitu-endam : si res ad moderationem aliquamdeduceretur. Eo in conventu partes etiamprateipu* suerunt Melanchthonis, Lutherumgravi morbo impediente : quando jussifune Theologi conscribere aliquid de Ponti-ficis Romani potestate i seu primatu , (fi jurti-ditimie Episcoporum.

c4\

t »# 1 * 1 1

rehf’

ient , justus est Melanchdion eodem proli-cifceniem principem Inum sequi : ubi obmetum violenti* scriptum de legmma defen-sione composuiti

Anno quadragestmo iterum interfuit coi- d”'loquio Schmalcaldia : ubi cum Ltindensisrediensex Hispania scriplistet, Carolum Im-petacorem venturum in Germaniam, non utbellum civile moveret, (cd ut de concordiafccclesurum deliberaret; justi sunt & Prote-stantes deliberare , quid defensuri estent,qUid largituri adversariis. Cenliierunt ita-que reddendam Episcopis dominationempoliticam , si Evangelium amplectamur, &

Vitia ex Ecclesia tollant: sed in dUctrina ne-garunt > poste abjici articulos eos; quos i»confessione&Apologia estent profesti. Seri- . ^plit Melanchthon etiam tunc responsum no-mine Electoris Saxoni* 'foan. Endend, Phi-lippi Halsi* LandgraVii ,& reliquorum ciim ^ prtWbis conjunctorum in Negotio religionis,da-tum legatis Caroli V. comitibus ‘Theodoricode Matiderschidt , & Gutlielmo de nova Aqui-la i quod exstat *, & prolixe agit de bonti * l^jecelejtasticti <& monasteriorum reditibus : de- iinde Ac causas indicat gravislimas - mutatatehgionti (fi rituum. Negari non poteil, in- ^quit i multa non toleranda vitia in Eccle-siam irrepsisse. De poenitentia (fi remissionepeccatorum suit summa confit/io doflrina. Sa-cramentum in missa ad quos abusus transla-tum fuit ? Iri ccdibatu quantum est turpitu-dinis ? DoSlrina de potestate clavium plenafuit vanitatis (fi ambitionis. Quantum fuitonus traditionum superstitiosarum ? Quam nnullm deletiw mimstrOruni Evangelii ? Edi-tum est tunc & scriptum contra SchvvcncQ ^ ,d-fcldium, Sebafiianum Francum i $c alios er- geristones j qui (emina Dohattftarmn , Scoptico-runti & aliorum fanaticorum spargebant,

Cstm autem decretum edet: ut Haganoa j„,ad Rhenum convenirent Theologi Erote-stantium j mistus eodem fuit Melanchthon,sed Vinaria in morbum fere lethalcm inci- ln ll '^dit. Ortus fuerat morbus ex morlu dolorisCujusdam ; & illum prospexerat Melanch- ^( 1 * 0 $'thori ante iter Haganoense j somnio quo-que niouituni se scribit: impendere sibi le-thalcln morbum. Itaque & testamentumdomi scripsit : quod apud Gmcigerum de-posuit 1 &c cttm per pontem , quo Albis ad\>Fittembcrgam stratus, egrederetur , di-xit i

Viximus insqnodis: & jam n.oyiemUr id

illis.

Ex eo tamen Dei gratia j 8c feduld medici 4 s*Gcorgii * Sturciada cura , inprimis autem . v j/0Lutheri LcCrucigeri precibus, non tam con-Valuit , quam revixit. De eo iple ita adT»cardum f Alythobium ; Tuas Epifiolas c s ,,vhac astate mtjsas accepi j primam Schmalcal- g ’ fl,dia , alteram in Thuringia , cum essem horn - j-yM’hili morbo oppressus , qui tantum ex animi

dolore

\ri*

k

kc

s

Sc,

iit

'iS

S

Moj,

Ecj.

S!;;

V,

>«r.

5*1,.

<*>

"■'-»/i

U

n>.