246 Dic Geschichte
Cur ve! iter carpens calamos instare canorosGestirem : verius, inquam, quos condidit ille,Astratam reducem Cocceio Praeside cantans,
Auriaci celebrans teneros aut Principis annos,
Seu tristem lacrymans amista coniuge casumIllustris Comitis Lindensis, quo mage clinrusNullus Cornelio, et Musarum nullus, in urbe,
Quam regit ad Vahalim cultor, magis atque patronus.Hisce autem dictis hsc insuper addito, Mula,Quatuor ante dies tantum accepisle QuirinumCornelii munus, nempe historiam BonamiciEgregiam, ac prorsus dignam, quse splendida prxloExiret Batavo, at nulla ratione QuiriniCondignum nomen , quod Libri in fronte micaret.Olli igitur magnas solvas pro munere grates,
Praeterea multo majores, innumerasque,
Quod claris adeo scripta Itala laudibus ornet,
Livida nil metuens vecordis murmura turbat.
Ich habe dieses schöne Stück desto lieber angefüh.ret/ da eS von einem so großen Manne herkömmt, undzugleich dessen besondere Gewogenheit gegen unsernGelehrten offenbaret.
Ueberdem hat der Herr Vonk das Bild Sr. Ex-cellenz des königlichen Preußischen Herrn Großcanz-lers und wirklichen geheimden Etats- und Kriegsmini-sters, Freyherr» von Coeceji, poetisch entworfen; und6a dieses mit gleichem Benfalle aufgenommen worden,fo wird solches allhier gleichfalls eingerücket:
Imago perillustris Viri SAMVE LIS COCCEIImeritis ac dignitate excellentistimi.
T A c; i t v s L. VI. Annal. cap. 26. Coccejus Nerva, con~
tinuus principis, omnis divini humanique jurissciens.
Quem