62 co ENT. INI. CA. SH AE RNAE

interſecat parallelum A equatoris, atque ad eò amplius non poſſet contingere il-lum Horizontem. Præterea ſtella polaris in extremitate caudæ vrſę minoris,quæ abeſt à polo Zodiaci grad. 24.& prope polum arcticum exiſtit, ſi moue-tur circa polos Zodiaci, neceſſe eſt, vt aliquãdo à polo mundi abfutura ſit gradibus fere 47,& c amplius, pro quãtitate nimirũ ſemidiametri illius paralleli, quẽcirca polũ Zodiaci deſeribit,& diſtãtię poli mundi à polo Zodiaciʒac proinde occaſura in Horizõte Romano, vbi polus arcticus gr. 42. ferme ſupra Horis ontẽ attollitur. Cum ergo ſtella polaris in tot ſeculis ſedẽ nõ videatur mutaſſe reſpectupoli, veriſimile nò eſt, eã motã eſſe ſuper polos Zodiaci ab occaſu in ortũ. Quarelictitius omnino eſt motus ille, quẽ ſtellis fixis tribuũt Aſtronomi: alioquin ffella5 polaris plus nũc diſtaret à polo mũdi, quàm olim. quod falſum videtur. A d vtrũ-que argumentũ ita reſpondemus. Cum Canopus exiſtat circa Colurũ Solſtitio-rum, ita vt tempore Plinij paulo ante illum extiterit,& nunc paulo poſt eundẽreperiatur, fit, yt parallelus Eclipticæ à dicta ſtella ab occaſu in ortum deſeriptusco in loco fere coincidat cum parallelo Aequatoris per oandem ſtellam ducto,vt in globo Aſtronomico apparere poteſt. Vnde mirum non eſt, quod ſtella il-la in 15. grad. quos, ſecundum Ptolemæi ſententiam, à tempore Plinij vſque adnoſtram ætatem confecit ab occaſu in ortum, ſenſibiliter declinationem ab Ae-quatore non mutauerit, ac proinde ſemper Horizontem Rhodi viſa ſit radere;quemadmodum& Sol circa ſolſtitia in 23. gradibus, quos in Ecliptica perambulat, quorum vndecim ante,& vndecim poſt ſolſtitium vtrumuis ſumuntur) vixdimidiato gradu declinationem mutat? Futurum tamen erit, vt longo poſt tempore ſenſibiliter ſtella illa declinationem mutet, atque adeo Horiꝛontem Rhodi amplius non tangat: ſicuti& aliarum ſtellarum declinationes mutatas eſſevidemus, quia longius abſunt à Coluro Solſtitiorum. Quod vero attinet adſtellam polarẽ, reſpondemus, eam in tali loco cæli ſitam eſſe, vt ex globo Aſtronomico conſtat, vt ab Hipparcho,& Ptolemæo hucuſque motu illo ab occa-ſu in ortum ſemper magis ac magis ad polum accedat. Id quod xe ipſa accidit.Nam; vt auctor eſt Ptolemæus lib. 1. G oographiæ, cap. 7. ſtella polaris temporeHipparchi diſtabat à polo grad. 12. Min. 24. nunc autem ſolum diſtat grad. 3.&

ſemis, aut circiter. Itaque ex hac mutatione potius confirmatur motus ſtellarũab occaſu in ortum. Succeſſu tamen temporis elongabitur eadem ſtella pola-ris à polo. Ex his liquido conſtare arbitror, duo illa argumenta non conclude-re, ſictitium eſle hunt motum ab occaſu in ortum in ſtellis fixis deprehenſum 1Quare experientijs Aſtronomorum fides habenda eſt, donec in contrariũ aliudquid afferatur, quo demonſtretur, vera non eſſe, quæ de motu ſtellarum ab occa-tu in oxtum ſuper polos Z odiaci traduntur ab Aſtronomis.

7 ROSYTE R AUA YHAENOMENA AST Ro-nomi mot um trepidationis ftellis fixis attribuerint.

cut motus QVYONITAM vero ſupra dictum eſt, ſtellas fixas non ſolum duplici iſtotrepida io motu, quorum vnus eſt ab ortu in occaſum, alter vero ab occaſu in ortum, mo-8 0 1 ueri, ſed habere etiam proprium motum acceſſus& receſſus, quem trepidationis5 900 dicunt: oſtendendum nunc eſt, quæ phænomena, apparentiæve Aſtronomosmis. coegerint, vt hune motum in cælo ponerent: Non pauci enim motum huncomnino explodendum à ſcholis A ſtronomorum, tanquam xidiculum, arbitran-

tur. Primo ergo obſeruarunt, ſtellas fixas inæqualiter incedere ab occidente in

Orion