Italia.

LIBER II CAP. IX SECTIO I

537

teg. fib. i cap. v exemplo xxxix Antonius, apud Forum Gallorum, quumPanfam cos. aduentare comperijfet, infidiisperfiluefria Aemilia: vice dijpofu-tis, agmen eius excipit fuditque: & ipfum eo vulnere adfecit, quo intra paucosdies exanimaretur.

LXXXII.

Infra Mutinam, intra eofdem amnes, Gabcllum & Scultennam, itinereAntonini a Verona Bononiam, inter Hoftiliam & Mutinam medio loco,vtrimque xxv m. p. diftante, ponitur Colicaria, oppidum vel vicus, quaminter Mutinam &Mirandulam invicoRocaglia, itineris tradu monftran-te, quaerebat Cluuerius: inferius, Padum verfus, Otefia, vnde Otefmi di-di Plinio lib. m cap.xv, & exBergomate lapide cvrator reip. otesi-norvm, vt Cluuerius refert pag. 282, quod eftpraue feriptum atesi-norvm in Gruteri opere pag. 296 nura. 8- Ad confluentes Scultennce &Padi, oppidum Padinum efl, nuncBondeno; vnde Plinii Padinates funtdido cap.xv. 'DcScultenna autem fluuio praeter Plinium lib. ni cap. xvi,etiam Liuiuslib. xli cap. xvm ineunte agit.

LXXX 11 I.

Vlteriores fluuii funt Lauinius Sc Rhenus, in quorum altero infulaTriumuirorum efl, hoc efl, in qua M. Antonius, M- Lepidus, & OdauianusCaefar triumuiratum, feu poteftaris flammae focietatem inierunt. Appia-nus ineunte lib. IV de B. Cilllli: evvyftxv ay-tpl Mcurn^v tIkiv jf vialia, tS AxfttvixxoTccpou Idgxxerdv Ti kxI vtttixv, congrejf /«Bfjtriumuiri] circa Mutinam in par-va quadam & plana infula fluuii Labinii. Cui fragmentum tabulae in agroBononienfi repertae confentit, qua infulam triumuirorum dicitur amnislavinvs adlatrare. Sed dudum obferuarunt dodi viri, noneflean-tiquum, quifquis efl, illius tabulae auctorem, A ab Appiano accepifle,quod de amne Lauino tradidit. Vide Thomae Reinefli Infcript. lx viiClaflis 11, cum fubnotatis. Nec Appianus fibi conflat de oppido & amne.Ait circa Mutinam, at tamen in Lauinii infula pados focietatem triumui-ros fuifle. Longe ab efl Lauinius a Mutina; propior vtique Bononiae;nec tantus, vt infulam capiat, in cuius medio conferre fecreta triumuiripotuerint, vt nec in ripa vtrimque flantes, neque in pontibus, exaudi,rent. Sic enim ipfe Appianus de illo colloquio fcripfit. Relinquitur er-go in Rheno, qui maior eftLauinio, illam infulam triumuirorum, & propeBononiam fuifle. Id quod non obfcure Dio Caflius lib.xLVf fub finem,confirmat, w v*;ailtw tivI rS tS tix^x ryv Bcvcoiixv Trxfxficvro;, in infula qua-

dam parua illius amnis, qui Bononiam praterlabitur. Is vero haudque-quam Lauinius efl, fed Rhenus, quem ideo Plinius Bononienfem amnemdixit lib. xvi cap. xxxvi. Nullus, inquit, fagittis aptior calamus, quamin Rheno, Bononienfi amne. Ec Silius lib. vj 11 verf. 600- - - - - paruique Bononia Rheni.

Suetonius quoque Aug. cap.xcvi dicit, ad Bononiam triumuirorum co-pias fuifle contradas: &Plutarchus Cicerone pag. 884 V 1 ' 01 '” *> ruvoSoi

povtii «tnlfftjTOt jffgi irthn Borcuv/w irp' , k etl tuvpeeccv tif tsitov t ivx 7 rf-

Yyy * «■«