^4 É C L A I R C I S $ E M E N 8.
ne représentoient exactement ni les éclipses, ni les lieux des planètes, ayantégalement reconnu que les théories plus modernes de Campanus & deGérard de Crémone (<2) étoient défectueuses, il entreprit son ouvrage intituléThéorie des planètes , qui fut achevé en 14$9 (é), Sc imprimé Tannée sui-vante. Ses théories furent reçues avec tant d’applaudiíTemens , que de savanshommes ne dédaignèrent pas de les commenter ; Jo - Bapt. Capuanus ,E, O. Schreckensuchjlus, P, léonins, C. Urtifius , Sc E. Rheinold.
André Stiborius a fait une exacte recherche des ouvrages de Purbach j,dont Translater nous a donné le catalogue. Le voici tel qu’on le trouve dan#M- Wbidler (c).
Theoricae pîanetarum, imprimées plusieurs fois avec des notes de RheinolcL
Sex primi libri epitomes Almagesti, impr. à Nuremberg en 15-50.
Tabulas eclipíìum super meridiano viennenli, impr. à Vienne en 1514.
Collectio tabularum primi mobilis Sc quorumdam nova. composirio > cumíìngularx usu.
Canones astrolabii.
Introductorium in arithmetícam.
Extensio organi Ptolxmei pro usu horarum germanicarum ad omnía cli-mata, cum demonstratione.
Canones gnomonis cum nova tabula»
Compoíitio compasti , cum régula ad omnia climata.
Compositio novae virgœ visonae, cum lineis & tabula nova.
Instrumentum pro veris conjunctionibus solis , in quo vêtus inílntmcntumab insufficientiâ taxat.
Nova tabula sinus de 10 minutis in 10, per multas millenarias partescum usu qu L plurimarum rerum novarum occaíio fuit..
Modus componendi Sc demonstrandi tabulam altitudinis solis , cum
tabula ipsâ.
Modus defcribendi horas ab occasu in pariete.
Tabulas ajquationum motuum pîanetarum, nondùm perfectce, 8c aduíti-mum complets , impr. à Bajle en 15 5.3..
Tabula nova proportionis parallelorum , ad gradus equinoxíalis ,, cum
propoíitione ejusdem.
Tabula nova stellarum fixarum.
(a) P rusât, in théorisas pîanetarum ,
$ag. 1»,
(é) Ibidem.(c) Pag, 301.