342.De Germaniaaqua placia Contraria enim contrarijs curantur. Asserunt etiam aquam quam glacles illa indurata à se entit, ad multa conducere, multisque mederi aegritudinibus. Est tempore aestatis frigidissima, tuda& cinerei coloris, perinde ac si multo einere esset permixta, erumpitque passim ex uallibus,gnis riuis. In quibusdam locis ex altissimis saxorum locis funditur, praesertim inter Agam& Octodurum magnus ex edito monte labitur riuus, praebens uisentibus horrendum specta-Est glacies illa tam frigida res, ut portio aliqua magnitudine oui immissa cantharo uini caliditum uinum frigidissimum reddat. Sunt inter ueteres, qui huius glaciei quoque faciunt mentionemsertim Silius poeta, qui floruit temporibus Vespasiani& Titi, qui in hunc modum scribitCuncta gelucanaque aeternum grandine tectaAtque aeui glaciem cohibent, riget ardua montisAetherij facies, surgentique obuia Phoebo.Duratas nescit flammis mollire pruinas,Quantum tartareus regni palentis hiatusAd manes imos atque atrae magna paludis.A supera tellure patet tam longa per aurasErigitur tellus& coelum intercipit umbra,Nullum uer usquam nullique aestatis honoresSola iugis habitat diris, sedesque tueturPerpetuas deformis hyems illa undique nubesHuc atras agit& mixtas cum grandine nimbos,Iam cuncti flatus uentique furentia regnaAlpina posuere domo, caligat in altisObtutus saxis abeuntque in nubila montes.Quomodo Hanibal primus transcen-derit huiusmodi glacies& canescentes uias.Rumpit inassos aditus atque ardua primusExuperat, summaque uoce de rupe cohortes,Tum qua durati concreto frigore collisCanenti, ca Lubrica frustratur canenti semita cliuo,nescenii.Luctantem ferro glaciem premit, haurit hiatuNix resoluta uiros, altoque à culmine praecepsLunuene.Viuentes turmas operit delapsa ruinaInterdum aduerso glomeratus turbine corusIn media ora niues fuscis agit horridus alisAut rursum immani stridens auulsa procellaAudacis rapit arma uiri, uoluensque per orbemContorto rotat in nubes sublimia flatuQuoque magis subire iugo atque euadere nisiEnexere gradum, crescit labor, ardua supraSese aperit fessis& nascitur altera molesVnde nec edomitos exudatosque laboresRespexisse libet, tanta formidine plenaExterrent repetita oculis, atque una pruinaeCanentis quacunque datur permittere uisusIngeritur facies, medio sic nauita pontoCum dulces liquit terras& inania nullosInueniunt uentos, securo carbasa maloImmensas prospectat aquas ac uicta profundisAequoribus, festus renouat sua lumina coelo.Anno Christi 1546, quarta Augusti quando traieci cum equo Furcam montemad immensam molem glaciei, cuius densitas, quantum conijcere potui, fuit duarum