6+ .[ INTRODUCTIO

Hoc etiam proferri solet contra motum argumentum Cor-pus a moveatur ä b ad c‘(J positis b & c duobus punctiscontiguis) in instanti d: cum movetur a supponitur esse inb , adeoque in eo instanti non potest ad c pervenire , quiascii, ponitur esse in b; & in eodem instanti non potest essein utroque, quia nihil potest esse simul in duobus locis, hocest, in eodem instanti adeoque in instanti quo est in b nonpotest ad c pervenire: eodem modo in quolibet alio initan-ti non potest ad c pervenire, quia adhuc ponitur in b, adeo-que fecundum hujus argumenti authores nunquam ad c per-tinget.

'Huic argumento facile responderi potest , dicendo a subinitio instantis d, esse in b puncto, ^at in fine in puncto C;oportet enim ut tempus omne, in quo peragitur motus fi-nitus, habeat initium 8c finem.

Sed praeterea in allato argumento, non pauca assumptaponuntur, quas falsa atque impollibilia sunt, v. g. cum duosupponuntur puncta contigua. Si per punctum intelligatucpars indivisibilis seu minima quantitas, talia quidem punctanon dari prius demonstravimus; adeoque si huic hypothesiinnitatur argumentum , impossibile erit , ut ullam inferathumano intellectui vim , ad motum convellendum. Sivero per puncta intelligantur ipsa puncta Mathematica, qua-lia scii, sunt linearum termini, sectiones, Lc contactus, haecequidem ut possibilia agnosco: impossibile tamen erit ut resquasvis in iis moveatur ; quicquid enim movetur per spa-tium movetur, at punctum Mathematicum alii puncto con-tiguum non potest spatium componere, sed punctum: namsicut m Arithmetica mille cyphra?, seu nihil millies sum-ptum , nihilo aequipolletj sic m Geometria mille puncta, veletiam infinita simul puncta, quantitatem non component, sedpuncto seu non quanto aequipollebunt. Unde cum duo punctacontigua tantum puncto aequantur, lubens agnosco non pos-se motum per ea fieri: At nihil inde sequitur absurdi , mo-tus enim per spatium non tollitur, sed motus per pun-ctum ; & absurdum quidem esset si istiusmodi concedereturmotus. .

Quod