j2 CATULLI LIBER,

Ne Labyrintheis e flexibus egredientemii 5 Tecti frustraretur inobservabilis error.

Sed quid ego a primo digressus carmine , pluraCommemorem ? ut linquens genitoris fdia voltum.Ut consanguineae complexum, ut denique matris,Quae misero gnatae fleret deperdita luctu,

120 Omnibus his Thesei dulcem praeferret amorem?Aut ut vecta ratis spumosa ad litora Diae?

Aut ut eam tristi devictam lumina somnoLiquerit immemori discedens pectore conjunx ?Saepe illam perhibent ardenti corde furentem ,

125 Clarisonas imo fudisse e pectore voces,

Ac tum praeruptos tristem conscendere monteis ,Unde aciem in pelagi vastos protenderet aestus:

Tum tremuli falis adversas procurrere in undasMollia nudatae tollentem tegmina surae,

130 Atque haec extremis moestam dixisse querelis,Frigidulos udo singultus ore cientem :

Siccine me patriis abvectam, perfide, ab oris,Perside, deserto liquisti in litore, Theseu ?

Siccine discedens,neglecto numine Divum,

133 Immemor, ah devota domum perjuria portas ?Nullane res potuit crudelis flectere mentisConsilium ? tibi nulla fuit clementia praesto,

Immite ut nostri vellet miserescere pectus ?

At non haec quondam blanda promissa dedistiiqo \'oce mihi, non hoc miseram sperare jubebas;

Sed connubia laeta, sed optatos hymenaeos 1Quae cuncta aerii discerpunt inrita venti-Tum jam nulla viro juranti femina credat,.