vr

ALBII

TIBULLI

LIBER P RIM US-

ELEGIA I.

i vit i a s alius fulvo sibi congerat auro ,Et teneat culti jugera multa soli:Quem labor assiduus vicino terreat hoste,Martia cui somnos cassica pulsa fugent.Me mea paupertas vitae traducat inerti,

Dum meus assiduo luceat igne focus:

Nec spes destituat, sed frugum sernper acervosPraebeat - & pleno pinguia musta lacu.

Ipse seram teneras maturo tempore vitesio Rusticus, & facili grandia poma manu.

Nec tamen interdum pudeat tenuisse bidentem,Aut stimulo tardos increpuisse boves.

Non agnamve sinu pigeat, foetumve capellae

Desertum oblita matre referre domum.

15 Hic ego pastoremque meum lustrare quotannis^

Et placidam soleo spargere lacte Palem.

Nam veneror, seu stipes habet desertus in agris,Seu vetus in trivio florea ferta lapis.

Et quodeumque mihi pomum novus educat annus,

Mij