ri8 ALBII TIBULLI

Neu pudeat prisco vos esse e stipite factos:

Sic veteris sedes incoluistis avi,

Tunc meljus tenuere fidem, cum paupere cultu20 Stabat in exigua ligneus sede Deus.

Hic placatus erat, seu quis libaverat uvam,

Seu dederat sanctae spicea serta comae.

Atque aliquis voti compos liba ipse ferebat,Postque comes purum filia parva favum.

25 At nobis aerata, Lares, depellite tela:

Hostia erit plena rustica porcus hara.

Hanc pura cum veste sequar, myrtoque canistraVincta geram, myrto vinctus & ipse caput.

Sic placeam vobis, alius sit fortis in armis,

30 " Sternat & adversos Marte favente duces.

Ut mihi potanti possit sua dicere factaMiles, & in mensa pingere castra mero.

Quis furor est atram bellis arcessere mortem ?

Imminet, & tacito clam venit illa pede.

Non seges est infra, non vinea culta; sed audaxCerberus, & Stygise navita turpis aquae.

Illic percussisque genis, usto que capilloErrat ad obscuros pallida turba lacus.

Quam potius laudandus hic est, quem prole parataHo Occupat in parva pigra senecta casa!

Ipse suas sectatur oves, at silius agnos;

Et calidam fesso comparat uxor aquam.’

Sic ego sim , iiceatque caput candescere canis,Temporis & prisci facta referre senem.

45 Interea Pax arva colat. Pax candida primum