LIBER I. ELEGIA VII. J 7 j

In quorum numero me quoque terra tegat.

Non ego sum laudi, non natus idoneus qrmis :

30 Hanc me militiam fata subire volunt.

At tu , seu mollis qua tendit Ionia , seu quaLydia Pactoli tingit aratra liquor,

Seu pedibus terras, seu pontum carpere remisIbis, & accepti pars eris imperii;

3J Tum tibi si qua mei veniet non immemor hora.

Vivere me duro sidere certus eris.

ELEGIA VII.

u m tibi Cadmeae dicuntur, Pontice , Thebae,Armaque fraternae tristia militiae ;

Atque , ita sim felix , primo contendis Homero,Sint modo fata tuis mollia carminibus :

5 Nos ,ut consuemus, nostros agitamus amores ,

- Atque aliquid duram quaerimus in dominam :

Nec tantum ingenio, quantum servire doloriCogor , & aetatis tempora dura queri.

Hic mihi conteritur vitae modus : haec mea fama est :

10 Hinc cupio nomen carminis ire mei.

Me laudent doctae solum placuisse puellae,

Pontice, & injustas saepe tulisse minas.

Me legat assidue post haec neglectus amator,

Et prosint illi cognita nostra mala.

1 $ Te quoque si certo puer hic concusserit arcu,

Quod nolim nostros evoliiisse Deos ;

Longe castra tibi, longe miser agmina septemFlebis in aeterno surda jacere situ;

Y iij