LIBER I. ELEGIA xvrir. 1S7

Quod mihi das flendi, Cynthia, principium ?

Qui modo felices inter numerabar amantes,

Nunc in amore tuo cogor habere notam.

Quid tantum merui ? quae te mihi * crimina mutant? * Alii,wm/I o An nova tristitiae caussa puella tuae ? ”* J maIe '

Sic mihi te referas levis, ut non altera nostroLimine formosos intulit ulla pedes.

Quamvis multa tibi dolor hic meus aspera debet,

Non ita saeva tamen venerit ira mea ;

15 Ut tibi sim merito femper furor, & tua flendoLumina dejectis turpia sint lacrimis.

An quia parva damus mutato signa calore ?

Et non usta meo clamat in ore fides ?

Vos eritis testes, si quos habet arbor amores,

20 Fagus ,& Arcadio pinus amata Deo.

Ah quoties teneras resonant mea verba sub umbras,

Scribitur & vestris CYNTHIA corticibus !

An , tua quod peperit nobis injuria curas ,

Quae solum tacitis cognita sunt foribus ?

25 Omnia consuevi timidus perferre superbaeJussa, neque arguto ficta dolore queri:

Pro quo, Di, vivi fontes , & frigida rupes ,

Et datur inculto tramite dura quies;

Et, quodcumque meae possunt narrare querelae,

30 Cogor ad argutas dicere solus aves.

Sed qualifcumque es, resonant mihi CYNTHIA silvae,

Nec deserta tuo nomine saxa vacant.

A a ij