ÜBER I. ELEGIA XX.

189

ELEGIA XX.

m

o c pro continuo te, Galle, monemus amore,

Id tibi ne vacuo defluat ex animo :

Saepe imprudenti fortuna occurrit amanti ;

Crudelis Minyis dixerit Ascanius.

5 Est tibi non infra speciem, non nomine dispar

Thiodamanteo proximus ardor Hylae.

Huic tu, sive leges umbrosae flumina silvae,

Sive * Aniena tuos tinxerit unda pedes ;

Sive Gigantea fpatiabere litoris ora,

10 Sive ubicumque vago fluminis hospitio;

Nympharum semper cupidas defende rapinas :

Non minor Ausoniis est amor * in Dryadis.

Ne tibi sit duros montes , & frigida saxa,

Galle, neque expertos semper adire lacus :

15 Quae miser ignotis error perpessus in oris

Herculis indomito fleverat Ascanio.

Namque ferunt olim Pagasae navalibus Argo

Egressam longe Phasidos isse viam ;

Et jam praeteritis labentem Athamantidos undis

20 Mysorum scopulis adplicuisse ratem.

Hic manus heroum placitis ut constitit oris ,

Mollia composita litora fronde tegit.

At comes invicti juvenis processerat ultra

Raram sepositi quaerere fontis aquam.

25 Hunc duo sectati fratres , Aquilonia proles,

Hunc super & Zethes, hunc super & Calais

A a iij

* Alii, Amerirna.

* Jof. Sc ali-ger , ab Drya-sin. Alii 3 tnDryasin.