LIBER II. ELEGIA V. 159

Nec dubio nubes vertitur atra Noto ;

Quam facile irati verbo mutantur amantes.

Dum licet, injusto subtrahe colla jugo.

1 5 Nec tu non aliquid, sed prima nocte dolebis.

Omne in amore malum, si pati are , leve est.

At tu, per dominae Junonis dulcia jura,

Parce tuis animis, vita - nocere tibi.

Non solum taurus ferit uncis cornibus hostem ,

20 Verum etiam instanti laesa repugnat ovis.

Nec tibi perjuro scindam de corpore vestes,

Nec mea praeclusas fregerit ira fores :

Nec tibi connexos iratus carpere crines,

Nec duris ausim laedere pollicibus.

2 $ Rusticus haec aliquis tam turpia proelia quaerat,

Cujus non hederae circumiere caput.

Scribam igitur quod non umquam tua deleat aetas :

Cynthia forma potent , Cynthia * forma levis. * Alii, verla.

Crede mihi, quamvis contemnis murmura famae ,

30 Hic tibi pallori, Cynthia, versus erit.

ELEGIA V.

o n ita complebant Ephyreae Laidos aedes ,

Ad cujus jacuit Graecia tota fores :

Turba Menandreae fuerat nec Thaidos olimTanta, in qua populus lusit Erichthonius :

5 Nec quae deletas potuit componere ThebasPhryne, tam multis facta beata viris.

Quinetiam falsos fingis tibi saepe propinquos >

Oscula ne desint qui tibi jure ferant.