Dictio

tes que aggregãtur ex tota diuerſitate aſpectus in lõgitudine partẽ duodecimam earũ locomotus ſolis.⁊ qð aggregatur ex diuiſiõe curſus hoꝛarũ diuerſarum q̃ ſunt apud cõiunctionem: diuidemꝰ ꝑ hoꝛas equales. Cũc ſi fuerit diuerſitas aſpectus q̃ eſt in lõgitudine m cõtinuitate ſignoꝑ:tunc iam declarauimus in his que pᷣceſſerunt:qualiter inueniamus cõiun-ctionè illius. Partes do quas diuiſimus per hoꝛas eqles minuemꝰ ex partibus lune cõpꝛehenſis: q̃ ſunt in tẽpoꝛe coniunctiõis vere.⁊ ponemus vnũquodq; qð erit ex lõgitudine ⁊ latitudine ⁊ curſu diuerſitatis ꝑ ſe. qð do remanebit: erit ipſi trãſitus lune veri in tempoꝛe cõ-iunctiõis que videt᷑. ⁊ erunt ille hoꝛe quas inueniemus hoꝛe quibus pᷣcedit coniunctio quevidet᷑ coniunctionẽ veram. O ſi fuerit diuerſitas aſpectus in lõgitudine inuenta pꝛecedẽsſigna:faciemus cõuerſſonem illius: ſcʒ tũc addemus illas partes ſuꝑ curſus quos eq̃uimuspꝛius ad tẽpus verum cõiunctionis cuiuſq;:ſ.lõgitudinis ⁊ latuudinis ⁊ diuerſitatis.⁊ erũtnobis ille hoꝛe quibus poſterioꝛat᷑ coniunctio q̃ videtur a cõiunctione vera. Poſtea conſi-derabimus de re lõgitudinis que eſt inter coniunctionẽ᷑ que videt᷑:⁊ inter medietatem dieihoꝛarũ equalium:ꝑ illa capitula eadẽ.ſ. quãtum pꝛius erit diuerſitas aſpectus lune in circulo maioꝛe: qui deſcribit᷑ tranſiens per punctũ qð eſt ſuper ſũmitatem capitũ. ⁊ minuemusex eo qð inueniemus ex illo diuerſitatẽ aſpectus ſolis:qᷓ ẽ coꝛam illo numero eodẽ.⁊ equa-bimus qð remanebit im illud exemplũ per angulũ qui reperitur in illa hoꝛa apud ſectionẽduoꝑ circuloꝑ.ſ.diuerſitatem aſpectus que erit in latitudine: ſcʒ in pᷣmo circulo qui eſt oꝛtogonaliter ſuper oꝛbẽ ſignoꝑ.⁊ quod aggregabit᷑ oe partibus: cõuertemus ad diuiſiões quepertinent eis in circulo oecliui.. nultiplicabimus eas vndecies ⁊ ſemis. ⁊ qð pꝛoueniet expartibus: ſi fuerit diuerſttas aſpectus in latitudine in eo qð ſequitur ſeptẽtrionem ab oꝛbeſignoꝛum conſiderablmus. tunc ſi fuerit luna verſus nodum capitis: addemus ipſum ſupercurſum in latitudine: quem nos pꝛius equauimus ad tẽpus cõiunctionis que videtur. O ſiluna fuerit verſus nodũ caude:minuemus ipſum ex eo iᷣm illud exemplum.Si vo fuerit diuerſitas aſpectus in latitudine ab eo quod ſequitur meridiem ab oꝛbe ſignoꝛum: faciemusecõtrario illius:ſcilicet minuemus ꝑtes diuerſitatis aſpectus de partibus latitudinis quasequauimus ad tẽpus cõiunctionis q̃ videt᷑: fuerit luna yerſus nodũ capitis.⁊ addemꝰ easſuper ipſas:ſi ſuerit luna verſus nodũ caude. pꝛoueniet g nobis tunc latitudo que videt᷑ intẽpoꝛe coniunctiõis que videt᷑ Mittemus igitur illũ numerũ in tabulas eclypſiuʒ ſolis.tũci cõuenerit vt cadat in numeris duarum arearum pꝛimarũ: ꝓnunciabimus eclypſim ſolispꝛouenturã medium tẽpoꝛis cuius fere terminat cõiunctio q videtur. Scribemus igit᷑ qua-titatem eius qð eſt coꝛam numero latitudinis q̃ videt᷑ ex digitis ⁊ ex partibus que ſunt ca-ſus ⁊ clarificatiõis: vnũquodq; ꝑ ſe cuiuſq; duarũ tabularum. Poſtea mittemus etiam numerũ diuerſitatis lune q̃ eſt a longitudine lõgioꝛe in cõiunctione q videtur in tabulã equa-tionis: ⁊ cõſiderabimus qꝗð eſt coꝛam ipſo de minutis. Accipiemus igit᷑ fm illã quantitatẽde ſuperfluitate cuiuſq; illarũ rerum q̃ ſcripte fuerũt:⁊ addemus ipſum ſemꝑ ſuper partes q̃aſſumũtur ex tabula pᷣma.qð ergo pꝛoueniet ꝑ hanc equationẽ de digitis:eſt ſũma.i 2. partium dĩametri ſolis:ſuper quibus continẽtur digiti in medio tẽpoꝛis eclypſis fere. Poſteaaddemus etiã ſuper partes cuiuſq; duoꝑ curſuum partem duodecimã earum: loco eius qðſol addit per motũ ſuum. qð ergo ꝓuenerit:ponemus hoꝛas eqles m motũ lune diuerſuʒ.⁊ erit illud ĩpſa ſũma tẽpoꝛis cuiuſq; tẽpoꝛis caſus ⁊ reuerſionis ĩpletionis. Hoc autem ſitzm ꝙ nõ cõtingat in hoc tẽpoꝛe ſuperfluitas ꝓpter diuerſitatẽ aſpectus. Sed poſtq; iam acciderit in eo diuerſitas aliqua ſenñbilis ꝓpter diuerſitatem aſpectus lune:non ꝑꝑ diuerſitatem aſpectus duoꝑ luminarium: erit pꝛopter id vnũquodq; duoꝑ tempoꝛũ per ſe longiusſemꝑ duobus tẽpoꝛibus que nos pᷣmiſimus:⁊ poſuimus ſᷣm piurimũ equale vnum eoꝛumalteri. Et nos etiã nõ dimittemus:quin faciamus te ſcire illud: quis fit paruum. Olco ergoꝙ hoc accidens ↄtingit ꝓpterea ꝙ eſt ſemꝑ in curſu lune qui videt᷑ cauſa diuerſitatis aſpectus cũ dubia tollerãtia anteceſſiõis: quia fecit nos ꝑcipere ꝙ nõ ei motus eſt pꝛopꝛius ᷣmſucceſſionem ſignoꝑ. ⁊ illud eſt: qm ſi fuerit curſus eius ante medietatẽ oĩei:tunc videtur qquãto plus eleuatur paulatim ⁊ paulatim: erit quod ẽ ei de diuerſitate aſpectus ab eo qð ſequitur oꝛientem:maius ſemꝑ eo qð pertranſiuit ex eo: exiſtente qð videt᷑ de motu eius locali tm ſucceſſionem ſignoꝑ tardiore. Qꝝ ſi fuerit curſus eius poſt medietatẽ diei:tunc videturetiã 7 quãto plus depꝛimitur paulatim ⁊ paulatim: erit qð eſt ei de diuerſitate aſpectus abeo qð ſequitur occidẽtẽ: minus ſemꝑ eo qð pertrãſiuit ex eo:exiſtẽte pᷣm illud erxemplũ qðvidet᷑ de motu eius locali im ſucceſſionẽ᷑ ſignoꝑ tardioꝛe. Ex hac ergo cauſa erũt duo tẽporaſquoꝑ narratio p̃ceſſit lõgioꝛa ſemꝑ duobus tẽpoꝛibus q̃ reperiunt᷑ ita abſolute. Et quiafuit ſemꝑ ſupfluitas additõis inter duas diuerſitates aſpectus:maioꝛ in curſibꝰqͥ ſunt ꝓpinquioꝛes medietati diei: opoꝛtet neceſſario vt ſit tarditas tꝑis eclypſis q̃ cadit apud medietatẽ diei ꝓpꝛie. Et ꝑꝑ hãc eandẽ cauſam: qũ cadet mediũ tꝑis eclypſis in ĩpſa hoꝛa meridĩei:tunc tm erit tẽpus caſus eqle fere tẽpoꝛi reuerſonis ĩpletionis. aut fuit maius:qꝛ qð imaginatur ꝓpter diuerſitates aſpectus ex anteceſſione:cadet tunc in vnoquoq; duoꝝ tẽpoꝛum