Buch 
Specula physico-mathematico-historica notabilium ac mirabilium sciendorum, in qua mundi mirabilis oeconomia ... nunc autem ad lucem protractus, ac ad varias perfacili methodo acquirendas scientias in epitomen collectus thesaurus curiosis omnibus cosmosophis inspectandus proponitur / authore Joanne Zahn ...
Entstehung
Seite
41
JPEG-Download
 

Ltraa pro-prium lu-men nonhabet.

Lumen se-cundariummLunaunde pro-veniat,

disquisitio i. CArriTin.

öus quoad longitudinem in Lunä, quinempe instar montium terrestrium lateextenduntur, ita ut Mons Lunaris, Ipsidictus,continua serie ad 170 minia-ria Germanica excurrat: Mons Stp barif° l rn '* germ» MonsApenninus suprä 1O0mill. Germ. ita ut jure affirmari possitpontes inLunä celfisfimos.vallesque pro-fundissimas Sc spatiosissimas extare. Ri-diculum tamen est, quod refert SchottesTecbn, curiof. lib. 6 . cap. 7. fuisse aliq uan -do artificem natione Gallum , Authoremnav 's illius Roterodamcnsis, quae Fulmenpiaris dici, & sub undis marinis progredidebuerat (qui Eminentiffimo tunc nostrohic Principi Lc Electori Joanni Philippooperam in rebus Mechanicis obtulit) in-ter alia verö etiam asseruisse tubo specil-lum se construxisse, quo Lunam non so-lum cavernosam, atque montosam, utalii, sed alicubi prorsus pertusam,ac per-viam deprehendisset, adeb ut per paten-tia foramina coelum ipsum ac stellas per-spexisset; risisse porro merito sagacissi-mum Principem hominis jactantiam &ahd dimisisse.

Luna proprium lumen non habesed mutuato a Sole lumine , reflexoqiejus splendore fulget. Unde etiam inriodicä ejusdem revolutione incremeita , & decrementa luminis pro aliaalia ad Solem,terramque positione emcuntur.

6. Licet autem Luna 3 Soleillustr

ta lumen suum primarium obtineat; se-cundarium tamen aliud lumen in eademdeprehenditur , Lc illud quidem maxi-me perdurat [usque ad sextum ä conjun-ctione diem, neque ante 24 diem rever-titur. Hevelius tamen Selenogr. cap . 12 .tempore primae Quadraturae illud lu-men secundarium modö plank evanes-cere notavit: quamvis etiam asserat, setubo optico artificioso adjutum illud se-cundarium lumen postridie primae qua-draturae Lunae adhuc vidisse U integrumdiscum ejus haud obscure potuisse ap-prehendere. Eandem quoque propor-tionem observat decrescens Luna: Moxenim post ultimam quadraturam haec se-cundaria lucula sese primum denuö ex-erit:Dehinc autem magis magisq; crescit,& quotidik fit evidcntior,ica ut ab ultimaquadratura usque ad primam subse-quentem cerni possit hoc discrimine, utquo phases Lunae auctiores sunt, eb mi-nus Sc debilius, quö autem phases suntminores , majus 81 robustius hoc lu-men compareat. Volunt autem hoc se-cundarium lumen oriri a terrae hemis-phaerio illuminatio. Undfc benk expli-catur, quomodöhoc lumen secundariummajus sit propk Novilunia, quAm propfcLc post quadraturas, cum in primis pha-fibus Luna a toto fer& terrae hemisphae-rio illuminetur, Scquö longius a Sole re-cedit, eöä minore segmento,ita utinqua-draturis a medietate tantum hemis-phaerii illuminari Lc valdk oblique lu-

men excipere queat;adeoque mirum nonsit, quod evanescat. In totalibus etiamSolis eclipsibus apparet hoc lumen inLuna, subobscuri tamen, quod um-bra cadat in hemisphaerium terra? Soliobversum, eique multum luminis prae-ripiat.

7. Cum in Lunä dentur plures emi- Umbr*-nentiae , Lc partes montosae valdi pro-stantes; fit ut pro situ corporis Solaris Lc ««,.radiorum solarium ad Lunam incidentiaab eminentiis illis umbrae etiam d i versi-modi projiciantur. Sic crescente Lunä,cum ea magis ad Orientem vergat,quamSol ipse, omnes umbrae in Corpore Lu-nari versus ortum diriguntur. ContraLunä decrescente, cum ea magis adOcci-dentem deflectat, Sol in occasum omnesumbras porriget. In Pleniluniis nullaefere umbrae cernuntur, cum Sol partemnobis obversam sua luce compleat : Lcquia circa Lunae margines extant mon-tes; ex eadem parte ä nobis cernuntur,quae ä Sole collustrantur; partes autimumbrosae tam nostros fugiunt oculos,quAm Solem ipsum. In quadraturis au-tem fiunt umbrae distinctiores, cum meam partem disci Lunaris umbrae diri-guntur,quae oculis nostris magis expoli-ta; sunt. 0

8« Paradoxum videtur, quod Luna Paraclo»nunquäm minus ä Sole illuftreicur, quäm * udcil-eum plena est, Lc nunquam magis illu- Lun*, 0,,cstretur,quAm cum in conjunctione nobisobscura est. Nam cum Sol multb majorsit Lunä , Luminosum autäm majus e6minorem partem sphaerae minoris illu-stret, quo longius abfuerit: clarissimumaut^m cum sit,! unam Soli oppositam, abeodem magis distare, ideö etiam paucio-res ejus partes poterunt in plenilunio il-lustrari. Sicut aut£m Luna nunquamminore lumine perfunditur, quäm in op-positione: ita nunquam majori illustra-tur lumine,quAm in conjunctione: quiaeo tempore Solis corpori videlicet Lumi-noso majori maxime est propinqua; prae-sertim si in Apogaeo fuerit constituta:tuncque plures ejus partes illustrari po-terunt , Lc ita Luna majori lumine perfu-sa etiam amplius fulgere poterit, etsi änobis lumen hoc visu percipi non queat.

9. NullumunquAm ä nobis cerni po-test perfectum Plenilunium: cum enimut sit perfectum plenilunium,debeat I u- necuit,na diametralster Soli opponi, alioquin id,quod distabit ä linea per centrum TerraeLc Solis transeunte,deerit plenilunio. Sedquoties Luna diametralster opponiturSo-1>, patitur eclipsin, nec proprie loquendoplena esse potest Luna. Ergö nullum un-quam respectu nostri cerni potest perfe-ctum plenilunium. In pleniluniis tarnencommunibus Lc ordinariis, licet luminarecorpus habear latitudinem unius , alte-riusve gradus, ita parum deficit ä ple-nilunio, ut hoc sit insensibile; praecipuicum Sol plus cjuam haemisphaeriumLunae illustret, Lc nos minus, quäm he-F misphse-