DE RE RVSTICALIB. III. 95licet. M. Portius Cato, mulis, equis, asinis, nullas esse ferias dixit. Idemqueboues permittit coniungere lignorum, & frumentorum aduchendorum cau-sa. nos apud pontifices legimus ferijs tantum denicalibus mulos iungerenon licere, caeteris licere. Hoc loco certum habeo quosdam cum solenniafestorum percensuerim, desyderaturos lustrationum, caeterorumque sacrifi-ciorum, quae pro frugibus fiunt, morem priscis usurpatum, nec ego abnuoadocendi curam, sed differo in cum librum, quem componere in animo est,cum agriculationis totam disciplinam praescripsero. Finem interim prae-sentis disputationis faciam, dicturus exordio sequente, quae de uincis, arbiestisque prodidere ueteres authores, quaeque ipse mox comperi.LVCIIIVNII MODERATI COLV-MELLAE DE – RERVSTICALIBER TERTIVS.Quod genus uitis conueniat cuique solo, et statui coeli. Caput. 1.ACTENVS aruorum cultus, ut ait praestantisS. H.simus poëta. Nihil enim prohibet nos P. Siluinede ijsdem rebus dicturos celeberrimi carminis auP.spicari principia. sequitur arborum cura, quaepars rei rusticae uel maxima est. Earum species diuersae, et multiformes sunt, quippe uarij generis(sicut author idem refert) nullis hominum cogenbientibus ipsae sponte sua ueniunt. multae etiam nostraP.manu satae procedunt, sed quae non ope humanagignuntur, syluestres, ac ferae, sui cuiusque ingenij semina gerunt. At quibuslabor adhibetur, magis aptae sunt frugibus. De eo igitur prius genere dicemdum est, quod nobis alimenta praebet. Idque tripartito diuiditur. Nam exsurculo uel arbor procedit, ut olea, uel frutex, ut palma campestris, uel tertium quiddam quod nec arborem, nec fruticem proprie dixerim, ut est ui-tis. Hanc nos caeteris stirpibus iure praeponimus, non tantum fructus dulcedine, sed etiam facilitate, per quam omni penè regione, & omni declinatione mundi, nisi tamen glKciali, uel praeferuida, curae mortalium respondet.Tamque felix campis, quam collibus prouenit, & in densa non minus, quamin resoluta, saepe etiam gracili, atque pingui terra, siccaque, Tuliginosa. Tumsola maxime utranque patitur intemperiem coeli, uel sub axe frigido, aesti-uo, procellosoque. Refert tamen cuius generis, aut quo habitu uitem proregior