COLVMELLAEne prioribus subnecteretur exordijs, nisi propositum meum expugnasset frequens postulatio tua, quae peruicit, ut poëticis numeris explerem georgicicarminis omissas partes, quas tamen & ipse Virgilius significauerat, posteris post se memoranda relinquere, neque enim aliter istud nobis fuerat audendum, quàm ex uoluntute uatis maxime uenerandi, cuius quasi numineinstigante (pigre sine dubio propter difficultatem operis, ueruntamen nonnon sine spe prosperi successus, aggreßi sumus tenuem admodum, & penè ui-duatam corpore materiam, quae tam exilis est, ut in consumatione quidemtotius operis annumerari uelut particula poßit laboris nostri, per se uero& quasi suis finibus terminata nullo modo speciose confici. Nam et si multa sunt eius quasi membra, de quibus aliquid possumus effari, tamen ea-dem tam exigua sunt, ut (quod aiunt Graeci) ex incomprehensibili parui-tate arenae funis effici non poßit. Quare quicquid est istud, quod elucu-brauimus, propriam sibi laudem non uendicat, ut boni consulat si nonsit dedecori prius editis à me scriptorum monumentis: sed iam praefa-ri desinamus.1823DE CVLTV HORTORVM LIB. X.Nortorum quoque te cultus Siluine docebo,Atque ea, quae quondam spatijs exclusus iniquis,berCum caneret laetas segetes, & munera Bacchi,dans ledezelveEt te magna Pales, nec non coelestia mella,Virgilius nobis post se memoranda reliquit.DePrincipio sedem numeroso praebeat hortoPinguis ager putres glebas, resolutaque tergaQui gerit, efoßus gracileis imitatur arenas.Atque habilis natura soli, quae gramine laeto,Parturit, & rutilas ebuli creat uuida baccas.Nam neque sicca placet, nec quae stagnata paludePerpetitur querulae semper conuitia ranae.Tum, quae sponte sua frondosas educat ulmos,Palmitibusque feris laetatur, & aspera syluisAchrados, aut pruni lapidosis obruta pomisGaudet, et iniußi consternitur ubere mali,Sed negat helleboros, & noxia galbana succo.Nec patitur taxos, nec strenua taxica sudat,Quamuis semihominis uesano gramine foetaMandragor