PERSIO
Per sì bel fatto cento coppie ai numiOffro, e al Genio del Duce. Osa impedirlo!
Guai se fiati. Alla plebe olio e pasticciDispenso. Il vieti? parla. — Abbiam quel campoVicin, vuoi dirmi, ancor sassoso. Or senti.
Nò cugina io non ho, nè pronipote,
Nè zia paterna 5 la materna sterile
Mori : dell’ava alcun non resta. Vado
Alle Bovillc ed all’Ariccia, e scrivo
Manio crede. —Un oscuro? — Il mio quart’avolo
Chiedimi, e a stento troverollo. Ascendi
Ancor due gradi, e oscuro è il ceppo. Or Manio
Può star, che scenda dal maggior mio nonno.
Tu. più prossimo, a clic nel corso or chiedermiLa lampa? Dio Mercurio, a te vengh’ ioCon la borsa : la vuoi, o non la vuoi ?
— Manca alcun che. — Per me l’ho speso : il resto
Dis igitur , genioque, duciti ccntum paria, oh rcsEgregie gestas, induco: quis vetat? aude.
Eco , ni si connives. Oleum artocreasque popello 5o
Largior: an prohibes? die dare. Non adeo , inquis ,Exossalus ager juxta est. Age : si mihi nullaIam rcliqua ex amitis, patruclis nulla, proneptisNulla manet patrui, sterilis matcrtcra vixit,
Deque avia nihilum superest: accedo Bovillas, 55
Clivumque ad Uirbi: prcesto est mila Manius heres.Progenies terrai ? Qucere ex me quis mihi quartusSit pater $ haud prompte, dicam tamen. Addo ctiam unum,Unum ctiam, terree est jam Jilius: et mihi rituManius lue generis prope major avtinculus extat. 60
Qui prior es, cur me in decursu lampada poscas ?
Sum tibi Mercurius$ venia deus huc ego, ut illePitigitur. An rcnuis? Vivi? tu gaudere relictis?
Deest aliquid summae. Minui mihi: sed tibi totum est