Buch 
1 (1839) Poesie varie / di Vincenzo Monti
Seite
490
JPEG-Download
 

PERSIO

Per sì bel fatto cento coppie ai numiOffro, e al Genio del Duce. Osa impedirlo!

Guai se fiati. Alla plebe olio e pasticciDispenso. Il vieti? parla. — Abbiam quel campoVicin, vuoi dirmi, ancor sassoso. Or senti.

Nò cugina io non ho, nè pronipote,

Nè zia paterna 5 la materna sterile

Mori : dell’ava alcun non resta. Vado

Alle Bovillc ed all’Ariccia, e scrivo

Manio crede. —Un oscuro? — Il mio quart’avolo

Chiedimi, e a stento troverollo. Ascendi

Ancor due gradi, e oscuro è il ceppo. Or Manio

Può star, che scenda dal maggior mio nonno.

Tu. più prossimo, a clic nel corso or chiedermiLa lampa? Dio Mercurio, a te vengh’ ioCon la borsa : la vuoi, o non la vuoi ?

— Manca alcun che. — Per me l’ho speso : il resto

Dis igitur , genioque, duciti ccntum paria, oh rcsEgregie gestas, induco: quis vetat? aude.

Eco , ni si connives. Oleum artocreasque popello 5o

Largior: an prohibes? die dare. Non adeo , inquis ,Exossalus ager juxta est. Age : si mihi nullaIam rcliqua ex amitis, patruclis nulla, proneptisNulla manet patrui, sterilis matcrtcra vixit,

Deque avia nihilum superest: accedo Bovillas, 55

Clivumque ad Uirbi: prcesto est mila Manius heres.Progenies terrai ? Qucere ex me quis mihi quartusSit pater $ haud prompte, dicam tamen. Addo ctiam unum,Unum ctiam, terree est jam Jilius: et mihi rituManius lue generis prope major avtinculus extat. 60

Qui prior es, cur me in decursu lampada poscas ?

Sum tibi Mercurius$ venia deus huc ego, ut illePitigitur. An rcnuis? Vivi? tu gaudere relictis?

Deest aliquid summae. Minui mihi: sed tibi totum est