Buch 
1 (1839) Poesie varie / di Vincenzo Monti
Seite
491
JPEG-Download
 

SATIRA SESTA

49 1

Qualunque è tuo. Di Tadio non cercarmiIl legato, nè farmi il padre addosso,

Col dir: Sparmia la sorte, e spendi il frutto.

— Ma clic resta? — Che resta? Ehi, ragazzo, ungi,

Ungi più l’erbe. A me , le feste , urtica,

E teschio appeso per l’orecchie al fumo?

E d’oca entragni al mio nipote, ond’ egliCon palpitante e vagabonda codaPisci in conno patrizio? Io scheitro, ed essoTremante per grassezza epa di prete? —

Vendi l’anima al lucro, e merca e frugaOgni angolo, e niun meglio ingrassi e traffichiDal rigido cancello i Cappadoci.

Doppiali censo. — Il doppiai tre, quattro e dieciVolte. Prescrivi il punto, c avrò trovato,

Crisippo, il fmitor del tuo sorite.

Quidquididest. Ubisit.fuge quaerere,quotimihiquondam 65Lcgarat Tadius, neu dieta reponc paterna :

Fcenoris accedat merces, bine exime sumptus.

Quid rcliquum est ? Reliquum? Nane mine impensius unge ,Unge , puer , caules. Mihi festa luce coquaturUnica, et fissa fumosum sinciput aure; 7°

Ut tuus iste nepos olirti satur anscris extis ,

Curii morosa vago singultiet inguine vena,

Patritice immejat vulvee? mihi trama figurceSit reliqua, ast illi tremat omento popa venter?

Vende animarli lucro, menare, atque excute sotlers 73Omne latus mundi, ne sit prcestantior alterCapparlocas rigida pingues pavisse catasta.

Rem duplica. Feci: jam triplex, jam mihi quarto,

Jam deeies redit in rugata. Depunge ubi sistam :

In ventus , Chrysippe , tui fmitor acervi.