DE RE RUSTICA LIB. I.

29

principalia fubjungebat illa non minus intuenda,viam, & aquam, & vicinum. Multum conferreagris iter commodum : primum , quod eft maxi-mum , ipfam praesentiam domini, qui libentius com-meaturus fit, fi vexationem viae non reformidet,deinde ad invehenda & exportanda utenfilia; quaeres frugibus conditis auget pretium , & minuit im-penfas rerum inveftarum : quia minoris apporten-tur eo, quo facili nifu perveniatur. Nec [non]nihil effe etiam parvo vehi, fi condu&is jumentisiter facias, quod magis expedit, quam tueri pro-pria. Servos quoque, qui fecuturi patremfamiliasfint, non aegre iter pedibus ingredi. De bonitateaquae ita omnibus clarum eft, ut pluribus non fitdifferendum. Quis enim dubitet, eam maxime pro-batam haberi, fine qua nemo noftrum vel prospe-rae, vel adversae valetudinis vitam proroget? Devicini commodo non eft quidem certum, quemnonnunquam mors, aliaeque nobifcum diverfae cau-sae mutant. Et ideo quidam respuunt Catonis sen-tentiam : qui tamen multum videntur errare, namquemadmodum lapientis eft , fortuitos cafus ma-gno animo fiiftinere, ita dementis eft, ipsum fibimalam facere fortunam : quod facit, qui nequamvicinum fuis nummis parat, cuma primis cunabulis,fi modo liberis parentibus eft oriundus, audiffe po-tuerit , OOtf’ «b fiove ATohoiT ei ph yefrav KccKoe ei».quod non solum de bove dicitur, sed etiam deomnibus partibus rei nollrae familiaris: adeo qui-dem , ut multi praetulerint carere penatibus, & pro-pter injurias vicinorum sedes suas profugerint, nifi