TESTIMONIA VETERUM
DE PLINIO SECUNDO
EPISTOLA PLINII JUNIORIS.
Caius Plinius Cœcilius Marco fio , S. Lib. 3 , Epijl. j.
JP ER.GR.ATUM est mihi quod, tam diligenter libros Avunculimei lectitas, ut habere omnes velis, quatrasque qui sint. Fungarindicis partibus, atque etiam quo sint ordine scripti notum tibifaciam. Est enim htec quoque studiosis non injucunda cognitio.
De jaculatione equejlri, I.
Hunc cum Prxfcctus ala: militaret, pari ingenio curâque com-posuit,
De vita Q. Pomponii Secundi. II.
A quo singulariter amatus, hoc memoria: amici quasi debitummunus exsolvit.
Bellorum Germani £. XX.
Quibus omnia qute cum Germanis gestimus bella collegit. In-choavit cum in Germania militaret , somnio monitus : adstititenim ei quiescenti Drusi Neronis effigies, qui Germania: latiffimèvictor ibi periit. Commendabat memoriam suam, orabatque utse ab injuria oblivionis astereret.
(1) Quintus Pomponius Secundus,parent de Pline par Ia mere de notreAuteur, fut Consul l’an 41 de l’Erechrétienne, sous l’empire de Cali-gula. Pline en fait mention plusieursfois dans son Histoire Naturelle, &Pline le Jeune nous apprend qu’ilavoir composé des Tragédies.
(a) Suétone au chapitre huitièmede la vie de Caligula désigne cet ou-vrage, fans cependant le citer nom-
mément. Le même Suétone- parle decette histoire dans la vie de Pline qu’onlui attribue. D’anciens manuscrits décette vie, suivis par l’Ecliteur du Plinede l’année 1.543 portent trente - huitvolumes au lieu de vingt. 11 est vrai quedans toutes les éditions modernes deSuetone. on trouve vingt, & non pastrente - huit ; mais il y a grande appa-rence que c’est une correction farted’après le texte de Pline le Jeune, qui