Band 
Tome premier.
Seite
10
JPEG-Download
 

í o Tejîimbnia V iterum de Plinio Secùrído

somni parciffimi, nonnunquam etiam inter ipsa studia instantis, Scdeferentis. Ante lucem ibat ad Vespasianum Imperatorem;’ namille quoque noctibus utebatur : Tnde ad delegatum sibi officium,Reverius domum , quod reliquum temporis, studiis reddebat. Postcibum saspe , quem interdiu levem Sc facilem veterum more sume-bar, aestate, si quid ocii, jacebat in, sole , liber legebatur, adnota-bat, excerpebatque : nihil .enim unquam legit, quod non excer-peret. Dicere etiam solebat, nullum este librum tam malum, utnon aliqua ex parte .prodesset. Post solem plerumque frigida la-vabatur. Deinde gustabat, dormiehatque minimum. Mox quasialio die studebat in coeme tempus. Super hanc liber legebatur,adnorabatur, Sc quidem cùrsim. Memini quemdam ex amicis,cum Lector quxdam pronunciasset perperam, revocasse, Sc re-peti coegisse. Huic Avunculum meum dixisse : intellexeras nempequum ille annuisset ; cur ergo revocabas ? decem amplius versushac tua interpellatione perdidimus. Tanta erat parcimonia tem-poris. Surgebat restate à cœna luce , hyeme intra primam noctis,sed tanquam aliqua lege cogente. Hatc inter medios labores, ur.^biique fremitum. In secessu solum balnei tempus studiis eximeba-tur : cum dico balnei, de interioribus loquor ; nam dum distrin-gitur tergiturque audiebat aliquid, aut dictabat. In itinere quasisolutus exteris curis, huic uni vacabat. Ad latus notarius cum li-bro Sc pugillaribus, cujus manus hyeme manicis muniebantur,ut nec cceli quidem asperitas ullum studiis tempus eriperet. Quaex causa Romas quoquesseM vehebatur. Repeto.me correptum abeo cum ambularem : poteras , inquit, has horas non perdere.Perire enim omne tempus arbitrabatur, quod studiis non impar-tiretur. Hac intentione tot ista volumina peregit, electorumquecommentarios clx> mihi reliquit, opisthographos quidem, Sc mi-nutiffimè scriptos: qua ratione multiplicatur hic numerus. Refere-bat ipse, potuisse se, cum procuraret in Hispania, vendere hos

tre & de l’esprit de son auteur. Lesommeil , dit-il, quelquefois le prenoit& le quittoïtfur les livres.

(6) M. de Sacy traduit : Quoi ? n’a-

vieipvous pas entendu ? ce qui présenteun sens très louche. Assurément c’eífcde la faculté intelligente, & non dél’ouie de rauditeur , qu’il s’agit ick