44 ^ NATURALIS HISTORIA LIB. XI.
rum generi, ob id minime pernicibus. Ova parientibusquadrupedum , crocodilo, lacertis, priora genua post cur-vantur , posteriora in priorem partem. Sunt autem cruraIlis obliqua, humani pollicis modo. Sic & multipedibus,prasterquam novissima salientibus. Aves, ut quadrupedes,alas in priora curvant, suffragines in posteriora.
Hominis genibus quasdam & religio inest, observationegentium, irixc supplices attingunt : ad hasc manus tendunt :hasc, ut aras, adorant: fortastis quia inest iis vitalitas. Nam-que in ipsa genu utri usque commissura, dextra Iaevâque , àpriore parte gemina quasdam buccarum inanitas inest ; quaperfossa, ceu jugulo, spiritus fugit. Inest & aliis partibusquasdam religio : sicut dextra osculis aversa appetitur, inside porrigitur. Antiquis Graeciae in supplicando mentumattingere mos erat. Est in aure ima memorias locus, quemtangentes antestamur. Est post aurem aeque dextram Neme-seôs (qua: Dea Latinum nomen ne in Capitolio quidem
(13) Comme Pline l’a déja observé ,ehap. 44.
(14) Tels que les tortues , &c,
(15) Aristote , ibid. p. 133.
(1 6) Ceci désigne les araignées , lesmouches , les abeilles, &c. Voy. Aris-tote , ibid.
(17) Droites, & non pas obliques ;ce qui nuiroit à la direction du faut.Ces jambes de derriere , dans les ani-maux fautants, font aqffi plus lon-gues , par la même raison ; ce qu’au-roit dû observer Pline , comme a faitOvide, Métam. liv. 15 , v. 377 :
Crura d aï t utque eadem sint longis sali ibus apta >Fosterior partes superat mensura ptivjes.
(18) Ecoutons le Pere Hardouin :Os femoris inferiore fui parte geminocapite tibiasinus intrat. Inter ca capita ,pone rotulam , spatium est amplum latitu-dine pollicis,per quod vasa nervique ad~crura transeunt ; funtque ob, convulsio-nem in hac parte periculosa vulnera 3 &c.
(19) Comme on le voit faire à Thé-tis, au premier livre de l’Iliade , v. 5 o >lorsqu’elle veut obtenir une grâce deJupiter :
Ipsoin conspectu sedit ,1-vLque prehendens
Molle genu , dextra mulcebat stipptice mentum.
(io) Comme le dit Virgile, Eglo-
gue 6, v. 3.
Mihi Cynthius aurem
Vellit, admonuit.