Band 
Tome sixieme.
Seite
206
JPEG-Download
 

■ ■■ ■ . . ■■■■■—' ■■ ■ — ■■ ■

ZO6 NATURALIS HISTORIi LIB. XVII.

rantur scamnis, ac per singulos rnnos ad superiora scan-danr, relicto semper duramento in singulis tabulatis, &cemissario uno, qui subeat, usque quo placuerit. De exteroputatione omni, flagella qux proxime tulerunt, recidan-tur : nova circumcilis undique ccpreolis spargantur in ta-bulatis. Vernacula putatio dejectis per ramos vitium crini-bus circumvestit arborem , crineique ipsos uvis : Gallica intraduces porrigitur : EEmilix vix in radices atiniarum am-bitu , frondem earum fugiens.

Est quorumdam imperitia (ub ramo vitem vinculo sus-pendendi , suffocante injuria : contineri debet vimine, nonarctari. Quin imò etiam quibus salices supersunt, mol-liore hoc vinculo facere malunt, herbâque, Siculi quamvocant ampclodesmon : Grxcia /ero universi junco, cy-pero , ulva. Liberatam quoque vinculo per aliquot diesvagari, & inconditam spargi, atejue in toro , quem per to-tum annum spectaverit, recumbere Namque ut veterina a

(16) Cette vieille branche est pa-reillement appellée duramentum parColumelle , liv. a , chap. n , & dura-men au chap. 11. Aill.urs ce incineAuteur l’appelie le madrier ( materia ),& notamment liv. 5 , chap. 6 , où l’onlit : Cum palm tes primum tabulatumapprehenderint } proxima putatione dis-ponetur 'vitis omnibus annis : alioquiin superius tabulatum excitabitur reli£lá semper unâ mater, â , qu£ appL catatrunco cacumen arboris speciet.

(27) Les Latins appelioienr ces ten-drons, des chevreaux ( capreoli ) , fansdoute pareeque ces tendrons grim-pent & gravilíent le long des appuisqa’ils rencontrent. L’exphcation que

Varron , livre 1 , de re rus. cha-pitte ïi,a tenté de donner de cetteexpeinon capreolus } n’est guere satis-faisante -, la voici : Capreolus caulicu-lus est vueus intortus , ut cincinnus : isen 'm vites ut teneat serpit , ad locumcap-cr.dum : ex quo à capiendo capreo-lus lutus.

(iS) Sur la voie Emilienne, voyezSuttone, liv. 5.

(29) Mot Grec qui signifie lien devigie. Anguillara écrit que cette herbefe nomme aujourd’hui dis en langueSicilienne moderne ; ce qu’on regardecomme un vestige clu mot desmos tqu. fait partie tluinot ampelo-desmos.