i— 'l ' «. i . — — . . . . . .
2.60 NATURALIS HISTORIA L IB. XVIII.
omnia , ac dirarum alitum modo, tenebris quoque suis,& ipsarum noctium quieti invidentium, gemitu , quae solavox eorum est : ut inauspicatarum animantium vice obviiquoque vetent agere, aut prodesse vitae. Nec ullum aliudabominati spiritus praemium novere, quam odisse omnia.Verum & in hoc eadem naturae majestas, ranto plures bo-nos genuit ac frugi, quanto fertilior in iis quae juvant alunt-que, quorum aestimatione & gaudio nos quoque, relictisaestuationi suae istis hominum turbis, pergemus excolerevitam : eoque constantius, quo operae nobis major , quamfamae , gratia expetitur. Quippe sermo circa rura est ,agrestesque usus, sed quibus vita honosque apud priscos,maximus fuerit.
Quœ corona prima Romœ.
Caput Arvorum sacerdotes Romulus in primis instituit:,!
?..
(8) Rappellons-nous ce que Pline adit, liv. 8 , chap. 5 7 : Soricum oc-centu dirimi auspicia &c.
(9) Je lis, avec le Pere Hardouin ,dftuationi sua. Quelques manuscritsportent exujiioni suot ■ leçon moinsvraisemblable , encore que quelques-uns la défendent, comme une fuite deces mots , contrectata adurit , &c. quiprécédent un peu auparavant.
(10) Turbot j ce font, à la lettre,les parties troubles, la lie d’une li-queur fermentescible ; d’où se formel’adjectif turbidus 3 qui se dit toujours,soit directement, d’une liqueur qui, enfermentant, cesse dette diaphane ;soit métaphoriquement, de tout cequi étant propre à apporter de la con-fusion , peut être comparé à la lie 8c
au marc des liqueurs. De là ces diver-ses maniérés de parler si fréquenteschez Pline : Turbida fit aqua ; turbidaflumina ; turbidi lacus; turbidus liquor ;turbidior aqua 3 &c. Voyez la Tabledes Matières. On lit dans les manu-scrits hominum urbis j c’est manifeste-ment une faute de copiste pour homi-num turbis. Quoi quii en ibit, Plineemploie ici le mot turbot au propre ,pour la matière du trouble, la matièrefermentescible. D’autres Auteurs em-ploient ce même mot plus volontiersau figuré pour le trouble 8c la fermen-tation même. C’est dans ce sens quePlaute fait dire à un de ses personna-ges : Tuot mihi turbot non placent . . . 8Cailleurs : Priusquam turbarum quid fa-ciat amplius. Ne lit-on pas au Isi chez: