33^ NATURALIS HISTORIAI L IB. XX.
Caput
20 .
tur, scorpionum ictibus resistic. Aliqui hoc tantum nigtotribuunt, fi capita ejus vel folia terantur.
De portulaca , sive peplio , coriandro 3 & atriplici.
Est & portulaca, quam peplion vocant, non multumsativa efficacior : cujus memorabiles usus traduntur. Sagit-tarum venena, & serpentium haemorrhoidun, & presterumrestingui : pro cibo sumpta, &c plagis imposita, extrahi.Item hyoscyami, pota è paiso expreiso su:co. Cum ipsanon est, semen ejus simili effectu prodest. P.esillit & aqua-rum vitiis, capitis dolori, hulceribusque :n vino tusa &imposita. Pceliqua hulcera commanducata cum meile fa-nat. Sic & infantium cerebro imponitur, umbilicoque.prociduo. In epiphoris vero omnium, fronte temporibuf-que cum polenta. Sed ipsis oculis, è lacte & meile. Ea-*dem, si procidant oculi, foliis tritis cum corticibus fabae.Pustulis cum polenta & sale & aceto. Hulcera oris tu-moremque gingivarum commanducata cruda sedat : itemdentium dolores. Tonsillarum hulcera, siccus decocta:.Quidam adjecere paulum mirrhie. Nam & mobiles dentes
(1) Je Iis j avec les Editeurs, est &portulaca quam peplion. Les manuscritsportent efl & porcilaca quam peplin.Mais on lit peplion chez Hippocrate ,comme 1 ’observe Oribasius , liv. 12 ,p. 211 j ce quifait voir que les manus-crits de Pline pechent en cet endroit.Le peplion ou telephion des Anciensest la portulaca angufiifolia des Moder-nes. Voyez fa figure chez Dodonée ,p. 650, figure vérifiée par le Pere Har-oouin au Jardin du Roi.
(2) Le pourpier cultivé , ou pour-
pier doré, c’estl ’atdrachnê de Diosco-ride , liv. 2 , chap 150.
(3.) Dioscoride, in Thcriac. p. 30,recommande le pourpier contre lamorsure de rhanxonhoïs, & du dip-sas.
(4) Lucain a fiir mention du ser-pent prester , liv. 9 , v. 722.
Oraque distendens a^djs spumantia prester.
(5) Il remédie aux maux de côté ,appliqué avec de ia bouillie, selonDioscoride ^ liv. ;, chap. 150.